şükela:  tümü | bugün
  • simge'nin yeni albümünden, beni on ikiden vurmuş şarkı... [söz müzik: onurr]

    insan yalnız doğar da
    yalnız ölmezmiş naber
    bizden uzak olsun keder
    sormana hiç gerek yok yanmışım tarifi zor
    söylerim günde bin kere
    yüzün gülünce güneş doğar ya
    gözlerimi kısarım güller açar bir anda
    işte seninle bir ömür böyle
    güller güneşler dolu ellerimizde
    söylenmedi hiç
    sana layık düşler benden önce
    tutsak yüreğim biliyorsun sen de ince ince
    yangın yeri hep buralar sayende yok şikâyet
    gel bir sarayım, aşkın olayım
  • simge'nin yeni albümündeki ateş eden şarkı. simge bu albümünde birçok tarzı denemiş. ve bu şarkısı bana 2011 yılındaki tarzını hatırlattı. o albümü de çok güzeldi zaten. ayrıca onurr gerçekten çok iyi bir şarkı yapmış. tebrik etmek gerek.
  • simge'nin yeni albümünde yeni yankı olabilecek potansiyeli gösteren harika şarkı. sözler anında bağlıyor onur özdemir sağ olsun...

    onur diyorum acaba eksik şarkı'yı da simge'ye mi versen, aranjörler ve prodüksiyon zaten çok iyi, senin de doğru düzgün bir stüdyo kaydı yapacağın yok şu guzelim şarkıya, eksik kalmasın artik eksik sarki *
  • simge'nin şu ana kadar dinlediğim en güzel şarkısıdır. onur özdemir düzenlemesi de ayrı güzel olmuş.
  • simge'nin ben bazen albümünde öne çıkan onurr yani onur özdemir imzalı parçasıdır.

    albümde iki farklı versiyonu bulunuyor. birisi yedinci sırada yer alırken diğeri için onikinci sıra uygun görülmüş. albüm genel olarak iki farklı altyapıyı barındıran parçalardan oluşuyor, daha akustik ve canlı performansa dayalı bir kısım ile olduğunca elektronik müzik kullanılan parçalar kolayca fark ediliyor.

    yedinci sırada yer alan versiyonu bas gitar partisyonlarıyla ön plana çıkıyor, bu versiyonun altında simge'nin birçok parçasından tanıdığımız ozan bayraşa'nın imzası yer alıyor. daha çok canlı performansta kullanılacağını düşündüğüm bu versiyonun parçanın ana duygusunu tam olarak veremediğini düşünüyorum.

    onikinci sırada yer alan versiyonda ise onurr imzası bulunuyor. fazlaca trap tarzına kayan altyapısı ile simge'yle özdeşleşmiş elektronik müzik altyapısı harmanlanmış. başta bisiklet zinciri sesi ve tanımlayamadığım parlak yüzey ciyaklaması ise girişe farklı bir hava katmış. nakarata girerken müziğin ve vokalin yükselmesi parçanın vurgusu örtüşüyor. bu da iki versiyon arasındaki duygu farkını yaratıyor.

    ikinci versiyonun albümün ve hatta simge'nin tüm zaman hitlerinden biri olacağını düşünüyorum.