şükela:  tümü | bugün
  • metin altıok sokağı

    sahibiyle beraber yaşlanır evler
    beraber ıssızlaşır çocuklardan sokak

    doğrulur bir acıdan kaldırım taşları
    köşede köhne bir bakkal
    söğüt ağacı

    evlerinin dış kapısında soyunurlar
    sokakta kalır kovalamaca
    zamanla buruşur düşleri

    pazar çantasını ardında sürüklemek
    sabahları taze ekmek
    küçülen, yaşlı adımlarlıyla

    asfalttaki yamalar kadar sancılı
    yıllanmış çatılarda papatyalar

    her sokak bir insanın başlangıcı
    bir insanın sonu

    balkonsuz evler
    kovulan sardunyalar

    unutulur avlular, asmalar yıkılır
    eski acılar üstüne kat çıkılır

    ne zaman girsem oraya
    yerleşik yabancı’yım
    kendine bir pıtrak!

    yüzüne yakışır mıydı sokağın?

    işbu şiiri zalifre yazıları isimli dergide yayınlanmıştır. şairin metin altıok sokağında bir sene ikamet etmesi şiire isim ve ruh olarak yansımıştır.