şükela:  tümü | bugün
  • oynamak ayrı, gitmek ayrı olaydı bizde. atari salonunun karşısında kahve vardı. onlara görünmek istemezdik. o zamanlar niyeyse bu ayıp bir şeydi. sonra haklı çıktım maalesef. kahveden bir işgüzar amca, "sizin oğlan atariye gidiyor ha" diye yetiştirmiş babama. yani neyi yetiştiriyorsa, gidip üst katta saksıda hint keneviri suluyoruz sanki. tabi babam da kızdı falan.

    sanki kahvede koca adamların sabahtan akşama oynadığı tavla, okey, domino oyun değil. bak bu da şimdi aklıma geliyor, o zaman düşünememişim bu savunmayı, çocukluk işte:)

    edit: fazla atari salonu olan var mı? hem eski oyunlardan oynar hem de ekşicilerle takılırdık. artık küçük şehirdeyim ama istanbul'a geldikçe kullanacağım bir durak olurdu, nick yazan yaka kartımla girerdim.
  • dahil olduğum nadide nesil. atariyle nasıl tanıştım tam hatırlamıyorum, ama bir kere gittikten sonra artık gitmek istedim sürekli. tekken 3, mustafa, street fighter, snowbros insanın oynadıkça oynayası geliyor.

    o zamanlar en çok oynadığım oyun street fighter ex 2 plus. herkes rekor yapıp 3 harfe adını ya da sevgilisi ile baş harflerini yazıyordu. benimde rekorlarım çok oldu. sürekli gidip diğer karakterler ilede rekor yapmak istiyordum.

    ama malum anadan babadan gizli gittiğimiz için jeton almak için parada isteyemiyorduk. jeton ne kadardı tam hatırlamıyorum sanırım 50 bin liraydı.

    o sıralar peder bey bira içiyor. hemide şişe bira içiyor. üşengeç bi adam olmasından mütevellit içilen biraların şişeleride balkonda depolanıyor. birgün aklıma bu şişeler geldi biraderler birlikte her gün iki üç şişeyi tekele iade edip parasıyla atariye gidiyorduk.

    peder şişelerin tamamen tükendiğini görünce ne oldu bunlara ne yaptınız parasını diye sordu tabi. bizde atariye gittik dedik. o günden sonra belli sürelerde atariye gitmemize izin vermişti. hatta jeton parasıda pederden geliyordu.
  • nedense gidince korkarak gidiyorduk.tanıdık,eş,dost,arkadaş görür de gider anne ve babaya yetiştirir,diye.okula yakın bir atari salonumuz vardı,okuldan kaçar giderdik saatlerce o salonlarda zaman geçirirdik.saatlerce snow bros atari oyunu sırası beklerdik.diğer oynadığım oyunlar şiga,mustafa,stret fighter ve sunset riders'tı.bizim atarici çok uyanıktı,bazen hafta sonları atari salonu çok kalabalık olunca şalteri indirirdi elektirik gitti diye bizi kandırırdı maksat daha çok jeton satsın diye.bir keresinde de stret fighter oynayınca atari kolunu kırar gibi yapmıştım atariciden dayak yemiştim hey gidi hey!
  • makasla hatun soyulan bir oyun vardı ya la. adı neydi onun??
  • gitmeyenlerin olayın ne olduğunu anlayamayacağı, "bu da ne demek ola ki" diyeceği nesil. demek ki bu gizli gizli gitme olayı bütün bu nesil de var olan bir şeymiş. ailenin büyükleri gelince el öper, üç beş kuruşu cebimize indirir, hemencecik bir yolunu bulur, akşam akşam şimdiki çocuk neslin "arabasız gidilir mi oraya yaa" diyeceği mesafeyi koştur koştur kan ter içinde yürüyüp hemen sıraya girerdik.

    bir de şu vardır, sen, senden öncekinin oyununu yandan yandan izlersin, bir an önce bitsin istersin ama çocukluk vicdanı da tazedir tabii, arkadan ufak tüyolar falan verirsin böyle usta havalarında,

    -abi bak köşeden kartal çıkınca hemen bascan,
    - yok yok, orda bekliycen, şimdi çıkcak iki tane atcak ondan sonra sola kaçcan, yoksa ölüyosun.
    - orayı geçmesi çok zor ama ben geçiyorum, istersen ver geçiyim hemen.

    sıra sana gelir. omzunun arkasından duyduğun nefes sesleri eşliğinde oyununu oynamaya başlarsın. birileri bir an önce yenilip gitmeni beklemektedir. "ulan ne bakıyosa hayret bişi yaaa..." moduna girersin bir anda. ulan az önce sen ordaydın, çocukluk işte.
  • (bkz: tel sokmak)
  • ataşın diğer işlevini bilir.
  • (bkz: pang)
  • ne günlerdi o günler.

    streeth fighterda 1. olup ada syt yazınca sonsuz olurdu. oyna babam oyna.

    golden axe de siz sakallıyı alır, arkadaşınız diğer kolda amazon kadını alıp ortalığı birbirine katardık.

    vs vs vs

    güzel günlerdi :)))
  • siyah cam üstüne kırmızı şeritli bir dükkan gördüğünde sevinen nesildir.

    nedense içeride ayıp birşey varmış gibi camları karartmalı olurdu hep. ben street fighter da hep dayak yerdim ama mustafa'da iyiydim bak. yıllar sonra bunların emülatörünü buldum hepsi vardı , bilgisayarda da oynadım tabi. ama aynı heyecan oldu mu dersen, ne arar.