şükela:  tümü | bugün
  • ya cahildir ya da art niyetli.
  • kimse kimsenin hayranı olmak zorunda değildir.
    biraz özgürlük lan birazzzzz.
  • hayatında hiç osmanlı imparatorluğu ve türkiye cumhuriyeti tarihi okumamış insandır.
  • adam olmayan, muhtemelen dünyaya metan gazı yaymaktan başka birşeyle uğraşmayan, iki ayak üstüne doğrulmuş, maymundan hallice varlıktır.
  • başıma bir iş gelmeyecekse benim bu. yani çok ilginç bu da, tarihsel figürlere karşı hiçbir şey hissetmiyorum, bunu böyle söyleyince sorun yok ama konu atatürk olduğunda bir şey hissetmiyorum dediğimde sürekli küfür yiyorum. kişi kültü böyle bi' şey sanırım.

    edit: siz hayranlığı sevgiyle karıştırıyorsunuz galiba :/ hayranlıkta yoğun bir imrenme, onun gibi olmak isteme vb. duygusu oluyor, sevgiden net şekilde ayrılmış durumda ya da sevginin üzerine inşa ediliyor. sevgi o kadar katı/yoğun olmuyor, benim sevdiğim ama hayran olmadığım onlarca kişi var. atatürk (ya da diğer tarihi kişilikler) konusunda dediğim burada da geçerli ama.
  • (bkz: redvelve)
    adam bi başlıkta kürtçülük bi başlıkta atatürkçülük yapıyor.

    (bkz: barış için bir çocuğuna da sen kürtçe isim ver)

    adam gibi çalışıp, üreten, ülke için birşeyler yapan, hak yemeyen, dürüst atatürk hayranı olmayan ama saygı duyan bir insan atatürkçü olup hiçbir şey yapmayan insandan daha önemlidir benim için.

    not: atatürkçü olmaya çalışan bir genç.
  • ya insan değildir ya da cahildir.

    önceleri ilk şartın yerine "ya türk değildir" şartını koyardım ama öyle değil. mustafa kemal atatürk, insanlık adına çok büyük işler yapmış birisidir. onu sevmek ve saymak için illa ki türk olmaya gerek yoktur.

    öte yandan kişi hem insancıl hatta hem de türk olup da atatürk'e antipatik yaklaşan bir kişi ise ancak ve ancak cahildir. bu cahil sürüsüne iyi niyetli olup da bilgisiz olanı da dahil ediyorum, baştan karakter yoksunu olup da doğruları bildiği halde inat edeni de dahil ediyorum. çünkü o kişi de belki bilgi değil ama karakter yoksunu olduğundan bir çeşit cahildir.

    atatürk'ü sevmek güzel bir şeydir. hayran olmak daha güzel bir şeydir. ama en güzeli atatürk'ü anlayabilmektir ki en zor ve asıl mesele de zaten budur. zira bugüne kadar atatürk'ü sevdiğini söyleyen kimselerin davranışlarına, savlarına vesaire baktığınız zaman "bu kişi nasıl atatürk'ü seviyor olabilir?!" dediğiniz oluyor. çünkü sevmek sonuç odaklı bir işlev değildir ta ki anlamayı da işin içine katıncaya kadar. buna özellikle değiniyorum çünkü atatürk'ün onlarca meziyetlerinin içerisinden en öne çıkanı kendisinin sonuç odaklı bir insan olmasıdır.

    hep birlikte atatürk'ü sevdiğimiz ama daha ziyade anlayabildiğimiz bir ülke olmamız dileğiyle.. kim bilir ne kadar güzel olurdu ki, sadece bunu dileyince bile kalbim cız etti.
  • en azından belki düşünen insandır. ha demiyorum ağzından salyalar saçarak "laiüükkliiikk hıııaaaa" diye bağıran dinci ahmaklar düşünebilen insanlardır, hayır onlar değil. ama diğerleri en azından atatürk hayranı olanlara göre daha "akıllı"dır.

    atatürkçülerin sandığının aksine tam tersine osmanlı ve türk tarihini okumuşlardır, zaten o yüzden daha akıllıdırlar, çünkü neyin ne olduğunu görmeye ve gerçeği anlamaya çalışmakta ve "atatürk olmasa babanız belli olmazdı" diyecek kadar çirkefleşen resmi tarihin her yutturduğunu yutmamaktadır. hatırlıyorum çocukluğumda bir arkadaşım bir kitabı yırtıyordu, kitabın kapağını yırtarken dehşete kapılmıştım, lan dur napıyorsun atatürk'ün resmi var orada yırtılır mı o demiştim. samimi söylüyorum, sanki çocuk çarpılacakmış da onu engellemeye çalışıyor gibiydim, ya da sanki ilahi bir şekilde o fotoğrafın yırtılması önlenecek gibi vs. sonra düşündüm, demek ki "resmi" bilgiler ve ideolojiler onu çoktan tanrılaştırmış ve eğitim sistemi ile bunu aşılamışlardı. bu işin mimarı da zaten atatürk'ün ta kendisiydi. bir anısından alıntı olarak; atatürk'ün masasında yemek yemekte iken atatürk'ün kendisine özetle "sizin devrimlerinizi savunmak için gerekirse size de karşı çıkarım" diyen, yani kraldan fazla kralcı olan reşit galipi milli eğitim bakanı yapmıştı. (bu bakanımız ilkokul kızlarının "mini etek" giymesini bir "hak" olarak tanımlamıştı.)

    böylece atatürk turnayı gözünden vurmuş ve tam da kendisine lazım olan "milli eğitim bakanı"nı bulmuştu.

    şimdi gelelim bu kişinin, yani atatürk hayranı olmayan kişinin hakkında cahil ya da bilmem ne denilmesine. bugünlerde sözlükte bir atatürkçü ile tartıştım, sözlerime delil istedi, atatürk'ün kendi sözlerini, nutukunu, tbmm tutanaklarını ve türk tarih kurumunun bazı yayınlarını gösterdim. arkadaşımız benim "cahil" olduğumu, wiki'ye bakmamı filan söyledi. belki bu size cehalet hakkında biraz fikir verir.

    son olarak, tapınma derecesinde hayran olanlara, biraz skalayı genişletirse dünyada çok miktarda atatürk olduğunu söylemek isterim. hem de aynı yıllarda.

    edit: maalesef kendisi hakkında troçile ünvanı verilecek kadar olan bir kişinin açmış olduğu başlığa yazdım, ama olsun, öğrenmek iyidir.
  • buyrun soruları alayım.

    atatürk'e has değil hayranlıksızlığım tabi yanlış olmasın, genel olarak hayranlık duymam. herkes yapmak zorunda olduğu şeyi yapar, özgür irade basit bir yanılgıdır.