şükela:  tümü | bugün
  • bir tarafta muhafazakar bir ailede doğup büyüyüp katı bir din eğitimi alarak büyümüş, yıllarca beyni mitolojilerle, masallarla, yalanlarla doldurulmuş, hayatı kesin çizgilerle çizilmiş karanlık bir dönemden aydınlığa çıktığını düşündüğü için kendisiyle gurur duyanlar;

    diğer tarafta bunun sıradan bir şey olduğunu, zaten her şeyin açık olduğunu, ateist olmanın bu kadar da büyük bir şey olmaması gerektiğini savunan, daha esnek bir aile ortamında dinden uzak büyüdüğü için ateist olmayı sıradan görenler.

    kim haklı ? ekşinin entelektüel insanlarını argümanlarıyla birlikte buraya alalım:

    ateist olmak bir marifet midir ? ilk taşı günahsız olanınız atsın.
  • insan olmak marifettir. ateist olmak seçimdir.
  • ben ateist değilim ama aileden sahip olduğun inancı değiştirmek bana göre kolay değildir. illa ateist olacak değil ama müslümanlıktan hristiyanlığa ya da başka bir dine araştırarak, kendi seçimiyle geçmiş birine saygı duyarım. aynı şey katolik dinindeki birinin müslüman olması için de geçerli. müslümanların çoğunun türkçe kuran bile okumadığı bu cahillikte bana göre marifettir.
  • böyle baskıcı bir toplum içinde ateist olmak değil ateist olup çekinmeden söylemek marifettir
  • kokunu salmis kurumlarin disina cikabilmek bence marifettir. cok buyuk bilissel ve duygusal efor gerektirir.
  • marifet göreceli bir tanım olur, ama baskıcı bir ortamda okuyup anlayarak dini dogmalara şüphe duyup tanrının var olduğu iddiasını reddetmek akıl ve cesaret işidir. genelde gizli yapılır. açıklandığı zaman aile ve toplumdan dışlanma veya gruptan dışlanma olasılığı yüksektir.

    marifet, beyin yıkanmasına rağmen rasyonel düşünebilme ve bilimsel metotla sorgulayabilme yeteneğini kaybetmeden uygulayabilmektedir. ateist olmak sadece şüpheciliğin, araştırmanın ve cesaretin bir sonucudur.

    hobi olsun diye, veya farklı ve cool gözükmek için ateistim ben yaa diyenleri dikkate almıyorum.
  • allah var gerisi yalan...hadi şimdi dağılın...
  • genellikle ergen tayfasinda gorulen bir kendini begenmislik var malesef, bir yere kadar da tolere edilmelidir cunku genclik boyle bir donem. genc insan kendini herseye kadir ve her sozu soylemeye muktedir hissedebilir, bu hissiyat ve tavir yasin ilerlemesi ile birlikte makul bir sekle evriliyor.

    dinleri ve tanriyi inkar eden cogu genc, hic kitap okumadan ozellikle (kuran) seyrettikleri bir kac youtube videosu ile aydinlandigina inanarak ''insani kamil'' olduklari hezeyanina kapiliyor gordugum kadari ile. sosyal hayatta onemli bir yere sahip dini veyahut ona inanan kimseleri kucumsemek, dalga gecercesine cirkin tavir ve sozlerle elestirmek veyahut dini reddetigi icin kendini ustun gormek bir nevi toplumdan intikam alma sekli gibi gorunuyor. yillarca dayatilan din bilgisi ve toreye bir baskaldiri gibi dusunmek gerek.

    inanmak da inanmamak da marifet degil.

    etki tepkiyi doguruyor,

    bir yanda inandigi icin gururlanan ve bunu gostermekten zevk alan kesimler oldugu surece diger tarafta da inancsizligini gurur vesilesi yapmak isteyen ve bunu sergileme ihtiyaci hisseden bir kesim olmasi kacinilmazdir.

    en iyisi herkesin bu meseleleri icsellestirip gosteris malzemesi yapmaktan kacinmasidir.
  • bireyin kendisini ateist olarak addetmeden önce doğumundan itibaren devlet, aile ve toplum eliyle beynine yerleştirilen inancın derinliğiyle doğru orantılı bir başarıdır ateist olmak. zira ateist olabilmek, beraberinde bir çok farklı alanda bilgi birikimi gerektirir. bireyin yeterli bilgi birikimine erişebilme kolaylığına ve kararlılığına göre ise ayrıca bir marifet sayılabilir.
  • müslüman olmak ne kadar marifet değilse, ateist olmak da marifet değildir.

    marifet, inancını/inançsızlığını cesaretle gerektiğinde dillendirebilmektir.