• --- spoiler ---

    uzun zamandır beklenen final geldi çattı. doctor strange'in deyimiyle "we're in the endgame now" diyebiliriz. öncelikle söylememiz gereken şey bu filmin avengers: ınfinity war'dan çok farklı bir film olduğu. russo kardeşler bazı elementleri iki filme dağıtmış vaziyette. avengers: ınfinity war, thanos'un bakış açısından, aksiyon dolu bir yolculuktu. avengers: endgame ise avengers gözünden çok daha fazla hikaye ve karakter odaklı bir film. üst üste ikisi izlendiğinde, bütün elementlerin iki filme nasıl başarılı şekilde dağıtıldığı görmek mümkün. bu bağlamda avengers: endgame'den, avengers: ınfinity war'daki aksiyon temposunu beklemek haksızlık olur. avengers: endgame, temposunu karakterleriyle ve olay örgüsüyle kazanan bir film.

    ikinci aradan çıkarmamız gereken mevzu ise avengers: endgame'in seçtiği zamanda yolculuk mantığı. filmin içinde de denildiği gibi back to the future tarzı bir zamanda yolculuk ile karşılaşmıyoruz. kişi ana zaman çizgisinde geriye gidiyor. orada kilit bir noktayı değiştirdiğinde paralel evren açılıyor. o yüzden değişimler ana zaman çizgisini etkilemiyor. açılan yeni paralel evrende değişiklikler olmaya devam ediyor. örnek verirsek 1970 yılında space stone'un alınması bir sorun yaratmıyor. paralel evren açılması gerekmiyor. hele bi'de yerine konulursa mis. ama 2012 yılındaki space stone sıkıntı. loki alıp onu kaçıyor. peki loki'nin bu hareketi ana zaman çizgisini etkiliyor mu ? hayır. böyle bir kırılma olduğu için paralel evren açılıyor. loki artık yeni evrende taş ile istediğini yapabilir.

    back to the future mantığıyla devam edersek nebula'nın nebula'yı öldürmesi de çok kişide soru işareti oluşturdu. oraya baktığımızda şunu görüyoruz. avengers: endgame zamanda yolculu teorisine göre kişinin kendisi ile karşılaşması ya da öldürmesi o kişinin günümüzdeki haline etmiyor. zira o noktada da işler paralel evren durumuna geliyor. yani 2023 yılının (decimation 2018 yılında oluyor. aradan beş sene geçiyor. filmdeki olaylar 2023 yılında geçiyor.) nebulası'nın, 2014 yılının nebulası'nı öldürmesi konusunda sorun yok. çünkü paralel evren oluşmuş vaziyette. ölen paralel evrenin nebulası oluyor. o yüzden bu ölümün 2023 nebulası üzerinde hiç bir etkisi yok.

    iki temel noktayı atlattıktan sonra filmin kendisine odaklanabiliriz. yavaş ve karakter odaklı bir giriş yapılması bu film için çok doğru bir tercih olmuş. uzun zamandır tanıdığımız karakterlerin statüko değişimlerinin güzel anlatılmasının yanında, decimation'ın ardından geçen beş yılın dünya üzerindeki etkileri gösterilmiş. sürecin karakterlerimiz üzerindeki hem fiziksel hem de zihinsel değişim aceleye getirilmeden tek tek anlatılmış. bu da karakterlerin kendi içlerindeki finale giderken duygusal etkinin çok yukarı çıkmasını sağlamış. dediğim gibi bu film avengers: ınfinity war'dan daha farklı bir film. o film her saniyesi aksiyon doluydu. benzer bir tempo bekleyen seyirci filmin ilk bir saatinde bu derece düşük tempo (aksiyon anlamında) görünce minik bir hayal kırıklığına uğramış olabilir. lakin filmin finalinde duygusal anlamda bu kadar işlenen öykünün bize çok şey kattığını söylemek gerekiyor. ilk bir saat böyle bir anlatım tercih etmemiş olsalardı bu kadar etkileyici bir finalle karşılaşamazdık.

    karakterlerden bahsetmek gerekirse benim en sevdiğim karakterlerden biri bu filmde thor'du. bu filmde birlikte mcu boyunca en iyi işlenen karakterden biri olduğunu yine gösterdi. çeşitli eleştiriler görülebiliyor bazen avengers: endgame thor'u ile alakalı. ben bunları kesinlikle paylaşmıyorum. thor'un bir geçmişine bakmak lazım sanki. thor: the dark world'de annesini kaybetti. thor: ragnarok'un başında babasını, devamında ablasıyla savaştı ve asgard'ı kaybetti. avengers: ınfinity war başladıktan sonra kardeşini kaybetti. onu kalan asgard halkının yarısının katliamı takip etti. bütün hırsıyla thanos'u aradı ve sadece intikam istedi. ama onu da bulamadı evrenin yarısını kaybetti. elinde son bir umut kaldı; taşları tekrar kullanmak. thanos'un yanına gittiklerinde taşların yok edildiğini öğrendi. işte artık tüm umudunu kaybetti. amacını kaybetti. thanos'un da daha önce dediği gibi kafaya nişan alıp işi bitirdi. böyle bir adam dibe vurur. kendisini içkiye ve yemeğe vurması beni şaşırtmadı. böyle bir thor görmek yaşadıkları düşünülürse normal. geri dönüşüne bakıyoruz. bütün bu üst üste gelen kayıpların ilkine döndü yani annesine. onunla konuştuktan sonra kendisine geldi. tekrar amacına kavuştu. böylece çember muhteşem şekilde tamamlandı. bir çok filme yayılan son derece başarılı bir thor hikayesi izledik aslında.

    mcu'nun en başında gördüğümüz ıron man sadece kendi hikayesini bitirmekle kalmadı 22 filmlik devasa the ınfinity saga hikayesini de bitirdi. en net final yazılanlardan biri kesinlikle oydu. aradan geçen beş yılda aile babasına dönüşmesi hem finalin vuruculuğu açısından hem de karakter gelişimi açısından önemliydi. steve rogers ile olan ilişkisinin de iyi şekilde toparlandığına inanıyorum. başlangıç karakteri olduğu için ve ilk ıron man filmi mcu'nun genel tablosunu çizdiği için ıron man filmi ve ıron man karakteri herkes için çok önemliydi. "ı am ıron man" ile başlayan "ı am ıron man" ile bitti. olabilecek en iyi sonlardan bir tanesiydi.

    captain america özellikle russo kardeşlerin mcu'ya girişi ile birlikte olması gereken noktaya vardı. steve rogers her zaman avengers ve marvel evreninin en önemli lider karakterlerinden biri olmuştur. sinemada da böyle yansıtılması çizgi roman severler için son derece keyifli. film boyu nasıl bir lider olduğu defalarca gösterildi. mjolnir'e layık olması ve avenger assemble narası gibi çizgi romanlardaki mühür anlar en sonunda mcu'da da kendisini gösterdi. avengers: age of ultron'da mjolnir'i kaldıramamıştı. bunun ne büyük sebebi ise sakladığı tek büyük sırdı. tony stark'ın ailesini bucky'nin öldürdüğünü söylememek onu layık kılmamıştı. captain america: civil war'da bunun ortaya çıkması mjolnir için en büyük engeli kaldırdı.

    finalde yaşlanması ve geçmişte yaşaması da karakter için muhteşem bir final kararıydı. steve rogers her zaman "man out of time" olmuştur. özellikle bu sinemada bolca hissedildi. onun hakkında seri boyunca barış için savaşsa da savaşsız yaşayamaz denmişti. işte artık savaş bitti. gerçekten savaş bitince o da olması gereken noktaya geri döndü. kalkanın sam'e geçmesi konusunda da şöyle bir durum var. çizgi romanlarda ilk bucky'e geçiyordu. lakin bucky, captain america olduğunda steve rogers öldü sanılmıştı. ıron man ve black widow süreçte son derece önemli rol oynamışlardı. mcu'da artık ikisi de ölü. sam kalkanı aldığında ise steve rogers'ın vücudundan süper asker serumu çıkmış ve yaşlı bir adama dönüşmüştü. bu bağlamda çizgi romana uygunluk açısından yeni captain america'nın sam olması bana daha uygun geldi.

    hulk'ın yeni halini de beğendim. avengers: ınfinity war'da banner ağırlıklı görmüştük. avengers: endgame'de ise tamamen hulk görüyoruz. en önemi değişim ise banner'ın bu yeni hali ile özgüveninin tavam yapmış olması. bu halini çok beğendim. natasha ve clint ikilisi de filmin en güzel yanlarından. vormir'de ki fedakarlık sahnesi çok lezzetli bir sahneydi. natasha'nın kendisini feda etmesi en başından beri süren kefaret arayışının sonu oldu. karaktere uygun bir finaldi. black widow'un solo filmi gelecek. film elbette geçmişte geçecek.

    filmin son bir saati epik savaşa ayrılmış. bu savaş sahnesi bu tip filmlerden hoşlanan seyircinin uzun bir zaman aklından çıkmayacak ve tekrar tekrar izlemek isteyeceği bir sahne olmuş. kahramanlık, fedakarlık, duygusallık ne ararsanız var bu sahnede. decimation sonrası gelen çoğu karakter parlamak için minik bir an yakalamayı başarmış. filmin çok az bir kısmında yer alsalarda final savaşında herkes üzerine düşeni yapmış. russo kardeşler zaten çok karakterli film çekme olayını ciddi anlamda çözmüş vaziyetteler. hangi filmde kime ne kadar odaklanacaklarını, hangi sahnelerde kimleri ön plana çıkartacaklarını çok iyi biliyorlar.

    avengers: endgame'in zamanda yolculuk yapıp eski filmlere uğraması ise 22 filmin finali niteliğindeki bir macera için son derece nostaljik ve güzel olmuş. özellikle 2012 yılına dönüldüğünde olayların hemen ardından hydra'nın nasıl müdahale ettiği görmek ilk avengers filmini ve captain america: the winter soldier filmini bile sonradan geliştiren unsurlar olmuş. yine aynı şekilde savaş sırasında sanctum sanctorum savunmasını da görmüş olduk. ancient one'ı tekrar görmekte çok güzeldi.

    filmle ilgili acaba dediğim tek nokta thanos karakteri. bu filmde thanos'un ele alınışının hem iyi hem kötü tarafı var. aslında üst üste iki filmle aynı karakterin farklı motivasyonlarla ele alındığını görüyoruz. iyi tarafı avengers: ınfinity war filminin thanos'unun hala kazanmış olması. ölümünde bile kazandı. işin kötü tarafı ise avengers: endgame thanos'unun avengers: ınfinity war filmini yaşamamış olması. thor'la yaşadıklarını, scarlet witch ile yaladıklarını tecrübe etmiş olmaması.

    avengers: endgame'de en fazla beklediğim şeylerden biri de, en azından bir tane bile olsa cosmic entity görmekti. thanos'un artık evrene reset atacağım demesinin ardından eternity felan görebileceğimizi düşünmeye başlamıştım. ama olmadı. umuyorum gelecek filmlerde artık bunları görmeye başlarız. zaten sıradaki filmlerden biri the eternals. bu filmle birlikte mcu çok daha fazla gelişme imkanı bulacak.

    ağır ağır toparlarsak. 11 yılın ve 22 filmin ardından 3 phase'lik hikayemizi tamamladık. (spider-man: far from home son dakikada phase 3'e dahil edildi. o bilgiye de verelim.) ama bu kesinlikle bir final değil. marvel cinematic universe tüm hızıyla devam edecek. thanos'tan ve çok daha güçlü sayısız villain var marvel'da. avengers: ınfinity war ve avengers: endgame'den çok daha büyük filmler çekebilecekleri onlarca hikaye var. özellikle fantastic four ve x-men'in katılımı, marvel cinematic universe'e seviye atlatacak. ana kahramanlarımızın dışında doctor doom, galactus, kang, annihilus, molecule man, magneto, apocalype, onslaught, ımperial guard gibi villainları kullanabilecekler. dediğim gibi bu bir son değil. yeni bir başlangıç.

    --- spoiler ---
  • avengers infinity war filmi biter bitmez heyecanla beklemeye başladığım , son haftalarda fazlasıyla hype'landığım , biletini haftalar öncesinden aldığım , vizyona girdiği ilk gün koşa koşa gidip , salondan çıkarken beklediğini almış insan edasıyla huzur içinde çıktığım mcu evreninin şimdiye kadar olan aşamasının kapanışını gerçekleştiren , über ötesi süper kahraman , zamanda yolculuk filmi.

    --- spoiler ---
    --- spoiler ---
    --- spoiler ---

    öncelikle filmin etkisinden yeni yeni çıkabildiğimi söylemem gerekiyor. filmi bu kadar süredir bekleyince ve filmle ilgili video , teori , yorum ve önceki bütün filmleri tekrardan izleyerek kendimi bu filme çok iyi hazırladığımı düşünüyordum ki kısmen öyle de oldu. aslında sadece serideki kritik önemi olan filmleri izlemek de yeterli olabilirmiş tabi orası ayrı.

    marvel'ın bizi bu filme ilk başlarda planlamadan , ardından da planlı şekilde yavaş yavaş ısıtarak getirdiğini ve bununla da kalmayarak filmin finaline de filmin içerisinde hazırladığını görüyoruz ki hikaye ilerledikçe bir kaç foreshadowingle bizi tony* ve natasha'nın* ölümüne hazırladıkları açıkçası filmin ortalarına doğru anlaşılıyor. bu açıdan sürpriz olmadı bana bu iki ismin vedası ki ben ölüm şeklinde bir kaç veda daha bekliyordum. hatta tony'nin ölmeyip , emekliye ayrılacağını , captain america'nın da aksine çok kahramanca bir şekilde ölüp filme hollywoodvari bir dokunuş yapılacağını düşünüyordum. film öncesine göre ters köşe oldum bu konuda.

    thor konusunda genel kanının aksine hem çok eğlendim hem de karakter gelişimini izlettikleri için çok memnun oldum. ilk thor filmindeki karakterine ve günümüzdeki karakterine bakınca - kaşlarıyla beraber *- çok büyük değişim ve olgunlaşma görüyoruz karakterde. ayrıca yapılan big lebowski göndermeleri de çok komik ve yerindeydi bana göre. bir de marvel evreninde en sevdiğim iki karakter olan thor ve rocket raccoon'un iki filmdir beraber olması ve bir ekip olmaları beni mutlu eden bir diğer detay.

    filmdeki en etkileyici sahnelerden birisi de dr strange'in tek kazanma şanslarının bu olduğunu ironman 'e gösterdiği sahneydi. tüylerim diken diken oldu o an. ayrıca kadın karakterlerin hep beraber olup saldırıya geçtikleri sahne de çok güzeldi. kimisi bunu politik doğruculuk ya da popülizm ile yorumlayabilir ancak bu tarz şeyler hala yapılmalı günümüz dünyasında. bu tarz şeyler hala belirtilmesi gerekiyor ve bu konuda da marvel gerek black panther gerekse de marvel evreninin en güçlü karakteri diyerekten captain marvel filmleri ile en riskli ve büyük işleri yapan firmalardan birisi.

    ironman'in vedasını hem çok anlamlı hem de duygusal buldum. sonuçta bu 11 yıldır süregelen hikayeler bütünü ironman karakterinin ve filminin çok tutmasıyla bu aşamaya geldi. bu işin yolunu o ilk film açtı bir yerde. marvel da robert downey jr'a ''sen bizi oyunculuğun ve oynadığın karakterle yücelttin , biz de seni sana yakışan bir vedayla yüceltiyoruz'' inceliğiyle bir veda hazırlamıştı. gerek babasıyla olan şık vedası gerekse de savaşa son veren hamleyi yapmış olmasıyla çok yerinde ve güzeldi. yılların birikimi olduğu için haliyle üzüldük de tabi. kolay mı o kadar karakteri içselleştiriyoruz izledikçe.

    captain america'nın vedasını da çok şık ve yerinde buldum açıkçası ki bir şey olmuş onun adına da. hazır zamanda yolculuk yapabiliyorken ait olmadığı bir zamanda yaşamaktansa sevdiği kadınlar yaşlanmak onun da hak ettiği bir şeydi. kalkanı sam'e vermesi ise beni şaşırttı ama bucky'ye verir diye beklediğim için değil de artık bu rol bir süre rafa kalkar diye düşünüyordum. yoksa zaten ilk başlarda captain ile teke tekte başa çıkan bir adamı son filmlerde oldukça pasifize etmiş ve tek meziyeti iyi silah kullanmakmış gibi gösterilen bir adamın bir anda yeniden ön plana çıkarılmasını ben yadırgardım en azından.

    zamanda yolculuk filmlerine ve konusuna olan ilgim nickimden de anlaşıldığı gibi çok fazla ve bu filmin her şeyden öte zamanda yolculuk içerdiği için yeri hep ayrı olacak. ayrıoca zamanda yolculuk konusunda back to the future ve the terminator filmlerinden farklı bir bakış ortaya koymuş olmaları da ilgi çekici.

    filmdeki bana göre hem olmamışlık hem de gereksiz drama ise black widow ve hawkeye karakterlerinin ruh taşını elde etmek için birbirleriyle dövüşüp , işi yeşilçam'a bağlamalarıydı. evet bir drama olmalıydı ama bu daha duygusal ve az aksiyonlu olabilirdi düşüncesindeyim. en son elini bırakınca düşmek yerine , arkadaşını bir şekilde etkisiz hale getirip kendisini uçuruma süzülerek bırakması daha vurucu olurdu bence.

    filmle ilgili bir çok eleştiri kabul edilebilir özellikle mantık çerçevesinde olan ancak 3 saat bile bu tarz filmler için uzun bir süre iken bu tarz detaylarla birlikte film daha da uzun bir hal alırdı. onun yerine sinema evreninin kendi mantığı içerisinde açıklamalar getirilmiş olması olumlu benim açımdan. ben 10 saat olsa yine izlerim o ayrı.

    bir de back to the future benim kutsalım. şimdilik sizi affediyorum sevgili marvel ancak bir daha kutsalıma laf ederseniz bozuşuruz ona göre.*

    russo kardeşler bence bu sinema evreninin başına gelmiş en güzel şey olabilir. onların yaptığı dokunuşlar hem daha geniş kitlelere yayılmalarını hem de filmlerin kalitesini çok yukarı çekti ki bu evreni de iki muhteşem filmle kapatmış oldular iki part halinde yaparak. umarım yeni kurulacak sinema evreninde de oldukça önemli işlere imza atarlar.

    --- spoiler ---
    --- spoiler ---
    --- spoiler ---

    avengers infinity war ile bu film arasında aslında bir kıyas yapmak istemem çünkü ikisini bir film olarak görmek bence daha mantıklı ancak film anlamında bakınca infinity war daha iyi , verdiği duygu ve hissettirdikleri anlamında bakınca da endgame daha iyi geliyorr bana. haliyle genel anlamda düşününce hem final olması hem de zamanda yolculuk faktörü* ile endgame çok az farkla önde diyorum ben.

    çok güzel film , çok güzel final , bir devrin sonu...

    9/10
  • en karizmatiklerimin tony stark olduğunu bir kere daha gördük

    --- spoiler ---

    and i'm iron man

    --- spoiler ---

    üzdü...
  • iron man ölsede biz onu 3000 sefa seviyoruz.

    bundan sonra herhangi bir yapım şirketinin çekeceği süper kahraman filmi yada filmleri bu filmle kıyaslanacaktır. süper kahraman filmleri arasında başyapıt olmuştur.
  • hemen hemen tüm filmlerini izlediğim heycanla beklediğim bir filmdir.

    ne yazık ki son film üzdü.
  • filmle ilgili hiçbir yorum yapmak istemiyorum. sadece bu kadar çok geçmişle ilgili görüntü seyretmek biraz sıktı. daha dolu daha yeni bir 3 saat bekliyordum. çok hüzünlüyüm çok

    --- spoiler ---

    ıron man nasıl ölür amk nasıl! bu efsane bitemez.. kabullenemiyorum
    --- spoiler ---
  • --- spoiler ---

    bu film artık bir devrin sonu oldu. ıron man ile başlayan bu devir yine ıron man ile bitti. robert downey jr. da bu seri ile tarihe geçti. bundan 50 yıl sonra bu seriden akılda kalan en büyük sima olacak. keza captain america da iron mandan sonra serinin 2. önemli simasırdir. bu 2 karaktere veda etmemiz de bir devrin bittiğini kanıtlar. bundan sonra muhtemelen marvel yeni kahramanları yeni evrenleri bize sunacak. umarım artik farklı bir tema ile yaklaşırlar. eğlenmekten öte vay anasını diyeceğimiz şeyler yaşarız. mesela bu son filmde quantum ve zamanda yolculuk işlendi. bu tarz ınsanların teori kasacağı bilim kurgu konuları gayet güzel olur.
    --- spoiler ---
  • filme henüz gitmediğim için bilmiyorum, spoiler olabilir;

    --- spoiler tehlikesi on---

    hakkında vakti zamanında şöyle bir teori ortaya atılmış olan film.

    --- spoiler tehlikesi off ---
  • ——— şipoylır ———

    the big lebowski filmine yapılan göndermeler ile gönlümü iki kez fetheden süper kahraman filmi.

    thor ile valkür uçurumun kıyısında denize bakarlarken kül serpecekler zannettim :-p

    ——— şipoylır ———
  • bu 22 filmin heralde 15 tanesini falan çevremdeki erkeklerin nolluurr kahraman filmi izleyek yakarışlarıyla izlemişimdir. yani konuya az çok hakimim, hala bizim thorun yanındaki pegasusa binen zenci abla nerden çıktı diye düşünüyorum mesela böyle de boşluklar var kafamda.

    ben bu infinity war ile endgame'i bizzat kendi isteğimle izledim. çok da beğendim. yüreğim dağlandı, içim parçalandı, bi coştum bi güldüm. ben çizgi roman kısımlarını bilmem, sadece sinema kısmına bakarak beğendiğimi söyleyebilirim. mantığa da cok takılmamak gerek arkadaşlar. tanrıların, uçan, böcük olan kadın-adamların olduğu filmlerde ne mantığı arıyorsunuz allah aşkına??? adam kuantumu da paralel evreni de ölümü de yaşamı da hepsini kafasına göre eğer büker. takılma.
hesabın var mı? giriş yap