şükela:  tümü | bugün
  • bugüne kadar yediğimi hatırladığım en güzel yemektir.
    5-6 yaşlarında çocuğum, oyundan eve dönmüşüm ve annem bu yemeği yapmış. içine ekmek doğrayıp yediriyor bana, yedikçe ulan bu ne güzel şey diyorum ve öküz gibi yiyorum.
    bu bahsettiğim zamandan sonra birkaç defa daha yedim sonra niyeyse annem bir daha yapmadı. yıllar sonra yap da yiyelim dedim o eski tadı alamadım bir türlü ve bir dahada istemedim. ya annem yapmayı unutmuştu yada çocukken daha pis boğazdım.

    tarifini vereyim: soğanı doğrayıp yağda kavuruyorsunuz, daha sonra biber salçasıyla biraz daha çeviriyorsunuz. en sonda su ve limon tuzu ekleyip kaynatıyorsunuz.

    zaten kürtçede av=su, isot= biber demek.