şükela:  tümü | bugün
  • hemen iki sıra geride boş yer varken başka hiçbir yerde kullanmadığı süper yeteneği olan şahin bakışlarıyla çıkacağımı farkederek gelip dibimde bekleyen ibneler yüzünden sürekli yapmak zorunda kaldığım eylem..

    bir elimde oğlan, bir elimde poşetler arabaya doğru yaklaşıyorum, aracın kapılarını açtığımda oluşan ışık hüzmesini 100 metre öteden beni görüp yanıma geliyor ve arkasında oluşan trafiğe bakmadan bekliyor. bilen bilir poşetleri yerleştirme, çocuğu koltuğuna yerleştirme tatavası zaten zaman alıyor, bu herif yanıma yanaşmış tip tip bakarak hareketlerimi izliyor, acele çıkmam gerektiği konusunda beni geriyor..

    ben de artık çözüm olarak arabaların arasında dolaşıp sinsice araca arkadan yaklaşarak usulca hareket ediyorum. aracın ışıklarını görse de nerede olduğumu göremiyor. işlerimi tamamlayınca binip çıkıyorum.
  • bindikten sonra da hemen hareket etmeyeceksem amansızca yer arayan birine denk gelmemek için farları açmadan ve iç aydınlatma ışığını falan yakmadan devam ettirdiğim eylem.
  • empati eksikliği.

    sağlıklı bir insansa, avm'de çıkacak birini gördüğü için sevinen ve sabırla bekleyen kişi olacaktır. zira sen olmasan avm otoparkında fink atmak zorunda kalacaktır.

    şayet hıyar atarlanmaya kalkıyorsa normalin ötesinde aheste hareket etmelisiniz o zaman zira velinimete saygısızlık bunu hak etmektedir.

    dediğim gibi siz değil karşı taraf alıcı ve sayenizde rahata eren durumdadır ve bu kadar eziklenmenize gerek yoktur.
  • bazen de boşuna birini ümitlendirir ve sonrasında hayal kırıklığı yaşamasına sebep olursunuz şöyle ki:

    elimdeki torbalarla arabama doğru ilerlerken aracın biri hemen yanaştı kenara, elimdeki torbaları araca koydum, kapıları kilitledim diğer alacaklarımı almak üzere tekrar avm'ye doğru yürüdüm. adamın yüzündeki ifadeyi görmeniz lazımdı (bkz: swh)