şükela:  tümü | bugün
  • yüzyıllar öncesinde bile var olan hasta mantalite, türklük kompleksinin doğurduğu piç.
    avrupayı süzgeçten geçirmeden direk sevme, türkiyeyi ise 3. dünya ülkesi olarak görme durumu. hayatı boyunca "ah bi pariste yaşasam" diye mırın kırın eden insan psikolojisi.
  • bi de soyle bi durum vardir yurdum insanlarinda*, yurtdisinda herhangi bi yerden bahsedilecekse orasi direk avrupa olarak lanse edilir*..
    "bizim bertunç avrupada okuyo"..
    "walla gecen gun bi gomlek aldim avrupadan getirtmisler...gercekten cok harika*.."
  • "ya evropai tedrisat, ya hiç" gibi bir cümle ile, o vakitler meydandakilerden sadece bir tanesi gibi olan fransız hayranı karakter tarafından çalıkuşu adlı yapıtta örneklendirilen mesel.
  • sabahattin ali "kurk mantolu madonna" kitabinda raif efendi'nin dilinden bu hayranligi su sekilde ifade etmektedir:

    "burasi (berlin) da en nihayet bir sehirdi. sokaklari biraz daha genis, cok daha temiz, insanlari daha sarisin bir sehir. fakat ortada insani hayretinden dusup bayilmaya sevk edecek bir sey de yoktu. benim hayalimdeki avrupa'nin nasil bir sey oldugunu ve simdi icinde yasadigim sehrin buna nazaran ne noksanlari bulundugunu kendim de bilmiyordum... hayatta hicbir zaman kafamizdaki kadar harikulade seyler olmayacagini henuz idrak etmemistim."
  • televizyondan, internet fotoğraflarından gördüğü avrupa'yı insanlığın ulaştığı son nokta zannetme, aynı anda kendi ülkesinden tiksinmeyle ve varını yoğunu aşağılamayla seyreden sendrom. mimar sinan'ın camilerinin, boğazın filan avrupa'nın binaları , şehirleri, köprüleri yanında bir hiç olduğunu, zaten istanbul'da 3-5 overrated cami dışında güzellik olmadığını, oralarda sokaklardaki insanların bile çok estetik, bizimkilerin çirkin olduğunu iddia etmeye kadar ilerleyebilir. belli bir yaştan sonra tedavisi yoktur. erken yaşlarda bol bol sanat tarihi, uygarlık tarihi, edward said okuyarak belli ölçüde iyileşme sağlanabilir.
  • genelde üniversite öğrencilerde olan hayranlıktır. erasmus tabi bunda etkili. türkiye gibi bir cennette yaşıyoruz, ama maalesef türk gençliği ne türkiye'nin tarihi güzelliklerinden ne de kültüründen bi haber.
  • türkiye'de ki bu çarpık düzen olduğu sürece devam edecek olan hayranlıktır. adaletsizlik, zulüm, yargısız infaz, eğitimin bitmiş olması, yolsuzluk, rüşvet, yoksulluk, çiftcinin perişan olması, gazetelerin cinayet ve tecavüz haberleriyle dolu olması, insanları ekmeğe ve suya muhtaç bırakılması, ışıd derken zaten türkiye de kalma sebebi de kalmıyor. daha ne diyeyim ki ?