şükela:  tümü | bugün
  • benim için bu eşik sevilla fb maçında (dani alves olabilir golü atan)2. golden sonra fenerbahçe'nin reaksiyon gösterdiği andır, penaltılarda fener kazanınca kazansınlar lan tabi ben hep seviniyorum avrupa maçlarında fenerli arkadaşlar da sevinsin demiştim, chelsea maçı vardı galiba daha sonra o maçta da bi topları vardı fenerbahçe'nin girse eliyorlardı ama direğin dibinden çıkmıştı fanatikler bilir, o an üzülmüştüm.

    önceleri ise çok önemsemedim galibiyetleri yalan yok. destek olmadım köstek de olmadım.

    o zaman önce türk takımı olmasına ardından da verilen emeklere bakıyordu insan ve kim daha az favoriyse onun zafer kazanmasını istiyorduk, şimdi emeğin önünde lekeler var, türk bayrağının önünde ise menfaatler.

    fb tur atlamasın ordan gelen para x'e gelsin gibi hesaplar girdi işin içine.

    esasında yapılacak şey basit, saygı, samimiyet ve adalet duygusunun ortama hakim olsa yeter.

    bugün ülke futbolundan da 3-5 kişi gitmiş olsa insanların uzun zamandır aç oldukları, doyuramadıkları dostluk duygusu çok rahatlıkla ortaya çıkacaktır.

    al işte fener tur atladı gs'li sevindi başlığını açtı herkes de destek oldu, kutuplaşmanın dibinde olduğumuz için birlik ve beraberlik duygusuna hasret kaldık toplum olarak.

    beşiktaş axaj maçında sanırım şifo mehmet'ti karşı karşıya gol atmıştı, galatasaray'ın attığı gol kadar sevinmiştim, trabzonspor'un aston villa'ya taktığı bir gol vardı o maçta da delirmiştim sevinçten.
  • başlığı açmaya girdim baktım biri açmış entryi okudum, hak verdim ve yazanı gördüm.

    (bkz: alzheimer)
  • avrupa'da çıktığımız maçlarda türk takımlarını ayırt etmeksizin destekleyen biri olarak benim için olmayan eşik. yıllardır türk takımlarının avrupa'da çıktığı tüm maçları temmuz sonunda başlayan uefa ön eleme maçları da dahil izlerim. nedense hiçbir zaman avrupa'da maç kaybetsinler de dalga geçeriz kafasında bir adam olmadım. galatasaraylı olmama rağmen fenerbahçe'nin şampiyonlar ligi çeyrek final maçında chelsea'ye kıl payı elendiği günkü hayal kırıklığımı unutamam. beşiktaş club brugge maçında tolga'nın hataları yüzünden turu verdiğinde sinirden gece zor uyumuştum. galatasaray'ın trömsö ve karpaty lviv facialarından bahsetmiyorum bile. sözün kısası aynı toprağın çocuklarıyız arkadaşlar, en azından avrupa maçlarında şu kısır tartışmaları bırakalım. hem uefa ülke puanı yükselsin hem beraber sevinelim, fena mı olur?
    not: bu entry, beşiktaş benfica maçı başlığındaki karşılıklı sataşmalar üzerine yazılmıştır, aynı duyguları paylaşan tüm arkadaşlara selam olsun.
  • bizim gibi yeri geldiğinde milliyetçilikten körelen bir millet nasıl oluyor da kendi ülkesinden bir takım avrupa'da oynarken kendi ülkesinin takımı yerine karşı takımı destekleyebiliyor anlayamıyorum.
    böyle tip insanlar hep oluyor ama 23 kasım 2016 beşiktaş benfica maçından önce hiç bu durumun bu kadar abartıldığını görmemiştim.
    yok 8-0cılar, tecavüz şakaları yapanlar, rızası varmışçılar, hakemsiz yenemiyormusunuzcular. bu kadar alçalmayın, çukurun bile bir seviyesi vardır. her takımın taraftar kitlesinde şerefsizler, karaktersizler, âdiler var. ama bu dünyanın her yerinde böyle. üç beş götü boklu orospu çocuğu yüzünden ülkemizin kulüplerine rakip de olsalar saygıyı yitirmeyelim, birbirimizin değerlerine küfür etmeyelim, ülke içerisinde rekabetin dik alasını yaşayalım ama haysiyyetlerin değerini bilelim.
    hele ki tecavüz şakaları yapanları, rızası var diyenleri hiç anlamıyorum. yarın öbür gün bir yakınınızın başına böyle bir türkiye gerçeği gelse (allah düşmanımdan sakınsın, aklından geçirene felç insin) pişmanlıktan doğrulamazsınız. ama kimi insanların haysiyeti, şerefi, namusu yok. herkesten insaniyyet beklememek lazım.
    yeri geliyor beşiktaşlı hâlimle ben de 8-0 ile alay ediyorum, galatasaray'ın fenerbahçe'den 6 yenilmesine takılıyorum, fenerbahçe taraftarının şampiyon olduklarını sandıkları kısa anlara gülüyorum, bunlar hayatın renkleri ama kimsenin de kutsallarına saygısızlık etmemeye çalışıyorum. bunun aksini yapan âdilere düstursuzca küfür etmeyi kendime borç biliyorum o ayrı.
    türkiye içerisinde hiçbir büyük takımı beşiktaş'a kardeş ya da dost görmem, göğün son katından cehennemin dibine değin rakibiz fakat avrupa karşısında tek bir kimliğimiz var: türk olmak.