şükela:  tümü | bugün
  • bugün yaşadığım bir olaydan sonra öğrendiğim taktik. ağzım açık kaldı.

    toplanın anlatıyorum.
    7 aydır ismini söylemeyeceğim bir avrupa ülkesinde yaşamaya başladım. hayat şartlarına adapte olmakta zorlanmadım. bir kaç aydır artık bir araba almak için epeyce bir araştırmaya girdim. burada 2. el arabalar hem ucuz hem de oldukça iyi. insanlar satmak istedikleri arabaların camına sadece numaralarını bir a4 kağıdına kalın punto ile yazıyorlar. bu şekilde yazanlar genelde sahibinden oluyor ve biraz daha uygun oluyor.
    araba camında numarası yazan 4-5 arabayı son bir hafta içinde aradım. fakat kafama yatan olmadı.

    bugün ise bir restoranın dışarıda olan masalarından bir tanesinde akşam yemeği için arkadaşlarla oturduk. tam karşımızda yaklaşık 30 metre mesafede duvara doğru yan yana dizilmiş araçlar park halindeydi, park alanı neredeyse doluydu, yan yana 8-9 araba, fakat tam ortalarında bir boş park alanı vardı, neyse 5-10 dakika sonra tam aradığım tarzda bir araba restoranın önünden geçti ve arkasında da a4 kağıdına kalın puntolarla yazılmış cep telefonu numarasını görünce numarayı yazmak için hemen aksiyon aldım, neyse ki araç park alanına gitti ve park etti, fakat boş olan park alanına değil, orada duran en lüks arabalardan bir tanesinin tam arkasına dörtlüleri yakarak park etti, lüks araba çıkmak istese çıkmayacak yani.

    tabi ben bu detayı sonradan çaktım, araçtan uzun boylu, alımlı, ben buradayım diyen bir kadın indi ve hızlıca ilerleyerek gözden kayboldu, iyi bari park etti araba diyerek numarasını telefonuma yazdım ve içeceklerimiz den yudumlaya başladık.

    5 dakika sonra dayanamayıp numarayı aradım, aracın fiyatını falan sormak için, telefon çaldı, çaldı, çaldı, tam 7 kere çaldı ama cevap veren olmadı. yaklaşık 20 saniye sonra arabadan inen kadın yeniden belirdi, hızlı adımlarla arabasına gitti, aracın kapısını açıp içine oturdu. fakat araç hareket etmedi, 1 dakika kadar sonra az önce araba için aradığım numara beni aradı, cevap verdim, arayan arabada ki kadındı.

    çok nazik ve kibar bir sesle, "kusura bakmayın cevap veremedim, buyrun" dedi, bende kalın ve kaba ingilizcemle aracın fiyatını sordum, hangi araç diye sorunca, işte üstünde numara olan araç, niye satılık değil mi diye sordum, o anda kadın telefonu kapattı, araçtan indi, arka bagajı açtı, camda ki numara yazılı kağıdı sinirle koparıp bagaja attı, sonra arabaya binip uzaklaştı.

    işte o zaman bu kadının aslında bu taktikle zengin erkekleri tavlamaya çalışan, aç kalmış bir cadı olduğunu anladım.

    kırk yıl bir kadın olsam aklıma gelmeyecek taktik, vay hamısına.

    not: erkeğim
  • güzel taktiktir de, bence notu başa yaz sen.