şükela:  tümü | bugün
  • bu herifler fena yaşlandılar ve yaşlandıkça birbirlerine benzemeye başladılar. gençlikleri de bir o kadar karizmatik olmakla beraber, açıp fotoğraflarına bakınca o dönem dahi aynı havayı verdiklerini, tip olarak da benzediklerini söylemek mümkün. bir roger waters & richard gere dönüşümü olmaktan öte, tam tersine, her daim birbirini andıran iki serserinin mahalle amcalarına benzemesi söz konusu. üzücü.

    tabii şunu da hesaba katmak lazım.
  • başarılı bir saptamadır.

    bununla ilgili ara ara düşünürüm. özellikle erkek güzelliğini taşımanın ironik bir biçimde kadın güzelliğini taşımaktan zor olduğunu düşünmüşümdür.

    5 sene önce falan engin koç'la muhabbet ettim, şeytan gibi adam gandalf'a dönmüş. saç, sakal bembeyaz uzun, yüzüne bir erenler nuru yerleşmiş.

    yine edward furlong ve jonathan rhys meyers'in bitik dönemlerinde çekilen fotoğraflarını ilginç bulmuşumdur. keza mickey rourke'ın bilinçli ve istekli dibe vurma gidişatı enteresandır.

    yine başa dönersek müzmin çapkın ve homofobik(neden acep) axl rose'un senelerdir cemiyetin içinde -kıraathanede ardına dadanılmasın diye sesini kalınlaştıran parlak çocuk kıvamını yakalaması- ya da bir dönemin sinemanın milli şeytanı nuri alço'nun ister istemez tontonluğa kayması ne yaman ola, heyhat... hadi ağzına botoks, alnına yılan dövdüren adamı kestirip atarsın da yaşama yollarının insan üzerindeki fiziksel etkinliği kim bilir hangi gizemlere bağlı ola. *