şükela:  tümü | bugün
  • 12 sene önce zikredilmiş. zikredeni bugün türkiye cumhuriyetine hala musallatiyetini sürdüren, evvel zamanın <<başbakanı>>, biraz geçmişe bakınca, <<dönemin başbakanı>>, şimdinin cumhurbaşkanı, yarının doyumsuzu.

    ab'den müzakere için tarih alındığında zihretmiş bu sözü. sonrasında da, -ki çok iyi bir şekilde hatırlıyorum- kızılay'da fena bir şekilde kutlanmıştı bu olay. dönemin fakir türkiyesinde 3 katlı plastik top dağıtan, dönemin ankara büyükşehir belediye başkanı, yine o dönemde, görece zenginleşen, karnelerin sadece okullarda görülebildiği türkiyesine, meşinden yapılmış yuvarlaklar dağıtıyordu.

    halk, avrupa birliği ile ilgili olarak, muhtemelen sadece <<iyi bir şey herhalde>> düşüncesiyle meydanda toplanmış, gündüz vakti atılan havai fişeklerinin gümbürtüsüyle, yollarını çok bekledikleri liderlerinin <<aydınlık yarınlar>> ve <<çağdaş türkiye>> tamlamalarını halaylar eşliğinde dinliyordu. yine, <<iyi bir şey herhalde>> diye düşündüler, muhtemelen.

    o dönemden, bu güne; aydınlık da kalmadı, çağdaşlık da. o dönemden, bu güne; <<iyi>> de kalmadı, <<herhalde>> de. korku egemen toplumda, her şey; <<kötü bir şey tabii ki>> ye devroldu.

    halk, tüm aklını tek bir kişiye teslim etti, boşa çıktı. nereye çekerse oraya gitti. neye iyi derse ona iyi dedi, kötü için zaten seçenekler çoktu.

    şimdi düşünüyorum da, bir toplum - hadi toplumu geç, aynı siyasi görüşe sahip, aynı lidere inanan bir grup, böyle çaresizce, başsız tavuk gibi savruluyorsa ortalıkta, acaba aydıklık olmasa da, yarın kelimesini içinde barındıran bir cümle kurarken, acaba kaç kez düşünmeli bir insan.

    aydınlık,
    yarınların,
    çağdaş,
    türkiyesi!

    vay benim gençliğim.