şükela:  tümü | bugün
18688 entry daha
  • sanildiginin aksine,oynatmaya calistigi defansif futbol nedeniyle nefret edilmiyordu kocaman'dan. ornegin yarin bir mucize olsa ve diego simeone fenerbahce teknik direktorlugune getirilse muhtemelen hepimiz sampiyon olmus kadar seviniriz.

    kafasinda kurguladigi seyi sahaya yansitabilse, kompakt bir takim kursa ve demir bilye gibi hazmedilmesi imkansiz bir yapi insa edebilse kimse aykut kocaman'i elestirme geregi duymazdi. modern futbolun taraftari da modern. basariyi guzel futbola tercih eden tek kisi kocaman degil (tabi ugruna feda edilen guzel futbolun karsiliginda basarinin gelmesi sartiyla).

    onu istenmeyen adam yapan ana etken vasatliga ovgu duzmekten kendini alamamasiydi. yetenekleri sinirli ama onun "emirlerine" hafriyen uyan bir grup garibanla lig ikincilikleri kovalamasinaydi kizginligimiz.

    overcoaching diye harika bi tanimlama var, aykut kocaman ve benzeri idealist, son derece ciddi ve fakat vizyon noktasinda biraz nasipsiz kisilerin hep dustugu batagi anlatan. ozetle, yonetilen kisilere hic alan birakmayan, dolayisiyla astlarin icindeki cevherin ortaya cikmasini engelleyen ve isin sonunda itaatkar, caliskan ama hicbir ozel tarafi olmayan bir ekibe sebebiyet veren bir yonetim tarzi bu. kocun kendisini asiri ciddiye almasinin tezahurudur overcoaching ve aykut kocaman da bundan muzdarip iste.

    kendi futbol aklinin kimi yer ve zamanlarda futbolun gerceklerinin ve saf yetenegin karsisinda maglup olacagini kabullenebilecek olgunluktan uzak oldugu icin tum futbolculari asker veya isci gibi goren bir adam aykut kocaman. bu nedenle futbolu bir sanat gibi ifa edebilen sporcular onun takimlarinda oynayamazlar. oynarlarsa da rahat edemezler. cunku kocaman'in siradan futbol anlayisinin yaninda bir de pasif agresif kisiligiyle gizledigi ve fakat her firsatta kendini belli eden kontrolsuz bir egosu vardir ve onun oldugu yerde yetenekli futbolcularin dogal egosuna yer yoktur. basarilar herkesten once onun adina yazilmalidir. dolayisiyla, dunya klasinda bir yetenegin basariya surukledigi bir takimin "adi onemsiz" kocu olmak onu mutlu etmez. cristiano ronaldo'nun sahsi yetenegiyle sayisiz defa tasidigi real madrid'le 2,5 yilda 3 defa sampiyonlar ligi sampiyonu olan zinedine zidane'in aksine, aykut kocaman'in asla gercek bir basari yuzu goremeyecek olmasinin sebebi de budur.