şükela:  tümü | bugün
  • tom kempinski'nin yazip zuhal olcay ve haluk bilginer'in oynadigi basarili komedi. londrali dramaturg joe green ile ankarali turgut sally weiss'in (?) iki ortak noktasi vardir: sakatlik ve tiyatro...
  • bir orhan veli şiiri

    ayrilis

    bakakalırım giden geminin ardından;
    atamam kendimi denize, dünya güzel;
    serde erkeklik var, ağlayamam.
  • burun diregi,kalp ve sızlama arasında bag kuran kelime.
  • ezginin günlüğünün uyarladığı harika parça. deli gibidir. özellikle şu günlerde benim için.
  • ezginin günlügünün de katkisiyla iyice yerden yere vurduran sarkidir.
  • uc misrada ayrilikla ilgili herseyi anlatan siir. orhan velinin buyusu mudur, allahin hakki uc mudur bilmiyorum ama bir anlatim heralde ancak bu kadar guzel, gercekci ve duru olur.
  • tum ayrılıslardan sonra en iyi giden sarkılardan biridir. kısadır ama ozdur.
  • zonguldaktaki komur iscilerinin kendilerini denize atma eylemi üzerine yazilmis siir. atmamislardir ama icleri gitmistir. orhan veli de bunu şiir etmistir.
  • “sonra tuttum uzun bir yalnızlığa çıktım
    ardımda dudaklarından keder gülleri bırakarak.
    kirpiklerin kırıla kırıla bitmişti çoktan
    yüzünse doygun bir aşkın soğukluğundaydı nicedir.
    güneşin iyimserliğini otobüs terminalleriyle silerek
    geçtim yolların ve kalabalığın inciten uzaklığından.
    ayın çırpınışı yetmiyordu gecenin büyüklüğüne
    yol kenarındaki evlere paylaştırdım ışığını
    ömürlerinin dışına çıkmayanlar sevinsin diye birazcık.

    herkesin her şeyi kolayca konuştuğu
    arkasını döner dönmez unuttuğu zamanlardı.
    bütün güneşler, içinde doğup içinde batan biriydim
    kekeleyen bir yaşamın hecesinden gelmiştim sana.
    öyle iyi konuşuyordun ki, öyle bilerek, bana öyle yakın
    açık denizler gibiydi sesin hiçbir sözcüğe sığmayan
    gülüşünün engininden bir baş dönmesiydim artık.
    sonra bütün söylediklerini doğruladın gövdenle
    uçsuz bucaksız çıplaklığında yaşadım dünyanın sınırlarını.

    sabahın buğusu, suyun köpüğü, ışığı yaprakların
    azalan ağzından öğrendim her şeyin bir ömrü olduğunu.
    beni sana bırakıp seni bana ekleyerek
    gittim, aşkı ayrılıkla emzire emzire…

    senden başka kimseyi aramadım gittiğim yerlerden.”

    şükrü erbaş