şükela:  tümü | bugün
919 entry daha
  • babamı kaybedeli 18 yil oldu. zaman, çektiğin acıyı unutturuyor; ama hiçbir zaman üzerinde bıraktığı etki kaybolmuyor. ne kadar büyürsen büyü, hep seninle o çünkü. bir erkeğin bununla baş etmesi daha zor belki de, bilemiyorum. çok küçük yaşta kaybettiysen özellikle. artık bir çocuk olmaktan çıkıyorsun. çok küçük yaşta, akranlarindan daha fazla ciddiye almaya başlıyorsun her şeyi. sorumluklarin, kaygıların, endişelerin, sırtını yaslayabilecegin tek şeyin sadece sen kaldığını görmek zorunda kaldığın acımasız gerçeklerle yüzleşiyorsun o gün. daha önce olmayan bir adamı yaratmak zorunda kaliyorsun. artık bütün savaşın, yenilgiden daha farklı bir duygu tatmak için oluyor. bana öğrettiğin her şey için minnettarım baba, her şey için.
  • annemi 4 yıl önce babalar gününde kaybettik. dün yıldönümüydü. pek bir buruk geçer oldu o günden beri. bitsin gitsin bugün.
  • başta bana her şartta destek olan, şu anki beni ben yapan babam olmak üzere, ekşideki babaların, kendini baba hisseden, kan bağı olmasa bile birilerine babalık yapmış olan herkesin babalar gününü kutlarım. bir de baba olmayı bazı babalardan daha çok hak edenlerin. kaybettiklerimiz de huzur içinde uyusun.

    hakkınız ödenmez.
  • 4 yıl olmuş baba, sana anlatacağım o kadar çok şey var ki. görmeni istediğim o kadar çok yer var, bilmen gereken çok hatıram, akıl danışmam gereken çok hatam, omzunda ağlamam gereken sıkıntılarım var. 4 sene geçmiş inanılır gibi değil. sensiz de 4 sene geçmiş ya bu hayatta herşeye alışırım. üzgün değilim artık, yavan geçen 4.babalar günü, ölmesi gereken o kadar insan varken, yaşaman gereken çok güzel şeyler varken senin gibi bir insanı kaybetmiş olmak adaletsiz ve kısa hayatın en büyük gerçeği. seni çok özledim
  • ali kırca’nın barış manço’nun güle güle oğlum şarkısında okuduğu şiirde dediği gibi:

    “baba sevgisi hep vadesi uzun borçlara bırakılır.
    ama vadenin son ödeme tarihini bilen var mı ki?
    bir gün nehrin suları ansızın çekilir verir.
    ömrün saatinde yorulur akreple yelkovan.
    kendinizi birden uzun bir selvinin önünde bulursunuz.
    onun için hayatın orta yerinde size metanet, cesaret ve fazilet emanetlerini taşıyan emanetçiye teşekkür edin
    vadesi geçmeden...”
  • canım oğlum demesine gerek yoktu, canı olduğumu hissetirse yeterdi.

    babalarıyla şakalaşan, whatsapp'tan caps gönderen, kız arkadaş muhabbeti yapan, okul hakkında konuşan, dertleşen arkadaşlarımı, yeni nesili veya dizi, film karakterlerini görünce garip oluyorum. babayla ilgili anılar anlatılınca uzaklara dalıyorum.

    baba, özgüvenden eğitim kalitesine, dış görünüşten sağlık durumuna kadar her şeyi etkiler mi? etkiliyor amk.

    bu kadar ruh hastası, şiddet meraklısı bir toplum olmamızın temelinde galiba anne, babadan -özellikle babadan- görülmeyen sevgi ve/veya görülen şiddet var. son model arabaya binip, en akıllı telefonu kullanıp kısaca günümüz teknolojisine ayak uydururlarken; "bizim zamanımızda öyle giyinilmezdi, öyle oturulmazdı, babamızla konuşamazdık, biz de sevgi görmedik, sürekli dayak yerdik" gibi klişe savunmalarla günümüz sosyal hayatına ayak uyduramıyorlar.

    bir insanın toplum içinde görevlerini gereğince yerine getirebilmesi, başarılı ve mutlu bir yaşam sürdürebilmesi sağlıklı bir kişilik ile mümkündür. kişilik gelişiminin temeli de çocukluk döneminde atılır. bu temelin en önemli yapı taşları ise sevgi, ilgi ve güvendir. bunların var olduğu bir ortamda yetişen bir çocuğun başarılı ve yetişkin bir birey olarak toplumda yer alma olasılığı yüksektir. bu yapı taşlarının olmadığı bir ortamda yetişen çocuğun başarılı, mutlu, insanlarla pozitif ilişkileri olan biri olma ihtimali ise çok düşüktür.

    her çocuk hayatı, aile içindeki bireylerin yaptıklarını görerek, söylediklerini dinleyerek öğrenir, benimser. çocuk, insan ilişkilerini belirleyen olumlu nitelikleri evde kazandığı gibi anlaşmazlık, çekişme, çatışma gibi olumsuz durumları da evde öğrenir. babanın ses tonundaki yumuşaklık, sevecenlik, ilişkilerindeki özveri çocukta sevinç, neşe ve mutluluk duygularını doğurur. çocuk büyüdükçe anne babadan aldığı sevgi oranında çevredeki kişilere nesnelere olaylara ilgi ve sevgi göstermeye başlar. ana baba sevgisine aile, kardeş, arkadaş sevgisi eklenir. zamanla bunlara hayvan, vatan, doğa, insan sevgisi de eklenir.

    madem bugün babalar günü, o zaman gerçek babaların, babalar günü kutlu olsun; @, @, @

    unutmadan babasıyla sevgili, sigara, içki vs. muhabbeti yapan arkadaşlarım yok mu? ulan ne şanslı piçlersiniz öyle.
  • yıllardır benim için bir anlamı olmayan gün.

    tanım: çocuk sahibi er kişilere atfedilmiş, her yıl haziran ayının 3. haftası pazar günüdür.
    dönenceye ve dolayısı ile yaz başlangıcına denk gelmesi manidardır.
  • çok sevdiğim bir fotoğrafımız var. 29-30 sene önce çekilmiş. ben 3-4 yaşlarındayım eşyalardan anladığım kadarı ile amcamlardayız. çilingir sofrası kurulmuş. elime bir rakı kadehi tutuşturulmuş. babamla kadeh tokuşturuyoruz. gözlerinden akan mutluluk, gurur fotoğrafa yansımış. sonrasında ben de dahil oldum o sofraya. mizansen olarak değil de gerçekten tokuşturduk o kadehi. 2005 yılında babam ayrıldı sofradan. amcam, halamın eşi olan eniştem, amcam ve babamın en samimi arkadaşı olan dayım (annemin dayısı) kaldık masada. çok değil 2 ay geçmeden dayım da gitti babamın yanına. memlekete her gidişimde babamın ve dayımın resimlerini koyup eniştem ve amcamla oturduk o masaya. 2008’ de eniştemin yerini de resmi aldı. 2013’e geldiğimizde bu kez amcam gitti yanlarına. ve son 7 senedir her babalar gününde masaya 4 sandalye, 4 kadeh ve 4 resim koyup sanki onlar gitmemişçesine babam ve babam kadar babalık yapmış 3 kişinin babalar gününü kutluyorum. en büyük pişmanlığım da yıllar önce babamla verdiğimiz o pozu tekrar verememiş olmamız. o sofrada ya da başka bir ortamda beraber tek bir fotoğrafımızın olmayışı keşke 2004-2005 yıllarında da fotoğraf makinesi cebimizde olsaydı ya da şimdi ki kadar yaygın olabilseydi...

    diyeceğim o ki gencolar kıymetini bilin babalarınızın. gidin fırsatınız varken sarılın bol bol fotoğraf çekilin...
  • tolga abinin bu özel gün için videosu
  • pek duygusal olmayan şahsım, yukarıdaki 4-5 entry'i okuduktan sonra kendine gelemedi. babalarını kaybeden herkese başsağlığı dilerim, aranız iyi olsun veya kötü olsun fark etmez.
244 entry daha