şükela:  tümü | bugün
90 entry daha
  • kitap bir bütün olarak ana karakteriyle nihilizmin temel taşlarını yerinden oynatıyor. zira;
    turgenyev önce barazov’u yaratmış sonra onu üstad derecesinde bir nihilist yapmıştır. fakat felsefesine pek aykırı aşkı da, hiçe saydığı ölümü de ince ince kendisine işlettirmiştir. bu da barazov’u ikilemli bir karakter haline getiriyor ki öyle sanıyorum tüm günümüz nihilistlerince yüz karası sayılabilir.
  • rus edebiyatında nihilizm'e yer veren ilk modern roman kabul edilmiştir. babalar ve oğulların kuşak çatışmasının, aşk ve ölümün nihilist karakterdeki etkilerinin çok belirgin işlendiği, yadsımanın görevlerin önüne geçtiği çıkarımını yaptığım (bkz: turgenyev) romanıdır. hem roman içerisinde hem nihilizm' i anlamaya çalışırken üzerine kafa yorduğum birkaç tutarsızlığı yazmak istiyorum.
    nihilizmi benimseyen bazarov kitabın bir kısmında nietzsche'nin devesine atıfta bulunarak deveyim ben ve görevlerim var benim derken yine kitapta prensiplerinin olmadığından bahseder.

    maneviyata, ruha inanmamakla beraber insanın içinden kurtulmayı isteyeceği duygulardan söz ederken yaşamın duygular üzerine kurulu olduğunu söyler. ona göre istekler ve davranışları duygular şekillendirir. bundan kurtulmamız gerektiğini ima etmesinden pek emin olamasamda duyguları yavan bulduğunu hissetmiştim hep.

    bir de ruhsal hastalıkların çözümünün toplumu düzeltmekle ortaya çıkacağını savunuyor fakat toplum için çaba sarfetmenin gereksizliğinden bahsediyor.
    bu düşüncelerle kendimi başbaşa bırakıyorum.