şükela:  tümü | bugün
  • annenin ağlamasından çok daha derin etkileyen durum..
    anne şekil itibariyle gözyaşı dökmeye, bu acziyeti sergilemeye daha meyillidir..
    oysa ki baba, siz her ne kadar büyümüş, gerçekleri ve onun bir kral olmadığını farketmiş de olsanız, bir damla yaş akıtırsa ya da garip bir hıçkırık sesi çıkarırsa boğazındaki düğümü çözmek için, afallayıp kalırsınız...
    zira insan ne yapacağını bilemez, görmemezlikten mi gelinmelidir, kucak açılıp kendisine bir omuz mu uzatmalıdır, beraber senkronize mi göz yaşları dökülmelidir asla bilinemez ki.. o daha önce ağlamamıştır ki..
    kaskatı kesilip olayın şokunu üzerinizden atana kadar baba, baba kimliğinin farkına varmış olur genelde... hem kim demiştir erkekler ağlamaz diye..
  • eger ayni anda ikiniz de agliyorsaniz. aglamanizi bicak gibi kesen, dumura ugratan, onun her zaman gulumseyen, sevecen baki$larinin ya$larla kaplandigini gordugunuz hayatinizin en beter anlarindandir. bir $eyler yapmak istersiniz ama o siz bunun farkina varana kadar coktan silmi$tir gozya$larini ve size destek olmaya hazirdir. bu sefer siz saliverirsiniz kendinizi.. cok beter bir durumdur.
  • insani, hayati en ba$tan bir daha sorgulamaya iten eylem..
  • annem öldüğünde ağlamıştı babam. hıçkıra hıçkıra ağlamak neymiş o gün öğrendim. o dev gibi adamın gözyaşlarını izledim. bir daha da babamı o haliye görmedim. görebileceğimi de sanmıyorum. yalan erkekler de ağlar. sevdiklerini kaybettiklerinde, güçlerinin yetmediği o umarsız dönülmez noktada, isyanları sel olur akar gözlerinden.
  • babalar genelde yalnızken ağlar. öyle yerler vardır ki; çocuğuna yardım edemez, maddi manevi bir yetersizliğin pençesinde nefes alamaz. sevmediği bir işte çalışır, ölse kimse yüzüne bakmaz ama bir kez şikayet etmez.
    yarı tanrı gibidir çoğu baba. yıkılmaz, sarsılmaz, ağlamaz. ben babamı kendi için ağlarken hiç görmedim. kırılsa da asla kırdığını görmedim. onu en çok, bana sımsıkı sarıldığı, dram-komedi bir sadri alışık filminde kah güler kah gözleri dolarken gördüm. asla ağlamayan annemin yanında, ben babamdan ağlamanın insancıllığını öğrendim. ama onun kadar dürüst olamadım ben, hep yalnızken biryerlere saklanıp ağladım..ve en çok kendime ağladım. belki bu yüzden asla onun kadar içten gülemedim. hep eğreti bir hüzünle yürüdüm.
  • bir kere kardesim ameliyat olurken, bir kere de 2 ay once gecirdigim cok buyuk bi rahatsizlik sirasinda farkettigim durum...
    2sinde de gormedim aglarken ama gozler sis olarak gelince,icim titredi..
    gercekten annenin aglamasindan daha fazla etkiliyor...
    (bkz: erkekler aglamaz)
  • ya da duygu sömürüsü yapmak için ağlar, kolay yolu seçip ağlar... ağladıkça inandırıcılığını yitirir...
  • yüreğin kaldıramayacağı.
  • sebebinin mutluluk olması temenni edilen vaziyet...
  • anneniz halanızın saçlarını yolarak yerlerde sürüklerken babanız ağlarsa alt üst oluyor insan..beterin beteri var..