şükela:  tümü | bugün soru sor
  • “benim babam nasılsın” diye soran olmadığını hatırladığın her an.
  • yatak odasında öylece duran pijamalarını, lavaboda kahvaltı için yumurta pişirdiği kirli tavayı gördüğüm an.
  • hayatta olduğunu anladığın anlar kadardır.
  • mezar tasinda adini, soyadini, dogum ve olum tarihini okuyana kadar idrak edememistim.
  • bir araba park ettiğinde evin önüne ne dış kapının ne iç kapının acılmaması kimse gelmemesi yas 11 o zamanlar kapıya koşmuştum ölsem unutmam 21 sene geçmiş üzerinden dün gibi.
  • 30 mayıstan beri her anım, hiç mi gelmeyecek. hiç mi yavrum demeyecek. anladım mı ben hayır anlamadım. babam
  • babanin ölümü her yaşta koyar mutlaka ama burada çocuk yaşta babasını kaybeden yazarları okuyorum, acınızi paylaşıyorum sevgili yazarlar. insana kendini şanslı hissettiriyorsunuz.

    (bkz: her ölüm erken ölümdür)
  • o da bi şey mi?
    'babanı hiç tanımamış olduğunu anladığın an' diye bi olay var.
  • çok zordu amk. hala da zor. muhtemelen hep zor olacak.
  • doğrusu nefes almadığının anlaşıldığı an desek daha doğru olur
    eğer bi gün onu unutursak ya da bize öğrettiği doğrulara güzel şeylere ihanet edersek o zaman hayatta olmadığını kendimiz tasdiklemiş oluruz
    birini sevdiğimiz ve yaşattığımız sürece o hep hayattadır