şükela:  tümü | bugün
  • babanın neden bıyık bıraktığını anlamamızı sağlayan hareket. meğer üst dudağı yokmuş.. (bkz: babam)
  • çocukken; altı kere altı babamın bıyıkları yolda kaldı tekerlemesini söylememe neden olan hadise.
  • yıllarca bıyıklı gezen babam, çıktığı bir seyahat sonrası eve döndüğünde annemin "bu ne??!!"bağırmasıyla karşılandı. içerde olan ben bağırtının gürültüsünden kapıya geldiğimde şuursuzca verdiğim ilk tepki "ay baba götüme benzemişsin"di.bunu duyan babam,ben,annem önce derin bir sessizliğe gömülüp sonra kopmuştuk. şoku bikaç gün sürdü,şimdide bir daha bıyık bıraksa evden almam o kadar alıştım yani,pekte yakışıklı olduğunu farkettim..*
  • babamin 20 yasinda beri biraktigi, artik kendisiyle ozdeslesen biyiklari - kendini daha buyuk gostermek icin birakmis universite caglarinda... yetmislerin hipi led zepplin beatles dinleyen delikanlisi (evet hayal edemiyorum cok zorlaniyorum) babamin 'genc gozukmek istedigim zaman kesecegim' lafiyla yillar gecmisti.

    yine bir pazar sabahi kalktim, kahvaltidan once babamin tras makinesi sesiyle. salona gittim babam tras makinesini birakip bana bakti, tepkimi olcmek istercesine

    yillardir babami biyiksiz hayal etmeye calismistim. iste simdi karsimdaydi. sanki farkli bi insandi. komikti cunku 30 yildir gunes gormemis dudak ustu bolgesi bembeyazdi. daha gozumuzun alismasi icin zamana ihtiyacimiz vardi. sadece bu adam kim diye bakiyordum ona bon bon.

    zaman gecerken bir insanin yuzune bakislarina alisir degisikligi farkedemezsiniz ya... daha dogrusu hergun gordugunuz insana bakmaz olursunuz. iste o zaman babamin saclarindaki beyazlari gordum. zamanin gectigini anladim... babamin iste o genc gozukmeye ihtiyaci duydugu yas gelmisti.
  • önce photoshop ta bıyıksız babanın nasıl göründüğü ortaya konulmalıdır akabinde karar ailece 5 li oturum ve 2 turlu seçim şeklinde verilmelidir.
    en sağlıklısı budur.
  • anneyle babanın tartıştığını gösteren durumdur.
    en azından bizim ev için öyleydi. annemle babam ne zaman tartışsalar babam ertesi sabah traş olurken bıyıklarını da keserdi. bilirdi çünkü annemin onun bıyıklı halini daha çok sevdiğini... kendince intikam mı alırdı ne.. saat 10 yatağa kon devirleriydi o zamanlar..biz sabah kalktığımızda babamı bıyıksız görünce anlardık ki geceden tartışılmış, sabah olmuş ama daha barışılmamış.
    babamın bıyıklarını kesmesi evde tartışma, gerginlik demekti benim için..en fazla iki gün süren kavgalardan sonra da ailecek uzama döneminde komik görünen o bıyıklarla başbaşa kalırdık.
  • (bkz: sutoglan)
  • insanın yaklaşık bir hafta süreyle bıyığın boş kalan yerine (üst dudağa) boş bakışlarla bakmasına neden olan hede. yıllar yılı bıyıklı haline alıştığınız babanız, size yine tanıdık gelen gözlerine rağmen yabancı bir çehreyle baktığında insan gülse mi ağlasa mı karar veremiyor valla*
  • ilki ben daha ortaokuldayken olmuştu. o kadar net hatırlıyorum ki bir yaz vakti salona gelen babamı okuduğum kitaptan başımı kaldırayım da ona bakayım diye pis pis gülüp beni dürterken. bir süre anlamamıştım kim bu adam, gözleri babamın gözleri ama kalanı kimin yüzü ki?

    sonra kazık kadar oldum. valideyle peder de emeklilik çağına geldiler artık, oraya gidelim, bıraya gidelim, şu tur iyiymiş, burası sıcakmış diye sağda solda gezmeye başladılar. on günlük bir tatilin sonunda annemle eve gelen, babamın gözlerine ve yaklaşık on sene önce gördüğüm o adamın suratına sahip adam hala babam olduğunu iddia ediiyor. emin değilim.