şükela:  tümü | bugün
  • akşam yemeğinde gerçekleşen olaydır. gülmemizle sonuçlanmıştır. ancak babam ısrar edince aramızda şöyle bir diyalog gerçekleşmiştir;

    -eheahaa...

    -yok yok gerçekten geyim..

    -...e tamam baba hayırlı olsun ne diyim

    -ne o şaşırmadın mı?

    -yoo ben de geyim

    -nasıl yani?

    -ne nasıl?

    -sen niye geysin?

    -geyim işte ne demek niye?

    -oğlum ben şaka yapmıştım ya şimdi garip oldu biraz

    -valla ben çatur çutur .ikişiyorum seni bilmem

    -...

    -ahhhaah

    -cidden mi?

    -ahahhaaahah. yok yok gey diilim ben de şaka yaptım

    -ahahaa

    -biseksüelim!

    -...

    -tamam ulan tamam bu da şaka

    -ben geyim ama...

    **
    şaka bir yana babanın homoseksüel olduğunu açıklaması çocuğun hayatında ilginç bir dönüm noktası olabilir. çocuk bunu muhtemelen "erkek olmamak" olarak algılayacaktır veya kendisine yeni bir baba bulacaktır - piyano; bilgisayar; vb başka nevrotik uğraşların erkek yorumları - ya da erilliği ve dişilliği daha farklı bir yorumlama durumuna itilecektir. elbette bu da önceki metafizik erkek-kadın ikiliğinin gölgesinde kalabilir ama böyle olmama ihtimali de vardır ki pek nadir görülür.

    edit: yazım
  • (bkz: lezbiyen olduğunu söyleyen anneye verilecek tepki)

    genelleme yapmak zor, ama gözlemlerim bu tür aile değişikliklerini kız çocukların erkeklere oranla bir nebze daha kolay kabul ettiği yönünde. patriyarkal otorite genlerimize öyle işlemiş ki, kullanılan lisandan vücut diline, giysilerden toplumsal rollere ve otomatik kabullenmelere kadar farkında olunması ve aşılması gereken şey var ki, babanın böyle bir tercih yapması pek çok kişi için bilinen ve içinde yaşanılan dünyanın sonu demek. hatta devamının katırlarla yapılabileceği bir yol dahi yok. saf travma ve çöküş.

    evlat olarak mutlu olmaya ne kadar hakkımız varsa, babanın da kendi seçtiği şekilde ve makul sınırlarda mutlu olmaya hakkı var bizden bağımsız olarak.