şükela:  tümü | bugün
1870 entry daha
  • herhangi bir arkadaşımın (erkek olanlar) babasıyla tanıştığımda hep şuna dikkat ederim, hal ve hareketleri, tavırları ve mimikleri babasıyla tamamen aynı oluyor. arkadaşlarımda kıskandığım tek özellik bu olmuştur hep. babasını erken kaybedenlerde öyle bir durum yok, kendi tepkilerimizi, ne bileyim mimiklerimizi, tavırlarımızı kendimiz bulmak, yani sıfırdan bir kişilik oluşturmak zorundaydık/zorundayız. bu çok ağır bir yük.
  • tek başına kalmak!
    tüm dünyada, tüm kainatta bir başına ayakta ve güçlü olmak.
  • ben 3 yaşındaydım o gittiğinde. bir gün, her gün yaptığı şeyin aksine beni öpmeden yola çıktı ve bir daha gelemedi. o gün beni öpüp servisi kaçırsaydı benim de hayatım bir anda değişmezdi diye düşünüyorum hep.

    hiç aramıyorum sanıyor herkes, annem bile. ama arıyorum her an. eğer tekseniz ve herşey sizin elinizdeyse yaşıtlarınız ile aynı kafada olamıyorsunuz, deniyorsunuz ama olamıyorsunuz.

    bu hayattaki en büyük hayalim baba olmak ancak ölürsem diye de korkuyorum. çünkü babasız büyümek, bir başına büyümek ve aldığın her taktiri ne için aldığını bilmemek çok üzüyor insanı. ben hep çalışkan öğrenciydim. ama sadece yalap şalap aferinler aldım büyüklerden. her zaman aidiyet sıkıntısı yaşıyorsunuz mesela. çaktırmıyorsunuz, kafaya takmıyor gibi görünüyorsunuz ama olmuyor.

    tanrı bence adaletsiz, söyleyeceklerim bu kadar.
80 entry daha