şükela:  tümü | bugün
1865 entry daha
  • herhangi bir arkadaşımın (erkek olanlar) babasıyla tanıştığımda hep şuna dikkat ederim, hal ve hareketleri, tavırları ve mimikleri babasıyla tamamen aynı oluyor. arkadaşlarımda kıskandığım tek özellik bu olmuştur hep. babasını erken kaybedenlerde öyle bir durum yok, kendi tepkilerimizi, ne bileyim mimiklerimizi, tavırlarımızı kendimiz bulmak, yani sıfırdan bir kişilik oluşturmak zorundaydık/zorundayız. bu çok ağır bir yük.
  • tek başına kalmak!
    tüm dünyada, tüm kainatta bir başına ayakta ve güçlü olmak.
  • ben 3 yaşındaydım o gittiğinde. bir gün, her gün yaptığı şeyin aksine beni öpmeden yola çıktı ve bir daha gelemedi. o gün beni öpüp servisi kaçırsaydı benim de hayatım bir anda değişmezdi diye düşünüyorum hep.

    hiç aramıyorum sanıyor herkes, annem bile. ama arıyorum her an. eğer tekseniz ve herşey sizin elinizdeyse yaşıtlarınız ile aynı kafada olamıyorsunuz, deniyorsunuz ama olamıyorsunuz.

    bu hayattaki en büyük hayalim baba olmak ancak ölürsem diye de korkuyorum. çünkü babasız büyümek, bir başına büyümek ve aldığın her taktiri ne için aldığını bilmemek çok üzüyor insanı. ben hep çalışkan öğrenciydim. ama sadece yalap şalap aferinler aldım büyüklerden. her zaman aidiyet sıkıntısı yaşıyorsunuz mesela. çaktırmıyorsunuz, kafaya takmıyor gibi görünüyorsunuz ama olmuyor.

    tanrı bence adaletsiz, söyleyeceklerim bu kadar.
  • hiç alakası olmayan bir yerde, yine karşıma çıkan gerçek.
    konu konuyu açtı, eski işimizden bahsettim. tesadüf bu ya, bizim ürünleri kullanıyorlarmış. çarşıda, pazarda bulamayınca sordum diyor; satıcı, babaları vefat etti, çocukları da yürütemedi, demiş. kime ne anlatacaksın, öyle içime oturdu ki...
    başından beri yapmak istediğim iş değildi, diye söyleyince; bir de boşboğazlık etti, güldü, demek ki sen sebep olmuşsun...

    bazen, diyorum gerçekten ben mi sebep oldum?
  • kız arkadaşımın babası, o daha küçükken, sanırım lisede, göçmüş bu diyardan. ben de babasını görürdü. iyi bir şey mi kötü bir şey mi bilemiyorum. benim sevgimi okşuyordu onun bu hareketi. çok severdi beni demek isterdim, sevseydi gitmezdi sanırım. ama olsun onun bana yaşattıkları çok hoştu. onun bana hissettirdikleri, onun beni hem baba rolünde ben erkek arkadaş rolünde görmesi çok şey kazandırdı bana.

    diğer taraftan çok zordu. babasız bir kadınla birlikte olmaz gerçekten çok fedakarlık isteyen bir hayat. kimse babasız kalmasa keşke..