şükela:  tümü | bugün soru sor
  • özür dilerim lafını etmeden gerçekleşmesi muhtemel. ama şekilci değiliz, ona da eyvallah deriz.
  • yıllarca hayat içinde katman katman ilerlerken hep doğru yolu bilen ve koruyan model olarak babanız dururken yanı başınızda ve bir çok çocuk gibi siz de babanızı kişisel kahramanınız olarak görmüşseniz, haklı da olsanız haksız da olsanız derinden yaralayabilecek kıymetli bir özürdür.

    alın bir kutuya koyun yıllar sonra açıp baktığınızda kuruyup sevgili bir şeye dönüştüğünü göreceksiniz...
  • genellikle, kocaman bir kucaklaşmayla biter, bitmeli.
  • sosyolojik ve coğrafik açıdan bakıldığında iç anadolu bölgesinde yer yer iç kesimlere doğru da görülebilen bir şey. yalnız özür dilemek eylemi, özür dilerim denilerek kullanılmaz. ses tonu kısılır, empati kurulmaya kasılarak cevaplar verilir. mutabık olunulur, çay içilir üstüne.
  • "bi daha olmasın" diye karşılık verilmemesi gerekir. özrü mözrü geçer, o lafı götünüze sokar. her yerde böyledir bu olay. ama karadenizde daha şiddetli hissedilebilir.
  • şu ana kadar gördüğüm bütün babaları düşünüyorum da, böyle bir şeyin gerçekleşebilmesi için babanın hakikaten de çok kötü bir şey yapmış olması lazım.

    ayağınıza bastığında ya da çarptığında falan "pardon" demesini tenzih ediyorum tabii, o sayılmaz.
  • asıl anlaşılması gereken nokta, bir baba nasıl bir davranıştan sonra özür diler?
    evladın tolerasyonuyla özrün alakası olmak zorunda mıdır?
    evlattan özür dileniyorsa, bilinir ki yanlış evlada yapılmıştır, o evlat nasıl bir hale düşmüştür?
    özür dilemek alçalmak mıdır?
    hangi baba, nasıl gözü kararır da evlattan özür dileyecek kadar büyük bir hata yapar?
    o çocuk ölmez mi kahrından?
    hangi babanın elinde, evladından özür dileyecek kadar büyük bir davranış sergileme lüksü vardır?
  • karşısındakinin bir birey olduğunu fark eden bir babaya sahip olunduğunu gösterir ki bu ayrıca gurur vericidir. yani baban egosunun kültürel yüklerin altında ezilmiş biri değil. baban seni sadece yavruladığı bir sey olarak değil de bir insan olarak görüyor. baban ayrıca adaletli biri ki hata yaptığını anladığında geri dönüp hatasını telafi etmeye çalışıyor. eğer onarılamaz hatalar yapıp tedavi edilemeyecek yaralar açmadıysa böyle bir babaya sahip olmak hakikaten gurur vericidir.