şükela:  tümü | bugün
  • orhan veli kanık’ın 1948 senesinde kaleme aldığı öykünün adı.

    “hikâyede konunun pek mühim olmadığını söyleyenler çıktı. ama ne olursa olsun, bir vaka lâzım.”

    başlangıçta orhan veli kanık bizlere, yazar kişisinin ağzından; onun taraçaya çıktığını ve ne yazması gerektiği hakkında düşündüğünü anlatarak öyküye girişi yapıyor. hemen akabinde saadetin ne olduğundan ve bahardan bahsediliyor. ister istemez olaylar gelişmeye başlıyor tabii. karakter, karşı binalardan birinin taraçasında bir kadın görüyor, onun hakkında çıkarımlarda bulunuyor ve daha sonra da taraçadan aşağıya baktığında 4-5 kedi ve birkaç çocuk görüyor. hepsi hakkında da bir fikri var ve bunu anlatıyor. bunları yaparken, aynı zamanda da burjuvazi eleştirisi yapıyor. arada bir de makale yazıp yazmaması gerektiğini sorgulatıp, realismé atıflarda bulunuyor. kadın, kediler, çocuklar ve öykünün ilerisinde belirecek olan köpekler ile belli başlı olaylar yaşanıyor...

    kitabın sonunda ise:

    --- spoiler ---
    bunların aslında hiçbirinin yaşanmadığı, yalnızca başlangıçta söylediği hikâyenin konusunun pek mühim olmadığı sadeace vakanın başı ve sonu belli olmasıyla yeterli olacağını söylüyor, yazar.*
    --- spoiler ---

    mutlaka okumanızı tavsiye ederim.