şükela:  tümü | bugün
  • insanların kadıköy'de buluştuğu noktalardan birini eksiltmiştir.
  • hayret, nasıl kapanır burası yahu. binada filan mı tadilat olacak ki?

    bahariye'ye her çıkışımızda eşim buraya muhakkak dalar. ben de kemerin altında ya da banklarda filan takılırım yarım saat elde sigara.
  • geçen cumartesi arkadaşla fark edip çok üzüldüğümüz hadise. bir dönemi kapattık adeta. liseden beri giderdim.
  • inditex grup gibi ispanyol bir hazır giyim markası olan mango’nun bahariye şubesinin kapatılması olayı.

    bahsettiğim inditex veya laciverti mango grubuyla ilgili bir not geçmem gerekirse: inditex kimdir? tekstil alanında iş güvenliği, çocuk işçi çalıştırma vb konularda güvenilirliğinden şüphe edilmesi gereken; zara, bershka, stradivarius ve daha birçok hazır giyim markasını çatısı altında toplayan bir gruptur. (bkz: fast fashion) bazı duygusallıklar; bir mağazaya olan özlem gibi konular günümüzde daha da artmaya başladığı için başka duyarlılıklara da izin vardır, belki burda biri görür, okur, olur da derinlemesine araştırmak ister diye yazıyorum. bunlardan biraz uzaklaşmak, alışverişi azaltmayı denemek zor değil. içerden bildiriyorum.

    sevgiler.

    edit: düzelme için mesaj atan yazarlara teşekkürler.
  • başlığı görünce bahariye mango adında bir hanımın tesettüre girdiğini sandım. entry'leri okuyunca anadolu yakasına ne kadar fransız biri olduğumu anladım...
  • üzüldüm önünde saatlerce beklemişligim vardır.
  • güzel anılarım olan bir yerin daha kapanmasıdır.

    burası mango gibi bir giyim mağazası diye aşağılanıyor olabilir tabii, ama örneğin benim kapanmasına en çok üzüldüğüm yerlerden biri gençlik yıllarımızda yabancı kitapları bulabildiğimiz, rafları arasında saatlerce kaybolduğumuz osmanbey'deki sander kitabevi idi.

    istanbul böyle bir şehir, hayat boyu alıştığınız, anılarınız olan yerlerin hiçbiri kalıcı değil.