şükela:  tümü | bugün
  • canlı para'ya başvururken yanıtlanması istenen bir soru. cevabım aşağıda yazıldığı gibi olmuştur:

    "ben geçen evde oturuyodum. ben.... oturuyodum.
    tabi şimdi öyle anlatınca ilginç olmadı."
  • başıma gelen bu olayı bütün arkadaşlarıma anlattım burada da paylaşmak istiyorum.
    bundan 7-8 yıl evvel bir yaz günü. arkadaşlarım bir arabaya bakmak için bursa 'dan balıkesir'e gidiyorlar. arabaya bakıyorlar, beğenmeyip geri bursa'ya dönüyorlar. dönüş yolunda tabi biraz hızlı geliyorlar ve gölyazı köyü civarında lastik patlıyor. yanlarında yedek lastik,alet edevat falan da yokmuş. bunun sonucunda beni çağırdılar,olay böyle böyle alet edavatı kap gel dediler. bende işteyim gelemem uzun sürer deyip başka bir arkadaşı aradım, o da beni alıdı olay yerine gittik. tabi namussuz lastik nasıl birşeyse sökemedik. havada kararmak üzere. dedim bu böyle olmayacak. izmir gidiş yönünde 400-500 metre uzakta pekte işlek olmayan bir benzin istasyonu var. gidelim oraya lastikçi falan sorarız diye yürüdük gittik. sorduk marketçiye yokmuş,biz 2-3 tane su alıp gerisin geri yürüyoruz.olay bundan sonra başlıyor. yanımda ki arkadaşla berarber yolun karşısına geçtik (bursa istikametine) emniyet şeridinden yürüyoruz. bir ara yolun karşı tarafında bizle beraber yürüyen köpekle göz göze geldim. kaslı falan belli cins bir köpek.
    oğlum bu köpek bizi mi kesiyor? diye arkadaşa sordum .ne alakası var bizle dedi ama ben işgillendim, hafiften de tırsmaya başladım. hızlanalım dedim,biz koşar adım yürüyoruz , köpekte hızlanmaya başladı.anladık ki köpek bize kitlenmiş.karşı yol boşaldı köpek orta refüje geçti oradan yürümeye başladı. artık biz taş falan arıyoruz yok. yol tertemiz ve yoldan çıkamıyoruz, yolun kenarı bayağı uçurum gibi yüksek. neyse,köpekte bayağı akıllı insan gibi karşıdan karşıya geçiyor. sol şeride attı kendini (bu arada hava karardı kararacak)bir araba daha geçti ,sağ şeride geçti,aramızda 1-2 metre var yok; benim korkudan dizlerimde derman kalmadı. mübarek köpek değil tazmanya canavarı dibimize gelince daha da büyükdü. hırlamaya başladı tam üstümüze atlayacak, hiç unutamam siyah renkli bir ford focus hiç frensiz köpeğe bir vurdu,köpeğin cıyaklama sesi ile havada uçusunu izledim. allahım dedim; sen büyüksün. abi,bize kul sıkışınca gelen hızır mı dersin? yoksa 5.günün şafağında ki gandalf mı dersin ? ne derseniz diyin. hayatımzı kurtardı. çünkü o köpek bizi yerdi. arkadaş; ölmemiş olabilir kalkar gelir falan koş dedi gidelim burdan. köpeğe vuran abi hiç hız kesmeden devam edince birşey olmadı sandık ki bizim arabanın yanında durdu.
    yanına gittik. abi tabi hem korkmuş hemde sinirlemiş.yanında iki çocuğu 16-17 yaşlarında. önde oğlu,arkada kızı oturuyor. kız korkudan ağlamaya başlamış. abi de bize kızıyor köpek sizin mi? diye.
    abi hayatımzı kurtardın az kaldı köpek bize saldıracaktı diyince sakinleşti ama arabada bayağı hasar vardı. far, tampon, radyatör falan hasar almış.
    sonra çıktık bizimkilerin yanına gittik. onların tabi dünyadan haberi yok. nerede kaldınız? falan diyolar. olayları anlattık bayağı güldüler de biz pek gülmedik.
    bu da böyle bir anımdır.