şükela:  tümü | bugün
  • maalesef var böyle bir şey.
    insanları sınıflandırmak istemiyorum, ama yapımız gereği hem yanlış hem doğru.

    az evvel otuzuna merdiven dayamış birkaç kadınla aynı ortamdaydım, tek dertleri aşık olmak, eski sevgilileri, evlenememeleri ve mutsuz olmaları.
    kısaca insan ilişkileri, hem de en boş olanı.

    1 saat hiç konuşmadım, sadece dinledim.
    ne diyorlar acaba dedim, neden bu durumdalar acaba?
    sebebini de anladım, bu normlara uymak ya da uymamakla ilgili değil.
    tamamen ne yapacağını bilememekten, arada kalmaktan kaynaklı bir durum.
    mutsuzluklarının sebebi modern toplum adı altındaki saçmalığa uymaya çalışan bir grup insanın özünü yitirdiği için kendini kötü hissetmesi ve hiçbir yere ait olamaması.

    konu nereye bağlandı biliyor musunuz?
    konu döndü dolaştı "erken evlenenler en iyisini yaptı"ya bağlandı.

    çok garipler, hayat bu kadar da özgür olup yaşanası bir şey değil.
    hayat adımlardan ibaret ve her adımı zamanında uygulamak gerek, binlerce yıllık yaşanmışlık ve içinde bulunduğumuz durumun gereklerini yerine getirmek.

    bana kalırsa her şey saçmalık.
    yarın yok, dün yok, şimdi yok.
    zaman kavramı yıllardır yanlış değerlendiriliyor, bakış açısı çok sınırlı ve gereksiz derecede kalıplar arasında.
    bütün sorun zaman kavramından kaynaklanıyor.

    dün, şimdi ve yarın yok. her şey bir, her şey zamansız ve limitsiz.
    zamanın olmadığı, sıfır noktasından gelen bir şeyi kalıplara sokmak sizi bu kadar zora koşuyor.

    kendinize gelin.