şükela:  tümü | bugün
  • üst edit: başlık ilk başta obur-cubur olarak yanlışlıkla yazılmıştır ama sonradan kulağa daha doğru geldiği farkedilmiştir. gerçekten de bunların hepsi obur işi...

    amerika bülteni adlı internet sitesinde gördüğüm, insanın aklına “neler tüketiyoruz biz?” sorusunu getiren güzel bir yazı.

    doktorlar, bugünkünün aksine bir zamanlar kola, graham krakeri veya dr. pepper’ı sağlıklı beslenme için öneriyordu. işte abd’de başlangıçta ilaç veya sağlıklı beslenme için üretilirken günümüzde sağlıksız ‘abur cubur’ kategorisine yerleşen 10 ünlü ‘abur-cubur’.

    coca-cola?

    kolanın atası coca cola, ilaç olarak üretilip, patentini ilaç olarak alıp eczanelerde satıldığı halde sonradan abur cubura dönüşen yiyecek ve içeceklerin en ünlüsü. o günlerde bardağı 5 cent’e satılan ve bu karbonatlı içeceğin sağlığı koruduğuna inanıldığı için kapışılan coca cola’yı üreten pemberton company, öksürük şuruplarıyla ünlü bir ilaç firmasıydı.

    graham crackers

    graham krakerleri, 1829 yılında vaiz sylvester graham tarafından icat edildi. vaiz graham, lezzetsiz yiyeceğin, çok fazla mastürbasyon yapanlar için iyi bir ilaç olacağına inanıyordu. kuru krakerlerin, şehveti körelteceği düşünülüyordu.

    corn flakes?

    haklısınız, ‘corn flakes’i (mısır gevreği) ‘abur cubur’ kategorisine sokmak biraz zorlama olur. ama herhalde, aç olmadığımız halde, canımız yiyecek çektiğinde, kaseye corn flakes doldurup üstüne sütü boşaltan da yalnız biz değilizdir. ancak corn flakes başlangıçta abur cubur için üretilmemişti. gıda üreticisi will keith kellogg, ekmek yiyemeyen hastaların sindirimine yardımcı olacak bir yiyecek ararken geliştirdi bu yiyeceği. marketlere düşmeden önce sadece hastane mutfaklarında hazırlanıyordu.

    goo-goo clusters?

    sefaletin ve açlığın diz boyu olduğu büyük buhran döneminde, ‘5 cent’e öğle yemeği’ sloganıyla çıktı. sonuçta, yer fıstığı protein deposu, çikolatası kalsiyum içeriyor ve marshmallow ise bildiğiniz marshmallow.

    fig newtons?

    fig newtons bugün her ne kadar “fruit and cake (meyve ve kek)” sloganıyla satılsa da 1892 yılında sindirim sistemine yarıdmcı olarak gıda olarak icat edildi. o günlerde birçok doktor bütün hastalıkların temelinde sindirim problemleri olduğunu düşünüyordu. birçok sindirime yardımcı ürünün o dönemlerde üretilmesi tesadüf değil. o ilk yıllarında da gerçekten de adına uygun şekilde incir dürümdü. bugünkü köşeli pasta gibi değildi.

    moxie

    ticari olarak satışa çıkan ilk kitlesel üretimli sodalardan biri olmasına rağmen moxie bugün birçok amerikalı tarafından bile bilinmiyor. ancak hala merketlerde satışı devam ediyor. 1876 yılında bir doktorun arkadaşı çavuş moxie, felci önleyen, insomniyaya iyi gelen beyni ve sinirleri yumuşatan iddiasıyla bir güney amerika bitkisi yiyordu. doktor da bu bitkiyi soda suyu ile karıştırarak, “beverage moxie nerve food (moxie sinir gıdasının suyu)” olarak icat etti.

    heath bar

    heath bar’ı sizde ‘health bar’ şeklinde okuyor musunuz yanlışlıkla? aslında bunu ima etmişler icat ederken. uzun yıllar boyunca sloganı da “heath for better health!” şeklindeymiş zaten.

    7-up?

    listede adını görünce en şaşırmadığınız ürün bu olmuştur herhalde. bugün bile birçok kişi midesinde baskıyı hissedince rahatlatmak için bu tonik içeceğe başvuruyor. ilk defa “bib-label lithiated lemon-lime soda,” adıyla üretilen içecek, içeriğindeki lityum sitrik asidiyle tabii ki kafayı rahatlatıyordu. daha çok da akşamdan kalma içki mahmurluğuna iyi gelen bir ilaç olarak tanıtılınca büyük sükse yaptı. çünkü, birçok kişinin ihtiyaç duyacağı 1929 wall street bunalımının başlamasından sadece 2 hafta önce piyasaya çıkmıştı. tabi, ‘lityum’ 1950 yılından itibaren ürünün muhtevasından çıkarıldı.

    dr pepper

    tıpkı coke ve 7-up gibi dr pepper da bir yatıştırıcı olarak ilaç raflarında yer aldı önce. bakkal raflarında yer alması sonradan oldu.

    mcvitie’s digestive bisküvileri?

    çikolata kaplı bir kurabiye ya da bisküvinin sindirim sistemine yardımcı olduğu iddiası, bunu tüketirken ne kadar rahatlatır insanı değil mi? hiçbir suçluluk duygusu olmaz. bu fikir işte ilk defa 1892 yılında mcvitie’nin bisküvileriyle ortaya çıktı. çünkü bu bisküviler, yüksek miktarda sodyum bikarbonat içermesi nedeniyle, aşırı yemek yenen öğünlerden sonra yenmesinin sindirime yardımcı olacağına inanılıyordu. herhangi bir tazminattan kaçınmak isteyen mcvitie’s bugün bisküvilerin ambalajına, ‘’bu bisküvinin muhtevasında sindirime yardımcı olan herhangi bir katkı ürünü yoktur’’ notunu da yazmakta.

    kaynak