hesabın var mı? giriş yap

  • ekşi sözlük'ün, "sizi çok sevmiyoruz. sandığınız kadar umrumuzda da değilsiniz. dün var olan ve yarın da olacak olan biziz neticede. siz en iyisi günü yaşayın." diyen yüzü. moderatörler arasında böyle bir görev dağılımı mı vardır, kendisi mi isteklidir hep merak etmişimdir. sözlüğü sözlük yapan yazarların her fırsatta ne kadar değersiz, bir ayağı çukurda gereksiz canlılar olduklarını kendisinden duymayı yadırgamıyorum artık.

  • lavoisier'nin döneminde, doğada dört element bulunduğuna inanılmaktaydı: ateş, hava, su, toprak. laovisier, deneyleriyle bunun doğru olmadığını ispatlayarak aşağı yukarı şu sonuçlara ulaşmıştır:

    * toprak bir element değildir, içinde pek çok madde bulunmaktadır.
    * havada birden fazla sayıda madde bulunmaktadır, yani hava da element değildir.
    * su, birden fazla elementten oluşan bir bileşiktir.

    lavoisier'in bu çıkarımları, fransa'da o dönem önemli bir yargıç olan ve dört element teoreminin en şiddetli savunucularından biri olan bir muhteremi* oldukça kızdırır. zira kendisi -ne haddineyse- dört element teoremini savunan birçok makale yazmıştır ve lavoisier'nin söylediklerinin ardından gülünç duruma düşmüştür. böylece lavoisier'e kafayı takar ve makamının gücünü kullanarak kendisine saldırmaya başlar. sonunda, vergi ile alakalı bir sebepten dolayı lavoisier'i hapseder ve kendisini savunma hakkı tanımadan onu idam ettirir. lavoisier'nin idamının, fransız devrimi'nden iki yıl sonra gerçekleştiğini, yani bu esnada fransa'nın -güya- cumhuriyetle yönetildiğini de belirtmek gerekir. bu arada yargıç müsveddesinin söylediği unutulmaz "cumhuriyetin bilimadamlarına ihtiyacı yoktur" sözü de, fransızlar için bir utanç abidesi olarak yüzyıllar boyu hatırlanmayı hak edecektir.

  • "annem mesajlarımı gördü ''amk ne demek?'' dedi. ben de ''a'cayip m'era'k ettim demek.'' dedim. bugün mesaj atmış : nerdesin amk."
    -beyinterk-

  • ilkokul veya ortaokuldayım sanırım, babam maaşı almış, alışverişe gitmişiz. o zamanlar alışveriş ayda bir yapılırdı; bisküvi olsun, sarelle olsun, sucuk, muz vs., o zamanki bütçemize göre lüks olan ne varsa alışverişi izleyen bir kaç günde, olmadı bir haftada tüketilir, yeni alışverişlerin yolu gözlenirdi. alışverişten döndüğümüzde, annemle babam poşetleri bırakıp, karşı komşuya uğrarlar, annem aldıklarımızı dolaba yerleştirmemi tembihler. tabi yerleştirirken sarelleyi görürüm. sarelle dediysem, teknik olarak sarelle bile değil aslında, en küçük boyundan şokomigo diye sikimsonik bir şey. annemler dönmeden çay kaşığıyla dalarım çikolataya, fark edilmesin diye üstünü düzlemeye çalışırım. bakarım ki olacak gibi değil, ortada delil bırakmamak adına birkaç kaşık daha alıp bitiririm şokomigoyu. ambalajı da bir poşetin içine koyup çöpe atarım. bir süre sonra annemler gelir, dolabı açıp bakar, sarelleyi nereye koydun diye sorar. nutella dolaba konulmaz muhabbetleri yok tabi o zamanlar. kem küm ederim, gerçek ortaya çıkar. babam der ki, tek başına sarelleyi yediğin için hepimizden özür dileyeceksin. gariban olduğumuzu düşündüğümden değil, gerçekten ablamın, annemin, babamın hakkını yediğimi düşündüğüm için suçluluk duyarım, boğazım düğümlenir, özür dilerim. o günden bu güne unutamam; o günden bugüne de sarelleymiş, nutellaymış pek yemem.

  • çocukken;

    anne ve baba arasında herhangi bir kan bağının olmayışını öğrenmem. sanırım 7-8 senelik hayatım boyunca duyduğum en enteresan şeydi bu benim için. ben babamla akrabaydım, annemle de. ama onlar değillerdi. allah allah... resmen şok olmuştum.

  • hakkında bazı bilinmesi gerekenler:

    - çekim için bile olsa gittiği her mekanda hesap öder.
    - gurme olarak tanımlanmayı sevmez, kendisini gurman * olarak görür.
    - her fırsatta büyük fast food şirketleri ve gıda üreticilerinin ürünlerini eleştirir.
    - modernleşme adı altında mutfak kültürümüzün yavan hale getirilmesine karşıdır. gelenekten ve doğallıktan kopmadan gelişmeyi savunur.

    evet barbarvari bir şekilde yemek yediği oluyor arada ama ben alıştım.

  • dun gece bir arkadasimla konusuyorduk. kiz mezun oldu. issizim simdi ve gelecegimden supheliyim diye sitem ediyordu. devletin imkanlarindan yakiniyordu. bir onerisi oldu. bundan yirmi yil sonra kosullarimizi yan yana getirelim ve kimin daha mutlu olduguna karar verelim dedi. ben, "ben mutlu olmak icin degil, hayatimi daha iyi kosullarda idame ettirmek icin buradayim. mutlulukta sen ustunsun ve oyle kalacaksin, cunku kendi ulkendesin; ama ne bugun ne de yirmi yil sonra en ufak bir yakinlik olmayacak denklik acisindan iki ulke arasinda." dedim ve bir kac sey anlattim:

    ben hastalansam, duruma gore evin onune helikopter iner. sen ise ambulans gelene kadar ölmus olursun.

    ben gecinecek bir is bulamasam bile(ki isteyen herkese is vardir burada. issizlik diye bir sey yok. sadece istemeyen calismaz ve devletten gecinir. sosyal devlet cunku) devlet benim evimin kirasina kadar gecinmem icin gereken her seyi saglar.

    devlet ilerde olur da evlenirsem benim cocugumun tum ihtiyaclarina varana kadar her seyi en iyi sekilde karsiliyor. en iyi kresten, en iyi universiteye kadar.

    burada insan oldugu icin deger goren 82 milyon insan var. orada sadece parali insanlar degerlidir.

    orada ehliyet sinavinda adam gelip cevaplari verir. burada 1500 soru icerisinden 10 tane soru sorarlar ve uc tanesi yanlis olsa gozunun yasina bakmazlar. direksiyon sinavinda bir tek hata yap, aglasan da sizlasan da fayda etmez. iste bu yuzden turkiye'de sadece bir bayramda 200 kisi ölurken, almanya'da bir yilda 200 kisi ölmuyor trafik kazalarinda.

    sen orada isini halletmek icin el altindan birazcik para verirsin devletin adamina, her sey biter. eger burada oyle bir sey yapmaya tenezzul edersen dahi, adamin hayatini sondururler. en buyuk hakaretlerden biri. diger yandan, rusvete gerek yok cunku her sey tikir tikir isler burada. gozun yiyorsa bir trafik polisine ehliyetin arasinda 50 euro koy bakalim ne oluyor.

    orada saglik adi altinda sacmalar doktorlar. bi dunya ilac yazip dururlar. burada daha gecen hafta doktor kuzenimi azarladi, ilac isteyince cocuguna. "kimyasal bu yahu, daha 8 aylik bebege ben ne ilac vereyim delirdin mi?" dedi. orada her seye daya ilaci, daya ilaci.

    sen orada hastane kuyruklarinda ölursun. ilac bulamaz ya da tedavi olamazsin. burada devlet aids veya kanser olsan, sana omur boyu bakiyor en iyi konusllarda. calisma, dert etme hayati kendine, canin ne istiyorsa onu yap ben sana bakarim diyor.

    orada kucuk bir kiza 44 kisi tecavuz eder, sonra serbest kalirlar. sana sadece su kadarini soyleyeyim almanya'da bir laf var: "git adam öldur; ama sakin birine tecavuz edeyim deme". sen dusun.

    burada yesil disindaki renkler sadece yollar ve evlerin rengi. alabildigine yesil her yer. sincaplar, geyikler, ordek ve tavsanlar sokak kenarlarindaki cimenlerde agaclarda geziyor. cok sayidalar. tr'de tavsani gorseler kesip yerler. sincap gorseler alip beslerler evde kafese goturup.

    burada birbirlerini tanimayan insanlar bile sabah seni gordugunde gunaydin der. kaldirimda karsidan gelen adam bile goz goze geldiginizde nezaketen merhabe der gulumseyerek. orada boyle yapsan ya sapik derler ya da deli.

    burada oturumun varsa, buranin butun bi anlattigim haklarindan faydalanabiliyorsun. 80 yillik bir almandan farkin olmuyor.

    burada onlarca milletten insan yasiyor ve kimse kimseye nerelisin bile demiyor cunku hepsi insan olarak goruluyor. orada ise birak nereli oldugunu, dusunce farkliliklarina bile tahammulu olmayan insanlarla dolu etraf. alevi ise ayridir, laz ise ayridir, ateist ise ayridir, ermeni ise ayridir.

    ve bu anlattiklarim gibi binlerce sey...

  • ciddi ciddi kulak verilmesi gereken tavsiyelerdir. önce tekne ile ne yapmak istediğinize karar verin. her yüzer aracın baskın bir fonksiyonu ve fiyatı vardır.

    önce şu kriterleri bir düşünün:
    rahat rahat balık mı tutmak istiyorsun?
    hız mı istiyorsun?
    güvenlik mi istiyorsun?
    bakım kolaylığı mı istiyorsun?
    su sporları mı yapmak istiyorsun?
    konaklanacak bir şey mi istiyorsun?
    rakı-balık mı yapmak istiyorsun?
    bira içsem yeter mi diyorsun?
    estetik mi istiyorsun, fonksiyonellik mi istiyorsun?
    oturduğun yerin yakınında tekneyi bağlayacak liman var mı, boş yeri var mı aylığı yıllığı ne kadar?
    ve daha bir sürü şey...

    önce ne yapmak istediğine karar verilir. sonra tekne seçilir. seçtiğin klasmandaki teknelerin fiyatları ile ilgili araştırma yapılır. deniz piyasasında ikinci el çok uygundur. özellikle de hava soğukken tam alma zamanıdır. parası çok olanlar " lan param var napiym napiym?" diye düşünüp hemen bir tekne alırlar ve bütün bir sezon boyunca 1-2 kere binip satarlar. baş edemeyeceklerini anlayınca kurtulmak için neredeyse yarı parasına bırakırlar.
    neredeyse her tekne sahibinin teknesinden sıkıntısı vardır. asla tam istediği gibi olmaz. onun için, dışarıda gördüğünüz her tekne, satılık yazmasa bile aslında satılıktır. sahibini bulun yeter.

    alacağınız tekne ruhsatlı yani bağlama kütüğüne kayıtlı olsun. kaçak mülteci olaylarından dolayı sıkı denetim var dikkat edin. evraksız tekne almayın, elinizde kalır, ya da çok zarar ederek kurtulabilirsiniz.

    tekneniz için para toplayana kadarki sürede bir amatör denizci belgesi alın. sadece bir kitap okumanız yeterlidir. kolaydır. ucuzdur. sınav ücreti 50 tl dir. belge ücreti 27 tl dir. başvuru işlemleri ve sınav randevusu internetten yapılır.

    yüzme bilmiyorsanız yüzme öğrenin. tekneye yüzme bilmeyeni bindirmeyin ya da güvenlik teçhizatınız tam olsun. aklınızdan çıkarmayın: "her tekne batar."

  • ömür boyunca başka hiçbir yerde görülemeyecek hürmettir. öyle bir hürmettir ki insana kendini değerli hissettiren şeyler listesinde ilk üçe girer. "bi şey lazım mı abicim?, bi salata daha ister misin?, çay da alır mısınız abicim?". iki ay uzak kaldıktan sonra ilk defa gören annemden daha iyi bakıyolar. kebapçıdan bi çıkıyorum sanırsın bir paşa, bir şehzade.

    ben bu hissi pizzacıda "hamuru incecik olsun mu?" sorusunda yaşayamıyorum. veya bir lira farkla kolanızı ve patatesinizi king boy ister misiniz? benim gururumu böylesine okşamıyor. ama bir "hemen yeniliyorum abi ezmeyi" beni mest ediyor. şimdi yolu adana kebapçılarına düşmemiş, kebap diye bir kısım et parçaları yedirtilmiş olan kitle ne diyor olm bu? diyebilir ama durum bu. diyeceklerimi buraların meşhur bir sözüyle sonlandırıyorum. "o yediğiniz abur cuburlar boy boy, şimdi bi acılı adana olacak idi oy oy."

  • aile hekimliği uzmanlığı asistanıyım. bu akşam aşımı oldum. akut olarak herhangi bir yan etki gözlemlemedim. pandeminin başından beri hem covid poliklinik hem covid servis hem de filyasyonda görev aldım. çok kötü hastalar gördüm. azımsanmayacak miktarda genç ağır hasta gördüm. aşının yarar zarar terazisinde hastalığı geçirmekten daha az riskli olduğunu düşünüyorum. çocuklarımıza yıllardır uyguladığımız geleneksel yöntem ile üretilmiş bir aşı olması karar vermemde önemli bir etken oldu.
    çin aşısı alman aşısı demeden bulduğumuz aşıyı olmamız gerektiğini düşünüyorum. yoksa bu pandemi daha çok can yakacak.

  • iki aylık kyk ve yeşil pasaportumla haftasonları amsterdama giderdik. interrail gruplarında gençler fransada şuradayım buluşalım buradayım pizza yiyelim diye postlar atardı. çantanı al yola çıklar neler neler.
    ulan amerikalı gibi takılmışız ha gerçekten. o günlere bakıp bir de şimdiye bakıyorum da aynı olayı muhtemelen hayatımın sonuna kadar bir daha yapamam.

    mesajlar üzerine edit: skyscanner ve türevi sitelerden sezon dışı genellikle kışın 10-15 euroya bilet buluyorduk. booking türevi sitelerde falan da o zamanlar tr'ye kapalı değildi bilirsiniz. yatak başı 5-10 euro ediyordu. 2 gece kalıp geliyorduk. beyniniz almıyor biliyorum ama olay buydu. zaten o dönemde facebookta bu gruplarda olanlar bilirler bunları. algınızı açın. türkiye böyle bi dönemden geçti siz inanmasanız da. bu konuda daha fazla inanamayan insan varsa şu linkten bahsettiğim zamanlara gelip gönderileri inceyelebilirler.9 euroya osloya bilet vardı lan.
    insanlar çok ilginç ben bunları yaptım diye gelip bana kızıyo mesajlardan. al link verdim dön bak o döneme. sanki ben getirdim ekonomiyi bu duruma ya :d.d ayrıca adam kendi yapamamış diye bana bok atıyor :d kafanı öpeyim o zaman kardeşim biz yaptık işte nargile kafelerde gezmeseydin.
    edit 2: akpliler cok gaza gelip mesaj atiyor o dönemde bankalar batti kyk 60 milyondu falan diye. sizin döneminizden bahsediyorum diyince apışıp kalıyorlar :d bahsettiğim dönem 2010-2015 arası arkadaşlar

  • dün akşam kaldığım otele yemek söylemek istedim.
    otel restorantlari şirket bütçesini aşıyor. dışarıya çıkıp tanımadığın şehirde iyi bir restorant bulmak günün yorgunluğunu ile çok makul gelmiyor. bu yüzden yemeksepeti'nden yemek söylüyorum seyahatlerde.
    işimi şansa bırakmamak için en yüksek puanlı restorantlardan birini seçtim.

    kurumsal olmayan lokantalar genelde yazar kasa fişi kesmiyorlar. şirket harcaması olduğu için fiş ibraz etmem gerekiyor. yemeksepeti siparişinin not kısmına sürekli yazarım. "lütfen yazarkasa fişini unutmayın" diye.
    çoğu zaman buna rağmen koymuyorlar. bu harcamalar da cebimden gidiyor.
    artık bu iş can sıkmaya başlayınca not açıklamasını değiştirdim.
    "yazar kasa fişi yoksa ödeme yapılmayacaktır"
    bu notu da ciddiye aldiklari söylenemez.
    siparişlerim geldi yine fiş yok. kurye, sen ödemeyi yap ben geçerken fiş bırakırım dedi. çok başıma geldi bırakmıyorlar. cepten gidiyor yine.
    siparişimi bırak, fişi getirdiğinde ödeme yaparım dedim. para almadan paketi bırakmayacağını söyledi.
    siparişi almayacagimi söyledim. dur bı arama yapayım dedi. aradı birini karşı tarafa izah etti. not kısmına da yazmış dedi.
    konuştuğu kişi beni istedi.
    siparişi iade ediyormussunuz, size özel hazırlanmış paket neden almıyorsunuz, dedi.
    durumu anlattigimda, muhasebecileri bu ay fiş kesmeyin çok vergi çıkar demiş, o yüzden fiş kesemezlermis.
    komediye bakar mısın.
    adamı yasalara ikna etmeye calisiyorum. fiş kesmesinin zaten talep olmadan zorunlu bir durum olduğunu söylüyorum. adam hiç fiş kesmedigi için bunu zorunluluk değil müşteri talebi olarak algılıyor. 100 tl'lik yemekte 8 tl vergi ödeyeceksiniz, ben bunu iade edince 100 tl zararıniz olacak, dedim.
    sonuç, talimat böyle fiş kesemem, iade edebilirsiniz, dedi.
    çoğu şirket çalışanıyla da bu durumu paylaştığımda, otele yemek söyleyecekleri zaman bu tür sorunlarla sıklıkla karşılaştıkları için zincir firmalardan yemek söylemek zorunda kaldıklarını öğreniyorum.
    vergi daireleri bir dönem tüm internet satış sitelerinden satış yapan kullanıcıların hesaplarına gittigidiyor ve n11 gibi sitelerden yatan paraları baz alarak kestikleri faturaları kontrol ettiler.
    kesmedikleri her müşteri için yüklü cezalar kesildi.
    aynı uygulamanin yemeksepeti üyelerine de uygulanmasını ve aynı cezalari çekmelerini temenni ediyorum. yemeksepeti'nden alacakları bilgilerle ceza kesip bu işi düzene sokabilirler.

    düzeltme 1 :gelen yoğun mesajlar üzerine anladım ki çoğunluk banka pos cihazından çıkan mali değeri olmayan slibi fiş sanıyor. o fiş değil resmiyette hiçbir anlamı yok. yazarkasali pos cihazı olmadıktan sonra bankaların verdiği pos cihazından çıkan belge sadece bilgilendirme belgesidir. her kurye yazarkasali pos ile gezmiyor. banka poslariyla geziyorlar.

  • 2 gün önce mcdonald's ta bir şeyler yedim. saat gece 10 gibiydi ve masaları toplayan minimum 55-60 yaşında bir abiydi. ihtiyacı olmasa o saatte orada olmaz değil mi ?

    benden önce masada oturanların boşlarını aldı sadece 1 kere teşekkür ettim inanılmaz mutlu oldu.

    kalkarken de kendi çöpümü kendim attım, kolay gelsin iyi akşamlar dedim gene inanılmaz mutlu oldu ve bir sürü olumlu dilekte bulundu benim için.

    insanları mutlu etmek aslında bu kadar kolay.