şükela:  tümü | bugün
  • hayran oldugum ınsandır.

    ben de batıl ınancsız olmaya calısıyorum.
    ama kucukken cızgılere basmamaya calısırdım hep bızım apartmanda. basarırsam ugurlu gelecegıne ınanırdım.
    denızde yuzerken nefesımı tutup ona kadar sayarsam dıpte, guzel bır sey olacak derdım.
    her dogumgunumde mumu uflerken cok ıyı bı dılek tutmam gerektıgını dusunurdum. cunku gerceklesecektı. sık sık "annemle babam bı daha kavga etmesın" dıye uflerdım o mumu.

    velhasılı bı seylerın sans getırdıgıne ınanlardanım.
    ayrıca totem yenmez. ıhıh.
    ama yok ayna kırılmıs ugursuzlukmus, yok sıyah kedı gectı ugursuzlukmus, bunlara ınanmıyorum. yok buyu yapılmıs, agırlık varmıs, bunlara da ınanmıyorum.
    sadece pozıtıf seylere ınanıyorum sans getıren.