şükela:  tümü | bugün
  • uğruna bir dönem kapı kapı gezip, tanımadığımız insanları sözlü olarak mübarek kıldığımız erek, gaye ikonu.
  • bayramlarda, belli bir yaştan sonra vermediklerini anladığım harçlık tipi. itiraz da edemezsiniz, "ben o kadar büyümedim, harçlık verin lan" da diyemezsiniz, o ayrı.*
  • pek sevilen turk geleneklerinden biridir. kalabalik ailelerde verilen harclik miktari ayrica aile ici "i$ler iyi gidiyor goruyorsunuz para bok bende." imaji yaratma kaygisi ta$ir. harcligi alan ki$iler de olayin balini yer.
  • tek çocuk olmanın faydalarından biri. eşşek kadam adam olursun ama
    yine de bayramda cüzdan şişer.
  • "temizinden on kağıt" olarak uygulanmış hali, içinde bulunulan tarih itibarı ile gayet makul ve mantıklı bulunan bayramsal olay!
  • aslında kişi büyüdüğünde verilmesi daha makul olan paradır zira kişi küçükken bu paraları aklı başında bir şekilde harcayamaz kendini çikolataya şekere verir parasını çarçur eder.
  • alan icin guzel ama daha bayram harçligi alan konumundan iki uc sene once cikmis, calisip eli para gormeye baslamis ve yeni yeni ayaklarinin uzerinde durabilen ve dolayisiyla artik kendisinden bayram harcligi dagitmasi beklenen kisi icin, bayramda memlekete gitmeme sebebidir.*
  • babamdan baska kimsenin artik vermedigi,belli bi yastan sonra bayramlari daha az cekici yapan sey...
  • "acaba dayım ne kadar vericek?", "acaba annemin halası bu bayram verir mi?" gibi soruları beraberinde getiren gelenek.
  • - abi gelemedim kusura bakmazsın artık.. burdan elini öpmüş say beni...
    - öp canım ben de 20 milyon fakslıyorum şimdi sana...

    (bkz: yaran msn diyaloglari)