şükela:  tümü | bugün
  • değişik bir duygudur, çok doluyum be vakıfbank reklamlarını izlerken gözlerim doluyor aile ile çok beraber olmak istersin mutlu olmak istersin ama ailen ne bayramı önemser ne başka bir şeyi, aile bireylerinle kavgalısındır mesele barışık olmak küs olmak değildir düşünsenize barışsanız normal davransanız bile onlara küs olma sebebiniz bambaşkadır hep içine atarsın kimseye anlatamazsın aileden beklediklerin para ise kolaydır bu hallolur ya sevgiyse o çok kötü be,sen sevgiden dolayı kırgınsındır herkes başka şeylere yorar ondan sonra başı dik olursun kimse seni anlamaz,çok bir şey istemezsin ki tek istediğin beraber mutlu bir bayram, mutlu sofralar, mutlu sohbetler.
    tanım: duygusal insanlara pek yaramayan üzücü bir durumdur.
  • bu benim ya.. ecnebi ülkelerdedir anne baba ufak kardeş.. abla tatildedir.. evde yalnız öyle bayramcalıklarımı(nbizim oralarda öyle denir) giydim en kalitelisinden şeker aldım.. öyle bekliyorum yaa giyicem pijamlarımı uyuyacağım o olucak zilin de pilini sökücem bu ne olm sucuk reklamındaki dayıya bile bayramlaşmaya geliyorlar
  • sahsimin da dahil oldugu can sikici durum. bayramda aileden ayri olmanin yanisira, bayram ile alakasi olmayan bir ulkede, ofiste calisiyor olmak iyice kotudur. sabah kalktim annemi aradim bayramlasmak icin, telefon calarken bir an tereddut ettim, acaba bugun arife miydi, bayram miydi diye, sonra annem alo dedi, annecim bayramin kutlu olsun, ellerinden operim dedim ve bekledim bakalim annem ne tepki verecek diye. annem, seninki de cocugum diyince bir oh cektim. yani ozetle, aile ozlemi zaten icimizde kanayan bir yara onu birakin, bayramlari bile sasirabiliyorsunuz cunku olayla ilgili tek bir birey bulunmayabiliyor cevrenizde.
  • son 20 bayramin 16 sinda yasadigim cok berbat durum. ilk defa bu sene bayramda okula ya da ise gitmedim. telefonla, mesajlarla bayramlari kutladik. simdi aile, arkadaslar bayram gezmelerine gidecek, muhabbetler muhabbettler. ecnebinin memleketinde bayramin hic tadi yok.
  • koyar be kardeşim. çok koyar hem de.
  • son iki bayramdır yaşadığım durum, ilki çok zor geçmişti de şimdi yapayalnız olmama rağmen hiç üzgün hissetmiyorum kendimi. sabah arayıp çekirdek ailemin, ardından da eş dost akrabamın bayramını kutladım şimdi de oturmuş dergimi (bkz: ot) okuyor ara ara da sözlüğe bakıyorum.

    bu işler büyüdükçe iyice angarya haline geliyor be sözlük. ev ev dolaşıyorsun. tanımadığın bir sürü insanla öpüşüp, tokalaşmak zorunda kalıyorsun ve de yaşın büyüyünce bayram harçlığı veren de olmuyor. neyleyim harçlıksız geçen bayramı.

    not: çok maddiyatçısın deyip hemen eksilemeyin sonuçta öğrenciyiz burda...
  • normalde türkiyede olsa bayrami sirf tatil firsati olarak gören birini bile duygulandirmayi basarabilen bir durumdur hele de yurtdisindayken. ise gidilir ama orasi icin gayet siradan bir gündür. bütün sabah türkiyedekilere mail atma, yakinlari arama icin gecirilir. ögleden sonra da erken cikilip, etrafta türk varsa bayramlasmaya gidilir. en azindan benim icin yurt disinda gecirdigim bayramlarda hep böyle oluyor.
    kendi ülkemde olsam belki sadece evde yatacagim ama baska ülkede insana öyle bir hüzün cöküyor ki, türkiyede dogmamis ve tatil disinda hic orda yasamamis insanlar neden memleket hasretiyle yanip tutusuyor, iste insan o zaman anliyor.
  • yurtdışındayken can yakar.
  • bayramlarda -çoğu zaman kendi tercihim üzerine- ailemden ayrı kaldım ama bu bayram ayrı olmak gerçekten çok üzdü, değişik duygulara gark etti. (bkz: bayramı askerde geçirmek)
  • ülkeden 10.000 km uzakta olmaktır. özellikle de yalnızsanız ve etrafınızda pek kimse de yoksa şartlar daha da ağırlaşır. bayram günü uyanıp sessiz evde kendinize kahvaltı hazırlarken gözler yaşarmaya başlar...