şükela:  tümü | bugün
  • pink'in 13 ekim'de yayınlanacak 7. stüdyo albümü, heycanla bekliyoruz efendim.
  • aynı zamanda albüme ismini veren şarkı

    https://www.youtube.com/watch?v=41tayoq1kvy
  • ilk turda dinlerken eh işte gibi duran pink albumu. ama tue truth about lovei da ilk dinledigimde ‘mehh’ tepkisi verip, bir kenara kaldirdiktan aylar belki yil sonra yeniden dinledigimde tadina doyamadigim, hala da ayni zevkle dondurdugumu dusununce bir kac sansi daha hak eder diye dusunuyorum. simdilik where we go cok hosuma gitti. what about usa ise zaten single olarak ciktigindan beri bayiliyorum. sonuc olarak, cok degisti pink’in soundu ve ben eski halini tercih ederim ama yine de olsun. hep album cikarsin hep dinleyelim, cok seviyorum bu ablayi swh
  • ilk dinlemede çok sevdiğim pink albümü. ilk tekli olan what about us'ı çok sevmeme rağmen albüme mesafeliydim ama bayıldım. güzel bir pop albümüne hasrettik iyi geldi.
  • pink'in beş yıl aradan sonra yayınladığı yedinci stüdyo albümü.

    albüm genel anlamda iyi. biraz adele biraz emelie sande karışımı bir albüm olmuş. pink birçok ünlü prodüktörle çalışsa da bütün şarkılarda imzası var.

    10 üzerinden oylamak gerekirse;

    1. beautiful trauma (7/10): şarkının alt yapısı buram buram jack antonoff korkuyor. açılış şarkısı olarak oldukça isabetli bir seçim.

    2. revenge (4/10): benim için albümün en büyük hayal kırıklığı. bir başkası olsa bu şarkıya 6 ya da 7 verebilirdi. ancak benim eminem ve pink'ten beklentim çok farklıydı. her şeyden önce eminem, max martin ve shellback ile çalışacak son şarkıcı ki martin'in bu derece piyasaya yayılması biraz sinir bozucu. eminem ve martin şarkı yapınca ortaya bu "tatlı" pop şarkısı çıkmış. özellikle de şarkının adının revenge olduğunu öğrenince daha sert ve karanlık bir şey olur diye düşünmüştüm, eminem'in snoop dogg'a dönüşeceğini nereden bileyim?

    3. whatever you want (8/10): açık ara farkla albümün en iyi şarkısı. hem vokal hem söz olarak albümdeki diğer şarkılardan birkaç adım önde. bir üst şarkıda batıran martin ve shellback burada kendilerini göstermişler.

    4. what about us (7/10)

    5. but we lost it (6/10): adele'in favori prodüktörlerinden greg kurstin'in de katkısı olan bu çalışma, pink'in gerçekten adele'in tarzına en fazla yaklaştığı şarkı.

    6. barbies (5/10): julia michaels'in elinin değdiği belli olsa da albümün genelinde çok da ön plana çıkacak bir şarkı değil.

    7. where we go (6/10): ballad türündeki beşinci ve mid tempo olan altıncı şarkıdan sonra biraz hareket kazanıyor ve uptempo'ya geri dönüyoruz. üstelik greg kurstin imzalı.

    8. for now (5/10): mattman & robin, martin ve michaels ortak çalışması olsa da ortaya cidden ikinci kez dönüp bakacağanız bir şarkı çıkmamış.

    9. secrets (6/10): martin ile shellback'in albüm için yaptığı son şarkı. şarkı albümün genel sound'undan uzaklaşıp uptempo ve edm'e yaklaşıyor.

    10. better life (5/10)

    11. i am here (7/10)

    12. wild hearts can’t be broken (6/10): "but we lost it"ten sonraki ikinci ballad.

    13. you get my love (4/10)
  • baştan sona kadar sıkılmadan dinlediğim(uzun zamandır,tek şarkı bile es geçmeden bütünüyle dinleyip ,katlanabildiğim bir albüm olmamıştı) ,”revenge “ adlı parça eminem dolayısıyla ön planda gibi görünse de ,bayık bir şarkı olup,bütününde fazlasıyla pop olan pink albümü.
  • what about us, whatever you want ve beautiful trauma'nın diğer şarkılara nazaran daha öne çıktığı albüm. eminem'li revenge ise berbat bir şarkı. won't back down'ın hatrına kaydetmeseydiniz bari. fanboyları piyasanın köpeği değil diye kudururken şu şarkıyı görmezden gelmeleri aşırı komik.
  • the pill i keep taking
    the nightmare i'm waking
    there's nothing, no nothing, nothing but you
    my perfect rock bottom
    my beautiful trauma
    my love, my love, my drug, oh

    https://youtu.be/41tayoq1kvy

    albüme ismine veren şarkıya da, diğerlerine de bayıldım. pink yine hayal kırıklığına uğratmadı bence. uzun süre severek dinleyeceğim bi albüm daha çıktı, mutluyum. kaliteli pop işi. <3
  • missundaztood albümünden beridir pink hayranı olan bendenizin beğendiği bir albüm olmuştur. dinledikçe iyice kanıma girecek gibi görünüyor. özellikle i am here'in temposu insanı coşturuyor. kod yazarken albümden koptum detaylı dinleyemedim ama bu bir kaç hafta bök diyene kadar dinleyeceğim kesin.
    wild hearts can be broken'ın hoobastank - the reason çağrışmasını tek ben yapıyor olamam, değil mi? tek uyuzluğum o, o kadar.
  • albumin bana kalirsa en iyi ve en vurucu sarkisi for now olmus. en guzel kismi:

    "i i i say, i do things that i shouldn't sometimes.
    my mouth gets me in trouble all the time."

    ve tabii ki en buyuk hayal kirikligi ise revenge... aman tanrim, bu sarkiyi nasil olur da albume koyarsin.. hele ki beautiful trauma gibi bir sarkidan sonra, ikinici sarki olarak. sarkinin sonunda eminem "you are a whore, this is war" diye bagiriyor.