şükela:  tümü | bugün
  • 2016 yapımı bir film. yoklukta izlemek için açtım gayet güzel çıktı, gerilimi tadında olmuş.
  • ilginç bir film. daha çok fantastik -dram denebilir. ortalarında durağan olsa da sonlarına doğru vites yükseltiyor ve konu güzel bir şekilde bağlanıyor. beklediğimden iyi çıktı ve orijinal bir senaryosu var.
  • başı ne kadar saçmalıksa sonu o kadar güzel olan korku-dram türü film. boyu kadar kahveleri içen çocuğun tatlığı da ayrı bir güzellik katmış.
  • son zamanlarda izlediğim en iyi korku filmlerinden diyebilirim. hatta bu film için bi kategori yaparsak tam manasıyla korku - fantastik - dram üçlüsüne katabiliriz. sıradışı senaryo, iyi oyunculuklar, birbiriyle iyi bağlanmış sahneler ve güzel son.

    edit : entry den sonra imdb ye sayfasına baktım. tam düşündüğüm gibi film kategorisi drama - fantasy - horror.
  • nasıl beğenildiğini anlayamadığım kötü film. 3/10.

    -oyunculuklar (küçük çocuk hariç) rezalet. annenin (mimik sıfır) ve babanın (thomas jane i severim aslında ama hiç yormamış kendini) performansları başarısız.

    -filmin öyküsü fena değil aslında. ama seyirciyi etkileyemiyor. daha iyi kullanılabilir ve bol gerilimli sahneler çekilebilirdi. ayrıca küçük çocuğun sırrı hemen anlaşılıyor.

    -bol klişeler var.. misal, kadının daha önceki aileden birini akıl hastanesinde ziyaret edip kendi yaşadıklarını teyit ettirmesi.

    ne bileyim, hiç olmamış film. çok sıkıldım. sihirli annem seviyesindeki görsel efektlere hiç girmeyeyim.
  • finalde sıçmayan ender fimlerden.izlenesi.
  • korku ve gerilim filmi değildir. bu beklentilerden kendimizi arındırıp izlediğimiz zaman güzel bir senaryosu vardır.
    sıradışı bir çocuğun rüyalarının gerçekleşmesi; hem güzel rüyaların hem de korku dolu kabusların aynı bilinçaltından çıkması çocuğun uyumamaya çalışmasına sebep olmuştur. çünkü güzellikler gelip geçiciyken, kötülükler bizden bir şeyleri alıp götürür.
    annesini kaybetmiş bu çocuğu evlatlık olarak kabul eden aileler kaybettiklerini çocuk üzerinden bir anlık da olsa geri kazanmaya çalışsa da bunun ahlaki çarpıklığını da gözler önüne sermiş. kurgu olarak anne babanın bu etik sorunu tartışması için kurulan diyaloğu yeterli bulsam da ister istemez bunun felsefi tartışmasının da yapılmasını isterdim.
    film beni derinden etkilemese de konusunu kafamda canlandırdığımda müthiş bir yapım gibi geliyor. yani senaryo güzel olsa da bunu sinemaya yansıtırken pek başarılı olduklarını söyleyemem.
    filmi bir kenara bırakıp size verilen senaryoyu ve olayları değerlendirip yeniden bir 'film' oluşturmak isteyenler için güzel bir filmdir.
  • bu film korku filmi kategorisine dahil edildi ancak korkudan çok fantastik gerilim türüne yakındı. aynı guillermo del toro'nun filmleri gibi... filmin belirli yerlerine gömülü olan korku ise hikayenin atmosferini kısa süreliğine de olsa değişik yerlere sürükledi ki, bunu yansıtmak hiç de kolay değil. filmi oculus filminin yönetmeni mike flanagan çekti. mike flanagan'ı green horn (tecrübesiz insan) olarak tanımlamışlar sebebi de şu: tecrübesiz ama filmleri güzel ve ilgi çekiyor.

    filmde ısrarla rüyalar ve kabuslar gerçeğe dönüşür replikleri vurgulanıyor. bunun dışında uyanık rüyadan bahsediliyor. uyanık rüya: ayakta rüya görülmesi, rem uykusu.
    insanın kafasında yarattığı her şey rüyalar aracılığıyla gerçeğe dönüşebilir.

    son olarak, filmdeki kral kelebeğine dikkat edin.
  • nasıl beğenilmediğini anlayamadığım film. gülüm siz her gece akira kurosava mı seyrediyorsunuz?

    gün geçmiyor ki "korku filmi" adı altında saç baş yoldurucu, "bürrst çüüüş" dedirtici saçmalıklar izlemediğimiz, lakin bu filmde farklı bir hava var... kim ne derse desin, izlediğim en anlamlı korku filmi diyebilirim.
    ben beğendim ve tavsiye ediyorum.

    http://www.imdb.com/title/tt3174376/
  • korkudan ziyade dram olmuş , 2-3 kere ağladım filmi seyrederken.. güzel , sürükleyici bir film.

    --- spoiler ---

    sonu güzel denmiş, ben çok iyi anlayamadım, biraz belirsiz ve ucu açık kalmış.
    --- spoiler ---