şükela:  tümü | bugün
  • mem û zîn destanında geçen kötü karakter.

    fesatlık kavramı ile bütünleşmiştir. başkasının mutluluğuna ve huzuruna tahammülü yoktur.

    mem'in dostu olan tacdin, beko'yu hiç sevmez. onda ki kötülüğü görür. mir'e onun kötü ve iyi olmadığını söylemesine ve kovulmasını istemesine rağmen, mir şöyle ifade eder beko'yu:

    'benim bir elim adalet,bir elim de zulümdür''

    ''işte beko benim zulüm kolumdur ve her kapıya da bir köpek lazımdır'', diyerek beko'yu kovmaz.

    aslında mem ve zin rahatlıkla evlenebilirler ancak beko öyle oyunlar oynar ki, insanoğlunun aklı durur. sadece bir örneğini verecem:

    "mir ile mem arasında bir satranç yarışması düzenlenir. mir kazandığı takdirde mem'in herhangi bir dileğini yerine getireceği konusunda söz verir. iyi bir satranç oyuncusu olan mem mir'i ilk üç elde yener.durum karşısında etekleri tutuşan beko mir'e yer değiştirmesini söyler ve mem'i zin'in odasının penceresine bakan tarafa doğru oturtur. durum böyle olunca mem oyuna adapte olamaz ve sonraki altı elde yenilir."

    inanılmaz akıllı, fesat ve fitnecidir. yaptığı kötülük aşkla, aşıkları avlamaya kadar gider ve galiba hiç bir zulüm bunun kadar kötü olmamıştır:

    "beko mir'e mem'den kurtuluşun ancak onun ölümüyle gerçekleşeceğini ve bunu da onu zehirleyerek yapmasını söyler.ancak bey bunu dini tarafından dolayı onaylamaz.bunun üzerine beko, zin'i zindana göndermesini zaten mem'in onu görünce aşkından öleceğini ve kalbinin dayanamayacağını söyler. bey bu fikri gerçekleştirmek için daha evvel hiç gitmediği zin'in odasına gider. daha önce zin’le hiç konuşmadığı bu konuyu anlatınca zin'in ağzından ve burnundan kanlar akmaya başlar."

    bu kadar kötü bir insandır. kürt coğrafyasında, beko kadar çağları aşıp, nefret edilen başka insan yok gibidir. nefret edilen fitneci insanlara "beko" lakabı takılırdı. şunu iddia edebilirim, en ağır hakaretlerden biridir.

    bekir isminin kısaltılmışı olan "beko", bekir ismine de yansımış, insanlar çok fazla bekir ismini de kullanmamışlardır. bekir ismini daha çok sahabe ismi olan ebubekir ile kullanmışlardır. söyleniş şekli ebabekir olarak.

    zîn affeder beko'yu. bunun kaderinin bir yazgısı olarak görür.mem ve zîn aynı yere gömülürler. annemin anlattığına göre; mezarda da beko rahat vermez onlara. ayrık otu olarak karışır, girer aralarına...