şükela:  tümü | bugün
  • ses tellerini kaybeden mahallenin şirin köpeği çomar için yaptığım şarkının en vurucu sözleri.

    daha dün gibiydi geceleri yanından hareket eden el arabasına bile havlayan çomarın hayatı bana zindan ettiği günler. ses tellerin kopsun demiştim. gece yarısı üşenmeyip bi kova suyu başına döktüğüm bile olmuştu. ama o yılmamıştı. kendince isyan ediyordu hayata. amerikaya bakıp iç geçiren meksikalılar gibiydi karşı balkondaki rexy'i gördüğü zamanlar. bir gece havlamadı çomar. garibime gitti ama şükretmedim de değil. ertesi gün gördüm onu mahallenin bıçkın kedileri etrafında dönüyolar, fakat bizimkisi sadece ağzını açıyordu sessiz biçimde. işte o an dünyam yıkıldı bu sesle sokaklar yankılandı.

    haaaaaaaaaav haaaaaaav!

    onun yerine ben havlamıştım. kediler toz oldu anında. teşekkür eder gibi baktı çomar utandı ve gitti. bir daha da göremedim onu buralarda. küçük çomar küçük çomar yine gel yine gel gel küçük çomar yine gel!

    işte bu da çomar için yaptığım güzelleme.

    sen üzüm ye gül ye incir ye
    cevizin içi, öküz gözü sakın içme
    bana fidye bırak bütün senetleri
    ben havlarım itimizin yerine