şükela:  tümü | bugün
  • gece yarısı okuldan dönerken * bulunduğum dolmuşa kavşakta çöp kamyonu çarptığı için camın içeri, bana doğru patlaması, hastanelik olmam, o hengamede kendimi düşünmeyip içinde proje olan bilgisayarım için ağlamam, bir şeyimin çıkmaması, akabinde o saatte karakola ifade vermeye götürülmem, şekerim düştüğü için balgat'taki zeugma'dan künefe alınması, titrek bir floresan ışığın altında, karşımda suratsız polisler rapor yazarken kaza geçirmiş biri olarak pembe pofuduk beremle ayaklarımı sallayarak künefenin peynirini hüplettiğim an.
  • gidilen bütün düğünler...

    kimin olduğu fark etmeksizin..
  • birine laf anlatmaya çalışırken kafamı duvara vurmak istediğim an.
  • acemi birliğinin ilk koğuş kalk anıdır. sonrasında da pek çok kez tekrarlanır.
  • işimi seviyorum ama öyle saçma insanlarla çalışıyorum ki,her an böyle hissediyorum.
  • bu gün kırk yılın başı halamı ziyaret edeyim dedim de gelin bohçası denen şeye denk geldim.
    tamam bilmem nerenin düşesi değilim ama o don sütyen tüm elleri tavaf ederken insan, bir ben burada ne yapıyorum diyor.
  • okulu uzattıktan sonra okula gidilen her andır. ben kimim, neredeyim ve burada ne yapıyorum gibi sorular sürekli sorulur. bazen sadece nerede olduğunun cevabı vardır. o meşhur yer şurasıdır.

    (bkz: kindergarten)
  • birkaç ay önce çalıştığım ofiste, hukuk bürosunda, tüm avukatları yaprak sarma sararken gördüğüm andır.
  • tam olarak yurtdışında okuyup yaklaşık bir seneyi doldurduktan sonra türkiyeye gidip gelince yaşadığım anlardır. yetişkin olmanın getirdiği sorumluluklara alışmaya çalışmak, özlediğin şeyleri tekrardan hatırlamak vesaire vesaire. ama sorgulamak iyidir bazen ya. yani galüba. sanursam.*
  • geçen yaz tatil yaptığımız yerin düzenlediği çalış plajındaki köpük partisi temalı saçmalığa gereksiz kardeşimin ısrarı üzerine gitmem, sahildeki kırık bir şezlongta saat 10 gibi uyuyakalıp gece üç gibi dürtüklenerek uyandırılmam ve otele dönmemez hadisesinde yaşadığım (uyuduğum kısım da dahil) her andır.
    daha o ilk dımtıs dımtıs sesini duyduğum an başlıktaki tüm sorular kafamda birer birer döndü durdu.
    köpük kısmını görmedim.
    benim gibi ruhu emekli bir insan için olamayacak işler.