şükela:  tümü | bugün
  • kesinlikle albumun en iyisi.. gelmis gecmis tüm opeth sarkıları arasında da gayet iyi bir yere sahip oldugunu dusunuyorum
  • 6:30 civarındaki solonun daha yavası ama tıpatıp aynı duygulusunu a fair judgement'ta barındıran sarkı..
  • albüm geldiğinde herkesleri 'ah nerde eski opeth' söylemlerine iten şarkıların başındaydı ama bence bleak'in kardeşi dinledikçe yıllanan bir şarkı kendisi. ilk bölümdeki aksak ezgiler -kanımca fazla uzun tutulduğundan- çoğuna tatmin edici gelmemiş olabilir, fakat şarkı 3.25ten sonra esas karakterini kazanıyor. 4.53 ile serenity painted death benzerliğine -hem müzikal ham atmosfer olarak- dikkat çekiyim.
  • 3:25'ten sonra boyut atlayan bir $arki. "lost love of the heart in a holocaust scene memory." kismindaki vokal melodisini ve ardindan gelen soloyu dünyada ancak 1 ki$i yazabilir. bunu yapan akerfeldt olabilir.
  • opeth'in en kötü şarkısı diye etiketlenmek için fazla iyi olan akerfeldt eseri. şarkıya zaten vokaliyle boyut acan akerfeldt'in solosu, klavye ile sevişiyor resmen.

    oyh.

    "lost love of the heart
    in a holocaust scene memory"
  • martin lopez'in yine harikalar yarattığı şarkıdır kendisi.

    ayrıca ilginç bir şekilde hala kimsenin sözlerini yazmadığı muhteşem şarkı.
    bari ben yazayım.

    haunted nights for halcyon days
    can't sleep to the scraping of his voice
    nature's way struck grief in me
    and i became a ghost in sickness

    willingly guided into heresy
    beneath the surface, stark emptiness
    and you'd pity my conviction
    whereas i thought of myself as a leader

    you'd cling to your pleasant hope
    it is twisted fascination
    while i'd ruin the obstacles into despair
    and i'm praising death

    lost love of the heart
    in a holocaust scene memory

    decrepit body wearing transparent skin
    inside, the smoke of failure

    wept for solace and submit to faith
    in his shadow i'm choking
    yet flourishing

    master

    a delusion made me stronger
    yet i'm draped in pale withering flesh
    i sacrified more than i had
    and left my woes beneath the mire
  • ikinci solosu, opeth klasorunde ilk uc'e girmesi gereken bir parca. bildigim kadariyla bu solo - diye baslayip anlatabilecegim guzel bir hikayesi olmasini isterdim ama aradım mamafih bulamadim. neyse hikayesi gonlumuzde olussun diyor, peter'a selam ediyorum.
  • extrem progressive metalin nadide ürünlerindendir. opeth'in ruhani etkisini kendimce kaybetmek istemediğim için, çok fazla sözlüğe yazmak istemediğimi, diğer opeth ürünlerinde belirtmiştim. ama hangi insan evladı, ''you'd cling to your pleasant hope... '' cümlesini mikael'in gırtlağından duyduğunda heycanlanmaz? şarkı gidişatındaki partisyon birleşimlerini hangi müzisyen görmezden gelir? böyle de tribe sokar insanı.
  • tam bir müzikal şölendir.
  • ilk defa, ghost reveries'in baştan sona çalındığı 25. yıl turu konserlerinde canlı çalınmış. (en azından setlist.fm'e göre öyle)

    https://www.youtube.com/watch?v=s2ejgasvqqg