şükela:  tümü | bugün
  • ikinci cihan harbinin son demlerinde geçen, yerle bir olmuş berlin'de sıkışıp kalmış alman sivillerinin dramını, cephedeki sevgilisini bekleyen genç bir kadının günlüğü aracılığıyla anlatan kitap.

    günlüğün sahibi savaştan sağ çıkmayı başarmıştır. yaklaşık 20 yıl sonra da günlüğünün bir arkadaşı tarafından kitap haline getirilmesine izin vermiştir.
    gerçek kimliği bilinmemektedir.
  • kitap, yayınlandığı yıl (1959) almanya'da olay olmuş, alman kadınını aşağıladığı gerekçesiyle şiddetle eleştirilmiştir.
  • tanıştığım bir alman arkadaşa bu kitapta anlatılanlardan söz ettim, epeyice hiddetlendi, herif neredeyse üzerime yürüyecekti. adamda hafif bi rudof hess hayranlığı sezmedim değil. her ne kadar kitapta anlatılanlar belli bir olay örgüsü dahilinde işlense de, bahsedilenlerin birçoğunun yaşandığı bariz bir gerçektir. savaşın sonlarında yaşanan toplu tecavüz olaylarından sebep bugüne dek uzanacak bir genetik zincir kurulmuştur.

    stalingrad ve kursk muharebelerinden sonra, 1943 başları gibi almanları topraklarından püskürten kızıl ordu, doğu cephesi boyunca ilerleyerek almanları geri çekilmeye zorladı. rus polonyası ve doğu prusya derken berlin'e giren rus askerleri, 3 yıldır ülkelerinde verdikleri savaşın bedelini alman kadınlara ödetti. berlin'de bir yandan almanlar ve kızıl ordu arasında şehir direnişi sürerken, diğer yandan da ele geçirdiği evlere kadar sızan rus askerleri buldukları alman kadınlara tecavüz ettiler. hatta stalin bu yaşananları kendisine soranlara; "askerlerime hak veriyorum. çok sıkıntı yaşadılar, bedel ödediler, onları bu yapılanlardan uzak tutamam" minvalinde bir şeyler diyerek tecavüzleri meşrulaştırdı. subayların gözetiminde askerler birbirleri ardınca talihsiz kadınlara tecavüz ediyorlardı.

    süreç sonunda ortaya çıkan tablo vahimdi. yaklaşık 2 milyon alman kadın tecavüze uğramıştı. kitapta da işlendiği üzere, trafiğin akmadığı, insanların işlerine gidemediği, her türlü yapının yerle bir olduğu bu dönemde, tecavüze uğrayan kadınların kürtaj yaparak babaları rus olan bu bebekleri aldırmalarının mümkünü yoktu. hamile kalanların bir kısmı bu çocukları doğurmuş olmalı.

    evet, almanlar aldıkları mağlubiyetin bedelini hala ödüyor. bugün kendisine alman diyen birçok gencin babası veya dedesi esasında rus.

    (bkz: bir amerikan olmasındansa, karnımda bir rus çocuğunu taşımayı tercih ederim)