şükela:  tümü | bugün
  • "beşiktaş'ın gizli tarihi" nam kitabımız siyah kitap etiketiyle çıktı. kitapçılar kapalı olduğu için internet üzerinden satışı başladı.

    handiyse 10 senelik bir çalışmanın ürünü olan bu hatırat, evlerde olduğumuz bu zorlu süreçte, okuru eski istanbul'da gezdirip şehrin kaybolmuş kimi hususiyetlerini ona yaşatabilirse ne mutlu! zira bu bir istanbul kitabı. istanbul, özelde beşiktaş, eski semt çocukluğu ve yaşamı, artık namevcut olan kimi nadide yaşantıların kelimelerle yeniden hayat bulması… meraklısı için viraneler içine gömülmüş bir dolu hazine şahsiyet, hayat ve insanlık anlatısı. istanbul’a ve istanbullulara ithaf ettiğimiz 70 küsur senelik hal tercümemiz.

    balığından kuşuna, nebatından ağacına; çocukluktan bitirimliğe, racona, adamlığa, hocalığa; mûsıkîden sinemaya, sinemadan mimariye, mimariden seramiğe, topraktan betonarmeye, yeraltından yerüstüne bir semti, hassaten bir özel şehri kayıt altına alma ihtiyacıyla yola çıktığımız bu serüvende, dünyanın en kadim ve zengin şehirlerinden biri olan istanbul'un elbette ufak bir kısmını anlatmaya muvaffak olduk. yaşadıkça anlatmaya devam edeceğimiz umudundayım. ahmet hamdilerin, sait faiklerin, abdülhak şinasilerin yaşadığı ve anlattığı bir istanbul'un çocuğu olarak, ustalarım olarak gördüğüm bu yazarların edebi mirasını lâyıkıyla taşıma sorumluluğunu duyan bir yazarım. daha evvel şurada yazmıştım: #68047241. evet, istanbul'un bağrı yanık, "abası yanık" ozanlarından sait faik bu dünyadan göçerken yerine birini bıraktı ve o birini bendeniz tanıdım. işbu kitapta da onu yazdım.

    burada beni okuyup takip edenler var. işbu entry'yi de onlar ve yeni tanıyacaklar için yazıyorum. sevdiğim oğuz atay'ın deyişiyle, "ben buradayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba?" sen de oradasın, merhaba, ne mutlu yazana ve okuyana.
  • kütüphanelerde ivedilikle yerini alması gereken, mekan ve mekana dair belleğin izini sürenler için bir eser, duygu güles'ten.
  • ömer ayhan'ın, bir istanbul ve semt monografisi olan "beşiktaş'ın gizli tarihi" üzerine kaleme aldığı şahane yazısı içün tık. yazar ö. ayhan, türk edebiyatına olan hâkimiyetiyle kitabı isabetli karşılaştırmalara tâbi tutmuş. kitabın odağındaki çoğu meseleye, kendi özgün ve eleştirel üslubuyla yeniden dikkat çekmiş.
  • bir türlü bitiremediğim kitap.

    genelde akşamları, hatta gece vakti eve yorgun argın gelince alıyorum elime. sohbet eden iki insana eşlik eder gibi okuyorum birkaç sayfa. istanbul'da yaşayıp istanbul'a hasret kaldığımız şu zamanda, bazen yeni bir film öğretiyor, bazen şu virüs ortalıktan çekilsin de şu sokağı bir göreyim dedirtiyor. bazen de ömrümde hiç görmediğim insanları özletiyor durup dururken.

    hasılı; güzel yazmak ayrı, güzel yaşamak ayrı bir meziyet. bunda ikisi de var.
  • ismiyle müsemma, beşiktaş'ın kuytu köşelerine, derin çizgilerine ve öteki yüzlerine ses olan bir kitap; anlatıcısı fuat kökek ama aslında semtin geçmişinin ve her zerresiyle, her rengiyle portrelerinin nehir söyleşisi gibi.

    pandeminin ilk zamanlarında, kitaplıkta bekleşenlerin gönlünü alıp azaltmam gerektiği için peş peşe hikâye kitapları okumak zorunda kalmıştım ve itiraf etmeliyim ki ruhum epeyce bunalmıştı. zira yaşanmış hayatlar ve gerçekler dururken kurgusal hayatlar ve mekânlar artık anlamsız geliyor, okuma keyfimi sekteye de uğratıyorlar. sonra buradaki müjdesini görür görmez aldığım bu kitap aklıma geldi, "kurgulara" bir nefeslik mola olsun, madem istanbul'un içinde istanbul'a kaçamaz olduk, sayfalarda bari bir köşesini ziyaret edeyim de avunayım dedim. açıkçası hikâyeler arasında yorulan gözlerim, bu kitabın sayfalarında dinlendi, hele ki "çizgilere" eski dostlardan aşina olan ve seven biri olarak, içeriğindeki çizimler ayrı bir dikkatimi çekti, sorular ve cevaplar da doğal bir havada olduğundan, portrelerin ve olayların bazısının gerçekliği ürpertici gelse de çizgi roman tadında bir anılar geçidi izlemiş gibi oldum.

    fuat kökek, "benim için nostalji, insanın unutageldiği esas yurduna dair muammalı bir sezgi, bilinçsiz bir hasret, bir tür insiyaki hatırlama ilmi; yaşanmış güzelliklerden yapılma akkır bir yelkenliyle mazinin derin lacivert sularında bir seyrüsefer hâli..." diyerek, yazarın ustalıklı ve incelikli soruları eşliğinde çıktığı anılar yolculuğunda okuru da hiç tanımadığı ve artık tanıyamayacağı eski zaman sayfalarında gezindirmiş. benim için beşiktaş; yahya efendi, sahaflar ve sergiler için gittiğim, haricinde kalabalığına ve gürültüsüne dayanamadığım için uzak durduğum bir semttir; oraya dair mesafeli bakışım, ilk olarak sevinç çokum'un "hevenk-kayıp istanbul" kitabıyla yumuşamış, orada çok başka zamanlardan bambaşka güzelliklerle tasvir edilmesi sayesinde değişmişti, bu kitabı okurken de benzer duyguları hissettim, zannederim bundan sonraki ziyaretlerimde bu kitapların hatrı yüzünden daha ilgiyle bakarım etrafa...

    kitap; bazı kuyulardan boğaz'ın foklarının çıktığı, bostanlarda ve sokaklarda samimi ve doğal köy havalarının estiği, insanlardaki bozulma alametlerinin bile -şimdiye nazaran- bir mahalle edebi-sınırı içinde olduğu zamanları anlattığı için okunup ağırlanmaya değer. tabii bunları anlatırken "ah nerede eski istanbul, nerede eski zaman efendileri" gibi klişe bir nostaljiye bürünmemişler, ölçüsüz değişime ve tahribata sitem etseler de en azından her zaman dipte köşede kalan ve kaybolan diğer renkleri, izleri toparlayıp anarak bir nevi vefa göstermişler.

    o ilginç portreleri ve detayları okurken düşündüm de acaba şimdiki devirlerde yetişip yazanlar, hayhuydan ve kargaşadan başka neyi gözlemleyip sayfalara da neleri "kişisel ve çevresel tarih" diye bırakabilecekler!

    ah, bir de "duygu güles k."deki k'nin merak ettiğim anlamını da kitap sayesinde öğrendim, benim için hoş bir sürpriz oldu açıkçası. fuat kökek'in marcello mastroianni'ye hürmet ve sevgisine şahit olmak ise ayrı bir gülümsetti. güzel gülüşlü, karizmatik marcello'nun bir yaşam öyküsü kitabı olduğunu bilmiyordum, sayesinde öğrendiğim için gönülden teşekkürü bir borç bilirim.