şükela:  tümü | bugün
  • nefsin doyumsuzluğudur. şuursuzluktur. olmaması gerekendir. zira olursa içi boş bi beyinle seneleriniz mahvolabilir.
  • tabii olabilir. yani sonuçta her insan bir değil ama güzel olduğu için sevince bir gün sevmeme ihtimalinin de yüksek olduğunu bilin. güzellik ile huy bir değildir her zaman onu geçtim güzellik de bir gün bitebilir.
  • birini sadece güzel olduğu için seven insan boş insandır. net.
  • iç güzelliği önemlidir tabi. yersen.
  • sevebilirsiniz tabi ama bu durum bir çok sorunu beraberinde getirecek;

    -şuan çok güzel, bir insanla sürekli vakit geçirmeye başladığınız da gözleriniz alışacak ve bir süre sonra güzelliği sıradanlaşacak.

    -ya da bundan 5 yıl sonra yüzünde küçük değişimler başladığında ne yapacaksınız ? bilirsiniz güzellik insanı öper geçer..

    -muhtemelen gözünüze güzel gelen başka birine yöneleceksiniz. aynı döngü onda da yaşanacak fakat unuttuğunuz bir şey var; sizde yeriniz de saymıyorsunuz yıllar sizin içinde geçiyor. üstelik o güzel bulduğunuz genç kızlarla kafa olarak ara açılıyor.

    -yani bu işlerin sonu yok. sıradanlaşmak kaçınılmaz. sonsuza dek ilk hissettiğiniz gibi hissedemezsiniz.

    -doğal olarak devreye sevgi, karakter gibi unsurlar giriyor. fakat bu konulara girmeye üşendim şimdi.
  • valla herkesin yaptığı bir şeydir.
    hiç öyle kendi hayvani doğasını kontrol edebilen bireyler gibi davranmıyoruz günlük hayatta. gayet yüzeysel aşık oluyoruz, seviyoruz. filmlerde bile bu yüzeysellik göklere çıkartılıyor. böyle bir dönemde buna "direnebilen'e" şapka çıkartılır.

    bazen sadece yakışıklılık veya maddiyat hatta zorbalık bile bizi çekiyor. tabii bunları başka sıfatlarla kamofile ediyoruz. (bkz: karizma)
    ne kadar saçma değil mi? hani nerede o küçükken okunan masallardaki gibi ödüllendirilen iyilik, doğruluk, dürüstlük? iç güdüler ve hormonlar tarafından kontrol edilmek böyle bir şey işte.
    buna müdahil olabilmek için ben dahil herkesin önce bu gerçeği görmesi ve kendini tanıması lazım.

    ben daha çevremde sadece karakterinden dolayı sevilen birini görmedim. dış görünüş her zaman ön plandadır. belki çevremdekiler çok gençtir ya da belki ben biraz bozuğumdur bunu sorguladığım için. her iki durumda da ben dahil herkes bunu yapmıştır ve yapıyordur. sanırım bu da yaş aldıkça ve olgunlaştıkça öğrenilebilecek bir şey. güdülerinin farkında olan ve onları kontrol edebilen insan az, ama değerlidir.
    farkındalığı vardır.

    not: burada sevmek fiilini aşk için kullandım.