şükela:  tümü | bugün
  • sibel alaş'ın fem adlı kasedinin ilk klip şarkısı.
  • olmadı olamadı
    başka kollarda uyuyup kaldın
    varmadı varamadı
    gözüm yollarda çalınmaz kapım
    gelemedi gelemedi
    beklemem artık ben çok sıkıldım
    koyver yeni evler bulsun kendine

    bitmedi bitemedi belalı kavgan
    içim sızladı
    bilmedi bilemedi bekledi şeytan
    zaman kolladı
    ağladı ağladık ağladı annem
    yar hepsi hak mı
    koyver yeni evler bulsun kendine

    bin yıldız yaktım sana
    yetmiyor dualar yolların çıkmaz bana

    yüreğim gayret
    hadi gel yine sen sabret
    yeni evler var elbet yollarında
  • sene 90'larin ikinci yarisi. bu poisonblue kisisi tüm yeniyetmelerin düstügü hataya düsmekten kurtulamamis ve hayattaki butun ''en''leri kendisinin yasadigini zannetmekte. en anlaşılamayan o, en büyük hatalari kendisi yapmis, en zavalli hayat onunki, en cok o sevmis, en kirik hayaller ona ait. sene 90'larin ikinci yarisi. daha ne aerosmith'ten haberi var, ne de hole in my soul'u dinlerken anlayacak kadar yabanci dili. üstelik de dünya daha bu kadar kirlenmemiş. ve istisnasiz, buldugu her bos kagida ayni seyleri karalamakta;
    (bkz: koyver yeni evler bulsun kendine)
    aradan 10 yil gecmis. büyümeye direnen bu aptal cocuk, anlasilamamayi, 'buyuk hata'larin neler olduklarini, zavalli hayatlarin ne anlama geldigini, aski ve hayalkirikliklarini ogrenmis. ve farketmis ki cocuklugu, bunlarin yanina bile yaklasamadan gecip gitmis. bir gun tesadufen, eski bi kutunun içinde bulmus cocuklugunu. dudaklarinda hala ayni dua tadindaki cümlecik. üstelik bu kez ne demek istedigini bilerek. inadina. ve sonuna kadar.
    koyver yeni evler bulsun kendine...
  • takatsizlik, kulaklarda çınlamalar... elde bira şişesi, gözler nemli..

    göz her zamanki gibi telefonda. henüz ayrılığa alışılmamış, kabullenmek imkansız görünüyor. bir güç ararken "koyver yeni evler bulsun kendine" kulağa ulaştığında şişeden bir yudum daha iniyor ağızdan aşağı doğru. derin bir nefes sonrası biraz da olsa boşvermişlik hissi yaratıyor insanda. çocukken dinlediği günleri aklına getirtip gülümsetiyor.

    tanım: ayrılık sonrası ideal şarkı.
  • sibel alas in mukemmellerinden olan fem in, goz bebegi belki de. 2011 senesinde bile, yaklasik bir 15 senelik gecmisi olmasina ragmen, keyifle, ilk zamanki heyecanla dinlenebilmektedir.
  • bu şarkıda kullanılan klavye tonunun hastasıyımmmmmmmmmmmmm! cennetten yeryüzüne fırlatılmış bir sihir sesi gibi adeta!
    çocukluğumuzun soğuk gecelerini anımsatmıyor da ya ne?
  • (bkz: bin kunduz)
  • klibinde sibel alas, ikinci kitada "agladim agladik agladi annem" derken arkadaki isikli panolar da bu kelimelerin soylenmesiyle es zamanli olarak teker teker yanar. ilk seyrettigim zamandan beri hosuma gider bu, butun klibi izlettirir bana.
  • yüreğim gayret,hadi gel yine sen sabret....

    yine biz sabrediyoruz...derken yaş geçiyor, göbek önde,elinde bir ufacık el,sana baba diyor ve bu şarkıyı uzun bir aradan sonra duyunca vay anasını diyerek ufak bir flashback oluyorum...
  • hiçbir şey/özne/nesne/ben/sen/o bu şarkıyı eskitemez. bir çeşit hayat anlayışı.