şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: marathon)
  • avrupa ve amerikada trend olan cılgınlıkmış. episodic binge de deniyor.
  • türkçesi için topyekün izlemek kullanılabilecek olan ingilizce deyim.
  • en sevdiğim.
    mesela ben bugün the office'e başladım, şu an 3. sezonu bitirmek üzereyim.
    bölüm bittiğinde diğer bölüme otomatikman geçiş yapacak bir site arıyorum kendime. youtube playlistleri gibi gibi.
    zira bir bölümden diğerine geçerken aktif olmam gerekiyor, ellerimi hareket ettirmek falan gibi, ve bu aktif olma hali beni realiteye geri döndürüyor bu nedenle hayatımın ne kadar anlamsız olduğunun farkına varıp bir mini-existential crisis geçiriyorum. böyle bişiyler olsun istemiyorum, bölümlerin ilk 3-4 dakikasını kaçırıyorum bunun yüzünden.
    jim'e bayılıyorum. bence çok komik.
    siteyi bulursam editliycem, böylece hiçbirimiz realiteye dönmek zorunda kalmayız.
    edit: netflix ama ücretli.
  • (bitmiş veya hâlen sürmekte olan) bir diziyi başından hiç kalkmadan bütün bölümlerini izleyerek bitirme (son bölümüne kadar gelme veya bitmiş diziyse tamamını bitirme) eylemi. yalnız bu eylemin özel bir adı olmasının sebebi şu: dizi tamamen bitene kadar hiç durmadan bütün bölümleri izliyorsunuz arka arkaya.
  • gilmore girlsün yeni bölümleri için yaptığım aktivite. konu gilmore girls olunca çok fazla abur cubur da yedim tabi. keşke türkiyede pop tarts da olsaydı.
  • izin dönemlerine denk getirip de geceli gündüzlü yapıldığında, üstüne bir de izlenen dizi cliffhanger kartını doğru oynuyorsa tadına doyulamayan koltuklu/kanepeli maraton etkinliği. sonucunda birkaç gün boyuca rüyalarınızda bile izlediğiniz diziyi görebilir, kendinizi alternatif senaryoları oynarken bulabilirsiniz.
  • bir süredir içinde olduğum durum.
    6 gün içinde grey's anatomy'nin ilk 3 sezonunu bitirdim ve sanırım bu da son 6 günün 40 saatten fazla bir süresini dizi izleyerek geçirdiğimi gösteriyor. 13 sezonluk bir dizi olmasaydı muhtemelen bitirene kadar bu düzene devam ederdim ama sanırım daha fazla kaldıramayacağım. bir yerden sonra hiçbir şey hissedemeyip hiçbir şey düşünemiyormuşum gibi gelmeye başladı, insanlarla diyaloglarım sanki çok çok öncesine ait ya da benim hayatıma bile ait değilmiş gibi. keşke gerçekten öyle olsa sözlük, bana ait olmasını istemediğim çok fazla diyalog var. ya da keşke hayatım da izlediğim dizilerin bir bölümünden ibaret olsaydı, partlara ayrılmış iki bölüm de olur. en azından bunalınca ileri sarıp ne olacağını görebilirdim ve bilirdim izlememe değip değmeyeceğini.