şükela:  tümü | bugün
  • öylece anlamsız boşluğa bakarsın,
    niye baktığının, neye baktığının pek de önemi yok.
    sonra dünyaya ait olan bir ses ile irkilip, kendine gelirsin ya ha işte o his sizde de oluyor mu?
    (bkz: çok yalnızım be sözlük)
  • bakınız: potansiyelini ortaya çıkaracak bir yerde olmadığını geç bir zamanda tam anlamıyla fark etmek
  • 30'undan sonra gelen orta yaş bunalımıyla ömrünüzün skor tablosunu göz önüne getirdiğiniz anlarda da yaşanabilen histir. pişmanlık ve kabullenme, askerlerini savaş alanına süren iki ordu gibi çarpışır zihin dediğimiz meydanda. geçmişin tozlu anı yaprakları yargı terazisinde katledilirken mutlu yaşanmışlıklar kayba, aşılan zorluklar kazanç hanesine yazılabilir.

    tabii bu arada rölantiye alınmış zihin gerçeklikten uzaklaşır; çünkü geçen anın boşa harcandığını kabullenmek ve ölüme bir adım daha yaklaşıldığını anlamak ayrı bir pişmanlık yaratabilir. geçici katatonik bedenin dış etkenlerden yalıtılmış hali ise bu stresli hesaplaşma anında insana geçici bir huzur verir.

    sonra... sonra zihin kendine bir çeki düzen verir ve mücadeleyi kazananın simaya yayılan etkisini merak eden eş dostun soruları cevaplanır: "koca bir ömür geçti ve ben..."
  • ramazan ayı sağolsun evde sabahın dördüne kadar bitmek bilmeyen bir gürültü var.

    5 insan, iki televizyon, 5 telefon, 3 bilgisayar, bitmek bilmeyen mutfak şıngırtısı. tabi bir de ezanı, komşusu, davulcusu...

    her gece gürültüden aklımı sıyırmadan nasıl uyuduğumu şaşırıyorum, her seferinde de bir anda ölüm fikri aklıma geliyor. belki beş on yıl sonra başka bir yatakta sessizlikten kafayı sıyırırım diyorum. on yıl sonra haberinin gürültüsüne kızacağım babam, telefonunun sesine bağıracağım annem olmayabileceğinden kafamda bin tane sekme açıyorum.

    bana günlerdir hayatı sorgulatan gürültünün baş kahramanı ramazan davulcusunu, davulunun tokmağına oturmaya davet ediyorum
  • etraftaki nesnelerle gelecek zaman arasında bağlantı kurulduğunda daha da etkisi hissedilen histir. şu anda oturduğun odayı, sehpanın üzerinde duran çay bardağını, uzandığın koltuğu ve 100 sene sonra sonra sen mezardayken bu ortamın nasıl olacağını, senin ve o nesnelerin yerini nelerin alacağını hayal etmeye çalış.

    evet şimdi hayattan keyif almak için çabalayabilirsin.