şükela:  tümü | bugün
  • bir şiir.

    bir aşk yitiminin portresi

    bir yağmur tanesiyim, hüzünle bilenen
    coşkun bir gün ışığında
    kalkıyor perdeler kendiliğinden.

    mavi kirazlar asılı yolunu kaybetmiş bulutlara
    uçmaya mahkum, ağlamaklı kuşlar var havada.
    ıssız değil gökyüzü
    bir öpücük uzakta rüzgar,
    esip giden, elimi tutmadan.

    mantar yüzlü bir melek savruluyor ardından,
    sonra, çilek benekli bir ceylan
    koynunda asılı bir orkideyim ben.

    karanlık bir doğayım
    önünü ilikliyor dağlar
    sularında al bir güzellik var.

    dar bir sokağım
    saygıyla eğiliyor sokak direkleri
    titriyor ürkek kaldırım taşları
    yas tutar gibi ağaçlar
    yapraklarında donuk insan yüzleri.

    ensemde bir beyrut esintisi.
    bir yangın yerine dalıyorum, çıplak
    pul pul oluyor tenim.
    küllerinde oynayan çocuk?
    işte o benim.
    bir aşk yitiminin portresiyim…
    derinimde bir ritim; the end of time