şükela:  tümü | bugün
  • hadi ya?

    benim de bir bu zevkim yok. kahve icerler bi bu zevkimiz var, sigara yakarlar pufur pufur bir bu zevkimiz var, cuma-cumartesi alkolu; bir bu zevkimiz var. allah allah? bu sabah sarkuterideyim, zeytin alicam, iki kadin vitrine bakarken peynir tartisiyorlar bir tanesi dedi ki "aa, peynir cok onemli muhakkak 1. sinif olucak, yani surda bi bu zevkimiz var..."
    bir zevki olma kistasi tam yagli ezine beyaz peynire kadar dusmus durumda. ha esasinda cok rafine bir zevktir aslinda ama ben hafta sonu kahvaltimda yemek uzere tunali'nin orta yerinde gercek tam yagli ezine bulamiyorum; goz goz olanindan. durum bu kadar vahim. ama su var, benim bir bu zevkim yok. hicbir seye zevkim olmadigindan bir onemi yok. kahve icmisim icmemisim, sigara varmis, yokmus bunlar benim gun icinde farkina bile varamadigim detaylarin sadece ufak kismidir muhtemelen. cuma oluyor, benim evin yani da tekel. oral tekel ahsgdg. kadirga yokusu'nda ne unuttum tekel var. bence bi dukkanin adinin biseye bi derman olmasi lazim. neyse cuma ya hemen bira alalim oluyorlar. yaz olsa, belki keyfim yerindeyse neyse, kis vakti ne isim olur benim soguk tuketilen ickiyle, bir faydasi da yok. kefir oyle degil, meyveli kefir lezzetli ve ben kendimi faydali diye fitleyebiliyorum, ben de kefir iciyorum.

    seye bayiliyorum, "ben bu evde namaz kiliyorum; bu evde zina, icki, kufur yasak" yapan erkek annelerine. tek basima yasadigim bir ev bulur bulmaz bu tarz kurallar koyucam. evimde sigara, icki yasak. benim yapmadigim her sey yasak. yumurta yemek kesinlikle yasak. tv'de turk kanali izleyenin tiz kellesi vurulsun. nebliyim, kapinin esigine ayakkabiyla basmak yasak.

    haluk bilginer'in siiri okurken "çok canım sıkılıyor" diye bağırdığı gibi çok canım sıkılıyor. bir zevkim yok.