şükela:  tümü | bugün soru sor
  • hemen hemen yok gibi bir şeydir. kadınların böyle bir zahmete katlandıklarını hiç göremiyoruz. neden acaba?
  • (bkz: didem madak)
    (bkz: nilgün marmara)
    (bkz: füruğ ferruhzad)
    (bkz: umay umay)
    (bkz: leyla saz)
    (bkz: gülten akın) vs... uzar gider daha.

    dahası ;

    (bkz: birhan keskin)
    (bkz: mihri hatun)
    (bkz: şair nigar hanım)
    (bkz: ihsan arif)
    (bkz: yaşar nezihe bükülmez)
    (bkz: şükufe nihal)
    (bkz: halide nusret zorlutuna)
    (bkz: lale müldür)
    (bkz: melisa gürpınar)
    (bkz: sennur sezer)
    (bkz: arife kalender)
    (bkz: gülseli inal)
    (bkz: oya uysal)
    (bkz: inci asena)

    beyler, erkeklere oranla sayıları az olsa da kadın şairlerimizin sayısı da küçümsenmeyecek orandadır. üstelik burda yazdıklarımın hemen hepsi türk şairlerdir. bizim toplumumuz yüz yıllardır ( üstteki ve alttaki iki suser arkadaş gibi ) kadını ötekileştiren ve hafife alan bir toplum olmasına rağmen sayıları fena sayılmaz.
  • uzar gider mi??

    çok bilindiklerin dışında bir şey yazamıyorsunuz. 3-5 kadın dışında yoktur erkeğe şiir yazan kadın.

    uzar gidermiş. hadi uzat da görelim ne kadar uzatabiliyorsun acaba?
  • şiir almak isteyen erkeklerin sayısının azlığından dolayı yok gibi bi şeydir.

    mesela bana içinde tosbağaların koşuştuğu, yıldızların parıldaştığı bir şiir mi istersin yoksa akşam maçın yanına koca paket cips mi diye sorsalar cipsi tercih ederdim. messi'ye bakıp şiir mi okıyım ak.
  • vakt-i zamanında, kendisine çok aşık olduğum insan için günlerce-gecelerce ne yazılar, ne denemeler, ne şiirler yazmıştım. dönemin ünlü edebiyat sitelerinden birinde hepsini yayınlardım. hep en çok okunanlar arasına girerdi. çünkü kalbimi dökerdim, üzerinde saatlerce düşünmezdim.

    bir zaman sonra, bir yayınevinden, benim gibi amatör bir yazarı mest eden bir teklif aldım. yazdıklarımı kitap haline getirmek istediklerini söyleyip beni davet ettiler. günlerce gecelerce düşündüm. harika bir fırsattı benim için. ama kalbimi döktüğüm insan artık çok uzaklardaydı. ben sadece, onun için yazıyordum; ona değil...

    reddettim teklifi. "benimki bir gönül borcuydu, ödendi. ticari bir amaç gütmüyorum" dedim ve teşekkür ettim... yazılarım hala da durur o edebiyat sayfasında.

    velhasıl kelam demek isterim ki, bir erkeğe şiir yazan kadın yoktur diye bir şey olamaz. olsa olsa, o erkeğe kalbini dökecek kadar aşık olan kadın yoktur veya yazdıklarının yayınlanmasını benim gibi arzu etmeyen kadın vardır. * aşkın ve satırlara dökmenin cinsiyeti olmaz.

    (bkz: bu da böyle bir anımdır)
  • yazanların da sanki kıymetini biliyorsunuz mk.
  • hayranlarımdan olan bir çaylak kadın şair benim için bir tane yazıvermiş. duygulandım gözyaşlarına boğuldum. süper bir şiir. hem de benim için.

    işte o şiir;

    karanlıktır goygoy eder
    meriçleri lafla döver
    tatlı diye getir yaver
    sivaslı bir kangal sever

    sinemaya kaçak girdi
    ona buna nickaltı girdi
    kudurttu milleti delirtti
    demledi çayını güldü yarıldı seyirtti

    gözleri var ki hem ela
    milletin başa bela
    beş yıldır cumaya gitmez
    kayıp yazara okur sela

    en sevdiği soundtrack stay
    güzelim emey bir tanem emey
    iyilestirici etkisi var diyor bir de
    hans zimmer iyi ki anam oley

    siz sanmayın troldür loldür
    zekidir yoldaşlara idoldür
    film eleştirisi bile yazar da
    sözlükte doldur safi çay doldür

    dizi de izlermiş balım sıfır bir
    karanlıkta tek başınam zifir
    başak burcu işte az kibir
    emdi yürek yırtılır

    hoplat kafir demiş kız buna
    koş gel demiş akşama
    şimdi olsa olmaz mı
    gunaha soktun hıı amınaa

    akan sular durur deyince teoman
    geçmedi ona doksanlardan zaman
    çaylak kadın der bu cocuk yaman
    güzelim aman bir tanem aman hey
  • "anlamını yitirdiği yerde sızlayan bir dil yarası,
    kanayamayacak kadar soğuk ve bitkin artık, susmuş.
    midesi kaldırana kadar yutmuş da yutmuş,
    kızıl ve sıcak, taşkın ve terk edilmiş acabalarını."

    son şiirin son dörtlüğü. 11 ekim 2014, saat 23.43, ankara.
  • benimdir. ama nasıl? liseli bir ergen idim, her şey derste canım sıkılıp sıra arkadaşımın ismine, komikçikli bir şiyir yazmamla başladı. bu salak gitti herkese okuttu, ergen aklı okuyup okuyup kopuyorlar. sonra bunlar paçamdan ayrılmamaya başladı, m.a bana da yaz noloooorr! diye. kız-erkek karışık canım sıkıldığı zamanlar isimlerine şiyir yazıyordum. hepsi dört gözle onlara yazdığım şiirleri bekliyor, adeta randevuyla çalışıyordum. sonra ünüm tüm okula yayıldı, başa çıkamamaya başladım ve haliyle bu olaydan sıkıldım, ilham gelmiyor artık bıraktım ben o işleri demeye başladım.
  • asla başıma gelmedi böyle bir şey. ama bana şiir yazılmasını isterdim. özellikle sevdiğim kadın tarafından.