şükela:  tümü | bugün
  • bir ataol behramoğlu şiiri.
  • ulaşılmak istenen erek için temenni sözü.
  • çok kısa zaman gibi gelmiş olsada bedenim yeni doğmuş bebek kadar susamış yine...
    sanki uzaktan gelen derin bir soluk
    herşey bir yana, ben bir tarafa sen olmayınca
    gelecekte birgün seninle mutlaka
    unutma beni
    hayallerimin ardında yine bul beni
    biliyorum çok acı çektik ama gülmesini hep bildik
    hadi birdaha o sıcak ellerini ver bana
    küçüktük çok büyüdük
    hep beraber, bir olduk içimizdeki çocuklar büyüdü yanyana
    anladım sonunda sensizlik neye benzermiş
    geliyorum yanına , seninle sonsuza...............
    şeklinde sözleri olan, veganın ilk albümünün son parçası.
  • tamamı şu şekilde olan bir ataol behramoğlu şiiri:

    bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
    yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu
    yaz
    kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telaş
    gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
    düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
    bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! ey kaz kafalılar! ey sadrazam!
    sevgilim on sekizinde bir kız, yürüyoruz bulvarda, sandviç yiyoruz, dünyadan konuşuyoruz
    çiçekler açıyor durmadan, savaşlar oluyor, her şey nasıl bitebilir bir bombayla, nasıl kazanabilir o kirli adamlar
    uzun uzun düşünüyor, sularla yıkıyorum yüzümü, temiz bir gömlek giyiyorum
    bitecek bir gün bu zulüm, bitecek bu hân-ı yağma
    ama yorgunum şimdi, çok sigara içiyorum, sırtımda kirli bir pardesü
    kalorifer dumanları çıkıyor göğe, cebimde vietnamca şiir kitapları
    dünyanın öbür ucundaki dostları düşünüyorum, öbür ucundaki ırmakları
    bir kız sessizce ölüyor, sessizce ölüyor orda
    köprülerden geçiyorum, karanlık yağmurlu bir gün, yürüyorum istasyona
    bu evler hüzünlendiriyor beni, bu derme çatma dünya
    insanlar, motor sesleri, sis, akıp giden su
    ne yapsam... ne yapsam... her yerde bir hüzün tortusu
    alnımı soğuk bir demire dayıyorum, o eski günler geliyor aklıma
    ben de çocuktum, sevgililerim olacaktı elbette
    sinema dönüşlerini düşünüyorum, annemi, her şey nasıl ölebilir, nasıl unutulur insan
    ey gök! senin altında sessizce yatardım, ey pırıl pırıl tarlalar
    ne yapsam... ne yapsam... dekart okuyorum sonradan...
    sakallarım uzuyor, ben bu kızı seviyorum, ufak bir yürüyüş çankaya'ya
    bir pazar, güneşli bir pazar, nasıl coşuyor yüreğim, nasıl karışıyorum insanlara
    bir çocuk bakıyor pencereden hülyalı kocaman gözlü nefis bir çocuk
    lermontov'un çocukluk fotoğraflarına benzeyen kardeşi bakıyor sonra
    ben şiir yazıyorum daktiloda, gazeteleri merak ediyorum, kuş sesleri geliyor kulağıma
    ben mütevazi bir şairim, sevgilim, her şey coşkulandırıyor beni
    sanki ağlayacak ne var bakarken bir halk adamına
    bakıyorum adamın kulaklarına, boynuna, gözlerine, kaşlarına, yüzünün oynamasına
    ey halk diyorum, ey çocuk, derken bende bir ağlama
    ilençliyorum bütün bireyci şairleri, hale gidiyorum portakal almaya
    ilençliyorum o laf kalabaklıklarını, kurumuş yürekleri, bireyin kurtuluşunu filan
    ilençliyorum o kitap kurtlarını, bağışlıyorum sonradan
    uzun kış gecelerinden sonra kim bilir nasıl olur her şey
    uzun kış gecelerinden sonra, masallarda anlatılan
    durup durup bunları düşünüyorum, bir sevinci bir hüzün izliyor
    arkadan
    yüreğim ipe sapa gelmez bir bahar göğü, türkçe bir yürek kısaca
    beklemek usandırıyor, telaşlı telaşlı bir şeyler anlatıyorum sağda solda
    bir otobüse biniyorum, inceliyorum bir böceği tutarak kanatlarından merakla
    yürürdüm eskiden baharda, o yıkıntıların ve çayırların olduğu alanlara
    aklıma şiiri gelirdi o yaşlı amerikalının, sonbaharı anlatan şiiri
    çayırlar vardı o şiirde, baharı anımsatan ne de olsa
    böylece yeniden hazırlanıyorum bir coşkuya, yeniden sokaklara fırlamaya
    kendimi atmak için bir uçurumdan balıklama
    büyük ve mavi bir şey izlenimi var bende, gördüğüm filmlerden mi ne
    bir şapka, telaşlı bir gök, sıcak yapay bir dünya
    anlat anlat bitmiyor, bitmiyor bendeki daüssıla
    bütün sevgilerimi harcayabilirim bir çırpıda, yağmurlu o yollar geliyor aklıma
    benzin kokuları, ıslak direkler, babamın esmer bir somun gibi tombul ve sıcak elleri
    uyurdum. bir de bakmışsın yeni bir film sinemada, şehirde yeni
    bir kız, kahvede yeni bir garson
    o üzgün ve sabahlıklı dururdu balkonda...
    şimdi ne var hüzünlenecek burda, nedir bu çatlatan yüreğimi bu
    telaş
    sanki yarın ölecek gibiyim, birazdan polisler gelecek ya da
    gelip alacaklar kitaplarımı, daktilomu, bu şiiri, sevgilimin fotoğrafını
    duvarda
    soracaklar babanın adı ne, nerde doğdun, teşrif eder misiniz karakola
    dünyanın öbür ucundaki dostları düşünüyorum, öbür ucundaki ırmakları
    bir kız sessizce ölüyor, sessizce vietnam' da
    ağlayarak bir yürek resmi çiziyorum havaya
    uyanıyorum ağlayarak, bir gün mutlaka yeneceğiz!
    bir gün mutlaka yeneceğiz, ey ithalatçılar, ihracatçılar, ey
    şeyhülislam!
    bir gün mutlaka yeneceğiz! bir gün mutlaka yeneceğiz! bunu söyleyeceğiz bin defa!
    sonra bin defa daha, sonra bin defa daha, çoğaltacağız marşlarla
    ben ve sevgilim ve arkadaşlar yürüyeceğiz bulvarda
    yürüyeceğiz yeniden yaratılmanın coşkusuyla
    yürüyeceğiz çoğala çoğala...
  • anahtar kelimeler: zerrin özer*, olay olay*, leyla tuna*, mustafa sandal*, onno tunc*

    *
    cok istedim seni
    hem de ansizin birden
    bile bile
    göre göre

    ne fark eder bana
    baskasi olsa da yaninda
    bile bile
    göre göre

    askin gözü körmüs meger
    bana kalan bu kadari da yeter
    ne olursa olsun
    olsun yasamaya deger

    paydos yaslara
    gelelim asklara
    bir gün mutlaka
    bize de güler dünya
  • vega'nın en sıkı şarkısı bence. yoğun bir bunalım hissi, depeche modevari bir karanlık atmosfer taşıyor. yavaş yavaş girdiği intro kısmını ayrı severim. çok çok başarılı.
  • zerrin özer in olay olay adli cidden zamaninin cok ötesinde (olumlu anlamda) albümündeki en güzel hareketli sarkilardandir.
    onno tunc düzenlemesi olmasi yaninda zerrin in brutal vokalinin dans sarkisinda da ne kadar ahenkle durduguna sahit oluruz. ama bu sarkilar bir dönemdi, gecti. ne leyla tuna söz yaziyor artik; ne onno tunc var...ne de mustafa sandal eski mustafa sandal.

    duyamadim, zerrin özer mi dediniz???
  • vega'nın eğlenceli buldugum ama çoğu zaman içtenlik kırıntılarından sıyrılmış sözlerinde bugune kadar yakalayamadıgım samimiyetiyle benı sarsıp dunyamı kaydıran şarkısı. repeat'e alınıp 2372937. kez dinlenesi. çok büyüyorum, kocaman oluyorum çünkü dinledikçe.

    aynı zamanda öyle bir şiir ki insanı beyninden vuruyor, yüreğinden sonra en çok yüreğinden. bir yumruk boğazımda...

    "bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz... kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telaş gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel, düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!

    "sevgilim on sekizinde bir kız, yürüyoruz bulvarda, sandviç yiyoruz, dünyadan konuşuyoruz
    çiçekler açıyor durmadan, savaşlar oluyor, her şey nasıl bitebilir bir bombayla, nasıl kazanabilir o kirli adamlar uzun uzun düşünüyor, sularla yıkıyorum yüzümü, temiz bir gömlek giyiyorum...

    "ne yapsam... ne yapsam... dekart okuyorum sonradan... sakallarım uzuyor, ben bu kızı seviyorum, ufak bir yürüyüş çankaya'ya. bir pazar, güneşli bir pazar, nasıl coşuyor yüreğim, nasıl karışıyorum insanlara. bir çocuk bakıyor pencereden hülyalı kocaman gözlü nefis bir çocuk...

    "büyük ve mavi bir şey izlenimi var bende, gördüğüm filmlerden mi ne. bir şapka, telaşlı bir gök, sıcak yapay bir dünya..anlat anlat bitmiyor, bitmiyor bendeki daüssıla. bütün sevgilerimi harcayabilirim bir çırpıda, yağmurlu o yollar geliyor aklıma

    "bir kız sessizce ölüyor, sessizce vietnam' da. ağlayarak bir yürek resmi çiziyorum havaya
    uyanıyorum ağlayarak, bir gün mutlaka yeneceğiz!"
  • adini herhangi bir yerde gorunce kafada calmaya baslayan vega sarkisi.