şükela:  tümü | bugün
  • bir kitabın size sunduğu kurgunun, hayatın, maceranın, vb. bitmesi sonucu kitabın son sayfasının ardından beliren the end ibaresi sonrası yaşanan boşluğa düşme hissi ve ufak bir buruklukla birlikte kitapla olan ilişiğinizi kesme mecburiyetidir.

    ha tabii ki kimse mecbur değildir fakat hiç bir kitap ilk okunduğu zamanki hissettirdiklerini tekrar hissettiremez insana. yoksa ard arda onlarca kez okuyun kime ne...
  • dünyanın en kötü hislerinden biridir. akşamın çökmesi gibi size hüzün verir. başı olanın sonu vardır dersiniz sineye çeker 'yeni' ye başlarsınız başka sona doğru yolculuğa.
  • ayrılamadığım kitaplar var benim. bitirmemin üzerinden yıllar geçtiği halde, arada bir açıp, bir kısmından okurum hala.

    (bkz: masumiyet müzesi)
    (bkz: istanbul hatırası)
    (bkz: suç ve ceza)
    (bkz: dokuzuncu hariciye koğuşu)
    (bkz: 1984)

    ...ve niceleri.

    hatta bir tanesi var ki belgeselini her gece açar karşısında uyurum. o derece içinde hissederim kendimi; baş kahramanın yakın arkadaşı gibi oldum resmen. o sokaklarda hergün dolaşırım ki ben zaten. kopamam o hikayeden ben.

    (bkz: hatıraların masumiyeti)