şükela:  tümü | bugün
2240 entry daha
  • mardin ili mazıdağı ilçesinde bir lisede yaşadığım olaylardandır.

    ilhami altan hocamız her zamanki ciddiyetini, kısa boyunu ve acaip pala bıyıklarını almış yanına, istiklal marşıyla öğrencileri cuma günü eve yollayacak.

    bayrağı göndere çeken arkadaş hazır, ilhami hoca hazır, bizler hazrolda bekliyoruz, ilhami hocamızın komutuyla " korkma, sönmez..." diye başladığımız anda yan taraftan eşeğin biri anırmasın mı?

    ilhami hoca " kes, kes kes!" diye bağırdı. sustuk. tekrar rahat, hazrol! bir daha başladık, eşek bu ya, sesimizi işitir işitmez yine başladı anırmaya.

    ilhami hocamız çok sinirlendi." kes, kes, kes!..." diye gürledikten sonra o tok sesi ve pala bıyıklarıyla, ardından akrabası olan arkadaşım fahri aktaş'a, "fahri! git şu eşeği sustur!" dedi tüm ciddiyetiyle.

    fahri duvardan atladı. eşeğe ne dediyse artık, geri geldi. yeniden başladık hazrolla. en nihayetinde ".... milletimin istiklal..." diye bitireceğimiz an eşek yine başladı.

    şükür ki bitirdik. ilhami hoca," oğlum fahri! sana eşeği sustur demedim mi!? dedi kızarak. fahri," hocam eşek eşeklik yapıyor, o ne anlar, ma eşekle eşek mi olak! "demesin mi?

    sonra mı? herkes gülünce ilhami hoca da yumuşadı, gülümsedi ve eşeği affetti.

    gökten hiç elma düştü. biri eşeğe, biri ilhami hocaya, biri fahriye... özledim onları be...

    umarım yaşıyorsun ilhami altan hocam.

    fahri okursan burayı baba ulaş lan!

    edit:düzeltme.
14 entry daha